Verkiezingsprogramma CU

Stemverwachting: voor (erg zeker, 90%)

Argumenten voor: De partij stelt dat de bouw van woningen vaak vastloopt in lange en ingewikkelde vergunningsprocedures, waarbij onderzoeken naar zaken als natuur en archeologie de voortgang bemoeilijken ^[1]. Er wordt expliciet gewezen op het probleem dat beleidslagen en regels elkaar in de weg kunnen zitten, wat leidt tot een 'vetocratie' waarbij grote zaken niet meer van de grond komen ^[4]. De partij wil daarom procedures versimpelen en versnellen ^[1] en zoekt naar manieren om de samenwerking tussen verschillende overheden te verbeteren en te zorgen dat bouwen en natuur beter samengaan ^[2].

Argumenten tegen: De partij benadrukt het belang van 'ruimtelijk rentmeesterschap', wat inhoudt dat er verantwoord en eerlijk moet worden omgegaan met de ruimte, met respect voor de natuur en het geheel van mens, natuur en economie ^[3]. Bovendien stelt de partij dat het versimpelen van procedures moet gebeuren zonder afbreuk te doen aan een gezonde en veilige plek om te leven ^[1].

Bronnen:

1. "De bouw van woningen loopt vaak vast in lange en ingewikkelde vergunningsprocedures. Er zijn veel regels, verplichte onderzoeken naar natuur, archeologie en milieu én er is een tekort aan mensen die de vergunningen afhandelen. We versimpelen en versnellen daarom vergunningprocedures, zodat de meeste tijd van een bouwproject niet meer in procedures zit. Dit doen we zonder afbreuk te doen aan een gezonde en veilige plek om te leven. Landelijke en Europese regels over natuurbescherming passen we hierop aan. Voor grote nieuwbouwlocaties komt er een centrale aanpak, waarin"
2. "Rijk, provincie, gemeente en waterschap samenwerken. Alle provincies moeten meer plancapaciteit gaan programmeren, om het aantal gebouwde woningen te vergroten. Er worden steeds meer woningen in de fabriek gebouwd. Dit moedigen we aan en vereenvoudigen we door een landelijke goedkeuring, zodat niet elk project apart beoordeeld hoeft te worden. We maken het mogelijk om sneller belangrijke infrastructuur aan te leggen, zoals elektriciteitsvoorzieningen of bescherming tegen overstromingen. Hiervoor komt een wet of tijdelijke regeling. Provincies krijgen de taak om snel plannen op te stellen voor bescherming van diersoorten, zodat bouwen en natuur beter samengaan. Bezwaarprocedures worden korter: mensen of groepen zonder direct belang kunnen geen eindeloze vertraging meer veroorzaken. De Raad van State gaat werken met een snelle toets vooraf (zoals in Duitsland), om onnodige rechtszaken eruit te filteren."
3. "De ruimte in Nederland is schaars en kostbaar. Het vraagt zorgvuldigheid én visie om keuzes te maken over wonen, werken, natuur en infrastructuur. Vanuit christelijk-sociaal gedachtegoed noemen we dat ruimtelijk rentmeesterschap: verantwoord en eerlijk omgaan met de ruimte, met oog voor toekomstige generaties én het geheel van mens, natuur en economie. Dit betekent ook dat we zuinig omgaan met de ruimte die nodig is voor wonen, met respect voor onze historische landschappen."
4. "In Nederland worden oplossingen soms tegengehouden door regels, procedures en beleidslagen die elkaar in de weg zitten. Het resultaat is een 'vetocratie': iedereen kan iets tegenhouden, maar gezamenlijk krijgen we de grote zaken niet meer van de grond. Dit leidt tot frustratie en vervreemding: waarom moet een school voor elke subsidieaanvraag tientallen pagina's invullen, terwijl het geld bedoeld is voor lesgeven? De regelcongestie raakt het dagelijks leven: een dorpsfeest moet soms meer dan tien vergunningen aanvragen, inclusief geluidsplan, verkeersplan en toiletplan. Zorgverleners besteden uren aan opgelegde formulieren. Vrijwilligersorganisaties moeten voldoen aan complexe UBO- en AVG-registraties, zelfs als ze alleen een buurtbarbecue organiseren."