Straf voor fouten in de jeugdzorg

De regering moet zorgen dat medewerkers en bestuurders in de jeugdzorg die kinderen beschadigen, strafrechtelijk worden vervolgd. Kinderen worden nog steeds beschadigd omdat medewerkers hun plichten niet nakomen. Onderzoeken beschermen hen niet genoeg. Zware straffen zijn nodig om een duidelijk signaal te geven: het beschadigen van kinderen mag nooit zonder gevolgen blijven.

Motie van het lid Moinat c.s. over strafrechtelijke vervolging van instellingen en personen die kinderen schade berokkenen

De kamer, constaterende dat kinderen nog steeds ernstig beschadigd worden doordat medewerkers, behandelaars, leidinggevenden en bestuurders binnen de jeugdzorg hun plichten verzaken terwijl signalen van onveiligheid bekend zijn; overwegende dat onderzoeken en rapporten geen kinderen beschermen en dat na jaren van analyseren de tijd van handelen is aangebroken; overwegende dat het opleggen van zware strafrechtelijke sancties een krachtig signaal afgeeft dat het beschadigen van kinderen nooit zonder gevolgen mag blijven en dat een dergelijk krachtig signaal thans ontbreekt; verzoekt de regering actief te bevorderen dat zowel jeugdzorginstellingen als medewerkers, behandelaars, leidinggevenden en bestuurders die kinderen door handelen of nalaten te handelen schade berokkenen, strafrechtelijk worden vervolgd en waar mogelijk de zwaarst passende strafrechtelijke sancties tegemoet kunnen zien.
11 juni | Markusz, JA21 | Verworpen: 45–105 |

Stemuitslag

Verkiezingsprogramma D66

Stemverwachting: tegen (onzeker, 50%)

Argumenten voor: De partij erkent dat de problemen in de jeugdzorg ernstig zijn [1] en streeft naar een betere compensatie voor gezinnen die schade hebben geleden [3].

Argumenten tegen: De partij vindt dat niet het kind, maar het systeem moet veranderen [1] en wil werken vanuit vertrouwen, waarbij professionals meer ruimte krijgen voor hun werk [2].

Bronnen:

  1. "De problemen in de jeugdzorg zijn ernstig en hardnekkig. Kinderen en jongeren krijgen te snel een stempel of een label. Daardoor groeit de vraag naar hulp. Er zijn te weinig professionals en er is te weinig geld om de wachtlijsten weg te werken. Ondertussen staan gezinnen onder steeds hogere druk door problemen rondom bestaanszekerheid, wonen en onderwijs. D66 kiest voor een andere koers: weg van de bestrijding van symptomen, naar een brede aanpak voor het hele, diepere probleem. Want niet het kind, maar het systeem moet veranderen. Daarom willen we niet alleen aandacht voor de problemen van het kind zelf, maar ook voor de omgeving van het kind, zoals de thuissituatie en de buurt. En we willen jeugdzorg die zo licht mogelijk is, en die alleen zwaar is als dat echt nodig is."
  2. "We organiseren zorg en financiering rondom het gezin, in plaats van uit te gaan van het aanbod. Professionals krijgen meer ruimte voor hun werk en minder registratiedruk. We gaan uit van vertrouwen."
  3. "De huidige werkwijze met de Commissie Werkelijke Schade werkt niet goed. Het duurt te lang, en ouders en kinderen moeten te veel uitleggen en verdedigen dat zij grote (emotionele) schade hebben geleden. Daarom gaan we werken met normbedragen om benadeelde gezinnen te compenseren, met onder andere vaste vergoedingen voor vaker voorkomende schade (zoals scheidingen). Ook kan het werken met vaststellingsovereenkomsten helpen om ouders sneller duidelijkheid te geven. Natuurlijk onder begeleiding van de juiste rechtshulp."