Onderzoek naar misstanden bij donorconceptie
De regering moet een onafhankelijk onderzoek doen naar misstanden bij donorconceptie (het krijgen van een kind met behulp van een donor). Er zijn veel incidenten gebeurd en er is geen inzicht in structurele patronen. De overheid is verantwoordelijk voor het welzijn van donorkinderen, ouders en donoren.
Motie van het lid Vliegenthart over onafhankelijk onderzoek naar misstanden bij donorconceptie
De kamer, constaterende dat meerdere misstanden zich hebben voorgedaan met betrekking tot de praktijk van donorconceptie en klinieken; constaterende dat donorconceptie een groeiend veld is met grote maatschappelijke en financiële belangen; overwegende dat er dusdanig veel incidenten hebben plaatsgevonden en er inzicht ontbreekt in mogelijke structurele patronen; overwegende dat de overheid een verantwoordelijkheid draagt voor het welzijn en de rechten van donorkinderen, ouders en donoren; verzoekt de regering om een onafhankelijk onderzoek uit te voeren naar misstanden bij donorconceptie, waarbij historische, juridische, bestuurlijke, medische en ervaringsdeskundige kennis wordt samengebracht en waarbij in ieder geval inzichtelijk wordt gemaakt wat er in het verleden is misgegaan, hoe dat heeft kunnen gebeuren en welke belangen en prikkels daarin een rol speelden.20 mei | GL-PvdA | Aangenomen |
Stemverwachting
Verkiezingsprogramma GL-PvdA
Stemverwachting: voor (vrij zeker, 80%)
Argumenten voor: De partij hecht veel waarde aan het erkennen van onrecht dat kinderen en hun families is aangedaan, zoals bij transnationale adopties [1] en uithuisplaatsingen binnen de toeslagenaffaire [2][4]. Daarnaast streeft de partij naar het trekken van lessen uit systeemfouten en het creëren van een collectief geheugen over schandalen [3]. Verder wil de partij dat zorgverleners keuzes maken op basis van kwaliteit en niet op basis van andere belangen of financiële prikkels [5].
Argumenten tegen: Er is geen informatie in de verstrekte fragmenten die redenen geeft om tegen de motie te stemmen.
Bronnen:
- "Transnationale adoptie stoppen. Transnationale adopties zijn sinds 2024 niet meer mogelijk en lopende procedures moeten voor 2030 afgerond zijn. In plaats van adoptie zet ons beleid zich in voor de versterking van kinderbescherming in landen van herkomst, erkenning van het eventuele onrecht dat geadopteerden en hun families is aangedaan, nazorg en herstel voor geadopteerden in Nederland en het ondersteunen van herstelinitiatieven voor hun families in landen van herkomst."
- "Kinderen groeien zoveel mogelijk thuis op. Uithuisplaatsingen mogen alleen in het uiterste geval. Naar aanleiding van de lessen die te trekken zijn uit het onderzoek 'erfenis van onrecht' over de uithuisplaatsingen bij de toeslagenaffaire gaat een staatscommissie aanbevelingen doen voor een jeugdbeschermingsstelsel. De aanbevelingen uit het rapport worden uitgevoerd. We geven de uithuisgeplaatste jongeren met prioriteit een zelfstandige erkenning voor het aangedane leed. We verbeteren ondersteuning voor pleegouders."
- "Collectief geheugen. We zoeken samen met de slachtoffers naar een passende manier om het toeslagenschandaal deel te maken van ons collectieve geheugen. Hierbij kijken we ook naar de lessen die we kunnen trekken over het systeem van de jeugdbescherming, zie ook hoofdstuk 'Basis op orde'."
- "Herstel toeslagenschandaal. Het herstel is nog steeds niet afgerond. Dat betekent dat veel gedupeerde ouders en hun soms al volwassen kinderen nog steeds in procedures zitten over geld en over onterechte uithuisplaatsingen van kinderen. Dat moet sneller en ruimhartiger, met heldere kaders en vertrouwen. We leggen meer regie bij ouders, en maken snellere en simpelere afhandeling mogelijk. Dat betekent dat we in die gevallen niet langer de geleden schade tot achter de komma uitrekenen, maar slachtoffers een bedrag geven waarmee ze verder kunnen in hun leven. Voor ouders die te maken hebben gehad met een uithuisplaatsing van een kind zoeken we samen met hen naar herstelmogelijkheden."
- "Meer transparantie. Er komt een transparantieregister voor financiële transacties tussen de farmaceutische industrie en zorgverleners. Zo maken we zichtbaar wat er aan wie en waarvoor wordt betaald. Patiënten moeten erop kunnen vertrouwen dat geneesmiddelen of hulpmiddelen die zij krijgen voorgeschreven alleen gekozen worden omdat ze de beste keuze zijn, en niet omdat er andere belangen spelen."