De regering moet maatregelen nemen zodat oudere echtparen samen kunnen blijven wonen als een van hen meer zorg nodig heeft. Nu worden echtparen vaak van elkaar gescheiden zodra één partner naar een woonzorgplek moet verhuizen.
Motie van het lid Dobbe over voorkomen dat echtparen worden gescheiden als een van hen een woonzorgplek nodig heeft
De kamer,
constaterende dat oudere echtparen vaak na decennia van elkaar
gescheiden worden als een van hen een woonzorgplek nodig heeft;
van mening dat ouderen altijd de keuze moeten hebben om samen te
blijven wonen als een van hen meer zorg nodig heeft;
verzoekt de regering om met maatregelen te komen, zodat ouderen vaker
samen kunnen blijven wonen als een van hen een woonzorgplek nodig
heeft.
Argumenten voor: De partij wil het geclusterde wonen van ouderen met een zorgvraag bevorderen via afspraken tussen gemeenten en zorgorganisaties [1]. Daarnaast wil de partij de regels versoepelen voor het splitsen van woningen of het plaatsen van een (pre-)mantelzorg- of familiewoning in de tuin [4]. Om de bereidheid om voor elkaar te zorgen te ondersteunen, wil de partij de kostendelersnorm afschaffen voor mensen die hun woning delen [2]. Ook wordt de overheid gezien als een instantie die de samenwerking tussen formele en informele zorg moet faciliteren en ondersteunen [5].
Argumenten tegen: Het programma bevat geen argumenten om tegen de motie te stemmen. De vermelding van de noodzaak voor meer verpleeghuisplekken [3] staat niet in strijd met het faciliteren van mogelijkheden om thuis of geclusterd samen te blijven wonen.
Bronnen:
"Geclusterd wonen van ouderen met een (beginnende) zorgvraag gebeurt nog op te kleine schaal. Daarom maakt elke gemeente afspraken met zorg- en welzijnsorganisaties, kerken, woningcorporaties en verenigingen over huisvesting, zinvolle dagbesteding, bestrijding van eenzaamheid en de invulling van zorg en ondersteuning. Deze afspraken gaan ook over gezamenlijke zorgfinanciering en de bouw van geclusterde woningen waar verpleeghuiszorg thuis geleverd kan worden. Gemeenten krijgen meer beleidsruimte om echt regie te kunnen nemen."
"Mensen zijn bereid om voor elkaar te zorgen. Familieleden, vrienden of kennissen openen hun deur voor iemand in woonnood. Maar wie dat doet, wordt nu financieel gestraft via de kostendelersnorm: hoe meer mensen in één huis wonen, hoe lager de uitkering per persoon. Dat is niet rechtvaardig. Daarom schaffen we de kostendelersnorm in de Participatiewet af voor mensen die onderdak bieden aan iemand in nood of bereid zijn om hun woning te delen met iemand anders. Zo maken we ruimte voor echte solidariteit en versterken we de basis van onze samenleving: de bereidheid om naar elkaar om te zien. Bovendien helpt dit direct in de strijd tegen woningnood. Door bestaande woningen beter te benutten en mensen de vrijheid te geven om samen te wonen, creëren we snel extra woonruimte zonder dat daar nieuwbouw voor nodig is."
"Naast goede zorg in de wijk zijn er de komende twintig jaar meer structurele verpleeghuisplekken nodig. De indicatiestelling voor verpleeghuiszorg wordt vereenvoudigd, met financiering op basis van populatie of beschikbaarheid. Dit voorkomt enorm veel bureaucratie."
"Bestaande gebouwen benutten we beter, bijvoorbeeld door leegstaande kantoren en gebouwen om te bouwen tot woningen, grote woningen te splitsen of door een extra verdieping op bestaande huizen toe te voegen (optoppen). Ook maken we het makkelijker om een (pre-)mantelzorg- of familiewoning in de tuin te plaatsen of een kamer te verhuren. We stimuleren hospitaverhuur en maken de regels en huurbescherming daarvoor eenvoudiger."
"De overheid kan deze onderlinge betrokkenheid stimuleren en ondersteunen, als aanvulling op goede, toegankelijke zorg. De overheid faciliteert een goede samenwerking tussen formele en informele zorg. Hierdoor krijgen mensen passende zorg en ondersteuning op een manier die toegankelijk, warm en op de lange termijn betaalbaar is."