De regering moet het COA (Centraal Orgaan opvang asielzoekers) en gemeenten helpen om de veiligheid en privacy van asielzoekers en vrijwilligers te beschermen. Deze mensen worden namelijk gevolgd, gefilmd en bedreigd bij opvanglocaties. Dit moet worden voorkomen om verdere escalatie te voorkomen.
Motie van het lid Westerveld over het COA en gemeenten bijstaan bij het waarborgen van de veiligheid en privacy van asielzoekers en vrijwilligers
De kamer,
van mening dat intimidatie en geweld tijdens de protesten tegen
noodopvang- en azc-locaties volstrekt onacceptabel zijn;
constaterende dat asielzoekers en vrijwilligers ook nadat zij intrek hebben
genomen op sommige locaties onveilig zijn, omdat zij worden gevolgd,
gefilmd en geïntimideerd;
overwegende dat voorkomen moet worden dat dit escaleert;
verzoekt de regering om het COA en gemeenten waar nodig bij te staan
om de veiligheid en privacy van asielzoekers en vrijwilligers in de opvang
en daarbuiten te waarborgen.
Argumenten voor: De partij erkent dat er in de opvang een zeer ernstige veiligheidssituatie is voor zowel medewerkers als asielzoekers [2]. Daarnaast spreekt de partij zich uit tegen gewelddadige protesten en het intimideren van lokale bestuurders om de vestiging van opvanglocaties te dwarsbomen [1]. Ook wil de partij dat mensen in de opvang recht hebben op een goede en veilige omgeving [4] en dat gemeenten in staat worden gesteld om het voortouw te nemen bij de huisvesting [3].
Argumenten tegen: Het programma biedt geen argumenten om tegen het waarborgen van de veiligheid en privacy van asielzoekers en vrijwilligers te stemmen.
Bronnen:
"Een heel klein deel van de mensen die elders in de wereld hun huis en haard moeten achterlaten, komt naar Nederland. Zij hebben niet zelden de meest afschuwelijke dingen meegemaakt en ze hebben moeten vrezen voor hun leven. Toch worden deze mensen door politici weggezet als profiteurs of erger. Gewelddadige protesten en het intimideren van lokale bestuurders om de vestiging van opvanglocaties tegen te houden, kunnen niet los worden gezien van deze ophitspolitiek."
"Er is in Nederland al lange tijd een groot tekort aan opvanglocaties voor asielzoekers. Dit is het gevolg van politieke keuzes. De omstandigheden op de locaties zijn op z'n minst zorgelijk en niet zelden mensonwaardig. In 2024 sprak de Inspectie Justitie en Veiligheid zelfs van een 'zeer ernstige veiligheidssituatie' in Ter Apel, voor zowel medewerkers als asielzoekers."
"De huisvesting van statushouders en vluchtelingen vindt zorgvuldig plaats: we zorgen voor evenredige en rechtvaardige verdeling over gemeenten, waar het kan op wijkniveau. Dat betekent dat ook rijkere gemeenten hun eerlijke aandeel leveren. Daarnaast zetten we in op kleinschalige mengvormen waarbij bijvoorbeeld studenten en nieuwkomers een wooncomplex delen, en projecten waarbij vluchtelingen met een bepaalde beroepsachtergrond worden gekoppeld aan potentiële lokale werkgevers. Hier zorgen we voor voldoende begeleiding, zodat dit leidt tot betere integratie en wederzijds begrip in de wijk. Gemeenten moeten (financieel) in staat gesteld worden hier zo veel mogelijk het voortouw in te nemen."
"We maken een einde aan uitzichtloosheid in vluchtelingenopvangen. Mensen die verblijven in een vluchtelingenopvang kunnen zich voortaan ontplooien en hebben recht op goede begeleiding, taalcursussen, zorg en onderwijs. Daarnaast komt er meer aandacht voor psychische hulp, want mensen die asiel zoeken, hebben vaak een heftige reis achter de rug enof trauma's opgelopen in het gebied waaruit ze gevlucht zijn."