De regering moet in elke regio minimaal één gespecialiseerd nazorgspreekuur voor vrouwelijke genitale verminking (VGV) opzetten. Vrouwen en meisjes die dit hebben ondergaan, hebben vaak langdurige lichamelijke en psychische klachten. Het model van het HagaZiekenhuis werkt goed, maar deze gespecialiseerde zorg is nog niet overal beschikbaar.
Motie van het lid Vliegenthart over in kaart brengen wat nodig is om minimaal één gespecialiseerd nazorgspreekuur voor VGV per regio te realiseren
De kamer,
constaterende dat vrouwen en meisjes die vrouwelijke genitale
verminking hebben ondergaan te maken kunnen krijgen met langdurige
lichamelijke en psychische klachten;
overwegende dat het nazorgspreekuur van het HagaZiekenhuis, waarin
medische expertise wordt gecombineerd met een cultuursensitieve
benadering en de inzet van sleutelpersonen, een toegankelijk en succesvol
zorgmodel biedt;
overwegende dat dit gespecialiseerde aanbod nog niet in iedere regio
beschikbaar is;
verzoekt de regering samen met betrokken zorgverleners, GGD’en,
gemeenten en sleutelpersonen in kaart te brengen wat organisatorisch en
financieel nodig is om minimaal één gespecialiseerd nazorgspreekuur
voor VGV per regio te realiseren, en de Kamer hierover uiterlijk voor de
Voorjaarsnota 2027 te informeren.
Argumenten voor: De partij streeft naar een gerichte aanpak tegen groepen waar sprake is van onder andere genitale verminking [1]. Daarnaast benadrukt de partij dat de vrijheid en zelfbeschikking van vrouwen onder druk staan, waarbij zij expliciet slachtoffers van genitale verminking noemt [2].
Argumenten tegen: Het programma bevat geen informatie die tegen de uitbreiding van gespecialiseerde zorg voor slachtoffers van genitale verminking spreekt.
Bronnen:
"Blijvende aandacht en een gerichte aanpak tegen groepen - met name gesloten gemeenschappen met een migratieachtergrond - waar veelvuldig sprake is van eerwraak, huwelijksdwang, eergerelateerd geweld en/of genitale verminking."
"Voor veel vrouwen staat hun vrijheid en zelfbeschikking onder druk. Denk aan seksuele straatintimidatie, migran -tenvrouwen die slachtoffer zijn van eerwraak en genitale verminking, toenemend partnergeweld of jonge meis -jes die in handen vallen van loverboys. Vaak zien we dat wanneer een slachtoffer actie durft te ondernemen, dit ertoe leidt dat zij hun leven moeten aanpassen aan de da -der, in het belang van hun eigen veiligheid. Dat willen wij omdraaien: niet het slachtoffer, maar de dader moet uit huis worden geplaatst, stevige begeleiding krijgen en, bij veroordeling, de gevangenis in."