De regering moet maatregelen nemen om de groei van investeringsmaatschappijen (private equity) in de mondzorg te stoppen. De grote afhankelijkheid van deze commerciële partijen vormt namelijk een groot risico voor de mondzorg.
Motie van het lid Dobbe over voorkomen dat het aandeel van private equity in de mondzorg toeneemt
De kamer,
constaterende dat 19% tot 26% van de mondzorg nu al in handen is van
private equity;
constaterende dat dit nog verder dreigt toe te nemen, doordat private
equity verantwoordelijk is voor 54% van de overnames in de zorg;
overwegende dat zo’n grote afhankelijkheid van commerciële partijen een
groot risico vormt voor de mondzorg;
verzoekt de regering om zo snel mogelijk maatregelen te nemen om te
voorkomen dat het aandeel van private equity in de mondzorg verder
toeneemt.
Argumenten voor: De partij wil private equity in cruciale publieke sectoren, zoals de zorg, verbieden om deze te beschermen tegen overnames door beleggers die op korte termijn hoge rendementen en winsten nastreven [1]. Dergelijke overnames brengen volgens de partij grote risico's op faillissementen met zich mee [1]. Bovendien beschouwt de partij zorg als een recht en niet als een verdienmodel [2] en wil zij breken met het huidige marktdenken [3].
Argumenten tegen: Het verkiezingsprogramma bevat geen argumenten om de toename van private equity in de zorg te steunen of om maatregelen tegen private equity af te wijzen.
Bronnen:
"We verbieden private equity in de publieke sector. Cruciale en publieke sectoren zoals de zorg, farmacie, kinderopvang, volkshuisvesting, energie, openbaar vervoer en ons onderwijs moeten beschermd worden tegen overnames door private equitybeleggers. Omdat zij dit vaak met geleend geld doen en op korte termijn hoge rendementen en winsten nastreven, zorgt dit voor grote risico's op faillissementen, met grote gevolgen voor werknemers."
"3.1 Zorg is een recht, geen verdienmodel"
"Iedereen heeft recht op een goed en gezond leven. Wij accepteren niet dat mensen met een lager inkomen gemiddeld zeven jaar korter leven en vijftien jaar korter in goede gezondheid verkeren dan rijkere mensen. Gezondheid wordt bepaald door je woonwijk, je werk, je inkomen en dus door je klasse. Het is dan ook geen toeval dat deze sociaaleconomische gezondheidsverschillen bestaan. Dit is het gevolg van politieke keuzes. Keuzes voor marktwerking, hoge kosten, sluiten van ziekenhuizen en bezuinigen op onmisbare zorg. We breken met dit marktdenken en zetten mensen centraal. Daarmee bouwen we een gezondheidszorg zonder klassenverschillen, waarbij iedereen een gezond leven kan leiden."