Structurele financiering van IPSO-zorg

De regering moet zorgen voor een vaste financiering van de IPSO-zorg (psychosociale ondersteuning voor mensen met of na kanker). Deze zorg helpt mensen dicht bij huis en voorkomt dat zij zwaardere medische zorg nodig hebben.

Motie van het lid Wiersma over structurele borging van IPSO-zorg

De kamer, constaterende dat de IPSO-centra laagdrempelige psychosociale ondersteuning bieden aan mensen die leven met en na kanker, hun naasten en hun nabestaanden; overwegende dat deze ondersteuning bijdraagt aan passende zorg dicht bij mensen en kan voorkomen dat een beroep op zwaardere formele zorg nodig is; constaterende dat een structurele financieringsroute voor IPSO-zorg nog ontbreekt; verzoekt de regering samen met IPSO en andere betrokken partijen te komen tot een structurele borging van IPSO-zorg en daarbij te bepalen welke structurele financieringsroute hiervoor het meest passend is.
23 september | BBB | Verworpen: 68–82 |

Stemuitslag

Verkiezingsprogramma SP

Stemverwachting: voor (vrij zeker, 80%)

Argumenten voor: De partij wil de eerstelijnszorg als fundament van het zorgstelsel versterken [3]. Ook streeft de partij naar een publiek zorgstelsel waarin geld naar mensen gaat in plaats van naar winst [1] en waarin zorg als een recht wordt gezien [5]. De partij wil bovendien mentale gezondheid en psychosociale ondersteuning in de buurt structureel versterken [4] en de zorg in elke wijk en dorp toegankelijk maken [2].

Argumenten tegen: Er worden geen argumenten tegen structurele financiering of psychosociale ondersteuning in de fragmenten genoemd.

Bronnen:

  1. "De zorg wordt weer publiek. We organiseren de zorg samen, zonder markt. Zo garanderen we goede kwaliteit en wordt het goedkoper. We stoppen met aanbestedingen, verbieden budgetplafonds, verbieden winstuitkering in de zorg, ziekenhuizen worden niet gefinancierd op basis van verrichtingen en we halen financiële belangen van bestuurders uit zorginstellingen. Zorgbestuurders en verleners verdienen nooit meer dan de ministerpresident. Geld voor zorg gaat naar mensen en niet naar winsten, consultants of vastgoedtrucs. Dat betekent meer zorg en minder verspilling, omdat gezondheid altijd voor winstbejag moet gaan."
  2. "We garanderen gelijke kansen op gezondheid. In elke wijk en dorp moet er voldoende zorg zijn. Toch zijn het vaak de wijken van de werkende klasse, de mensen die hun inkomen verdienen uit arbeid, uitkering, of pensioen, waar kil bezuinigd wordt op voorzieningen. Terwijl juist hier meer mensen wonen met zwaar werk, onregelmatige uren en andere systemische oorzaken van gezondheidsproblemen. In wijken waar gezondheidsproblemen zich opstapelen, investeren we extra in wijkverpleegkundigen, huisartsen, buurtzorg, jeugdgezondheidszorg en jeugdzorg. Zo brengen we de zorg naar de mensen toe en niet andersom."
  3. "Investeren in de hele eerste lijn. De eerstelijnszorg - van fysiotherapie en verloskunde tot tandzorg en wijkverpleging - vormt samen met de huisarts het fundament van ons zorgstelsel. Toch staan veel eerstelijnszorgverleners onder zware druk; zo overweegt een groot deel van de fysiotherapeuten te stoppen door lage tarieven en hoge werkdruk. Wij investeren in de hele eerste lijn, maken de zorg weer toegankelijk en betaalbaar, en geven zorgverleners de ruimte om hun werk goed te doen."
  4. "De ggz hoort in de buurt. In elke regio zorgen we voor voldoende ggzopnameplekken en ambulante teams. Bij een crisis komt er altijd professionele opvang, niet gelijk de politie. De wachttijden worden aangepakt en er komt structurele versterking van personeel en voorzieningen. De wachttijden worden aangepakt en er komt structurele versterking voor (opleiding van) het) personeel en voorzieningen. We maken van ggzondersteuning een vast onderdeel van de zorg in de buurt. Met voldoende behandelcapaciteit en aandacht voor kinderen, jongeren en mensen met complexe problematiek. Zorg mag daarbij niet afhangen van bureaucratische regels of een label op basis van een handboek voor aandoeningen (zoals de DSM). Behandelaars krijgen de ruimte om passende zorg te bieden op basis van hun professionele oordeel. Daarnaast zal er op tal van plekken meer aandacht moeten komen voor de mentale gezondheid van mensen, van jongeren tot gepensioneerden."
  5. "3.1 Zorg is een recht, geen verdienmodel"