Experimenteren in de arbozorg

De regering moet onderzoeken of er ruimte is voor pilots met taakherschikking (het verdelen van taken over andere beroepen) in de arbozorg (medische zorg op het werk). Door een tekort aan artsen zijn er lange wachtlijsten. Dit belemmert de preventie en de terugkeer naar werk van zieke werknemers.

Motie van het lid Neijenhuis over onderzoeken of experimenteerruimte kan worden gemaakt voor pilots met taakherschikking in de arbozorg

De kamer, constaterende dat er een groot tekort is aan bedrijfsartsen, arboartsen en verzekeringsartsen waardoor preventie, re-integratie en keuring van zieke werknemers vaak beperkt kan plaatsvinden of mensen te maken hebben met lange wachtlijsten; constaterende dat in de medische gezondheidszorg voor een groot deel physician assistants en verpleegkundig specialisten taken overnemen van artsen, maar die ruimte in de arbozorg erg klein is; overwegende dat er zelfs een ZonMw-project loopt om taakherschikking te onderzoeken in de arbeidszorg, maar experimenteerruimte ontbreekt om daadwerkelijk pilots te kunnen draaien; verzoekt de regering te onderzoeken of experimenteerruimte kan worden gemaakt voor pilots met taakherschikking in de arbozorg, en de Kamer voor de begrotingsbehandeling van SZW hierover te informeren.
7 oktober | D66 | Aangenomen |

Stemverwachting

Verkiezingsprogramma PvdD

Stemverwachting: voor (vrij zeker, 80%)

Argumenten voor: De partij wil de wachttijden in de zorg verminderen [2] en de tekorten in de zorg aanpakken [6]. Daarnaast streeft de partij naar een verlaging van de administratieve lasten [3][4] en het geven van meer ruimte aan zorgverleners om hun werk goed te doen [5][1][4].

Argumenten tegen: De beschikbare fragmenten bieden geen argumenten tegen de voorgestelde actie.

Bronnen:

  1. "We investeren flink in zorgverleners door ruimte voor (bij)scholing, goede arbeidsvoorwaarden en een salaris waar goed van rond te komen is. De loonkloof van helpenden en verzorgenden ten opzichte van werk in andere sectoren wordt gedicht. Daarnaast krijgen zorgmedewerkers meer te zeggen over de inhoud van hun werk en werkroosters. Zo wordt het ook voor jongeren aantrekkelijker om een baan in de zorg te kiezen én er daadwerkelijk te blijven. Medisch specialisten komen in loondienst."
  2. "Mensen die geestelijke gezondheidszorg nodig hebben, staan soms maanden of jaren op wachtlijsten en krijgen daardoor niet op tijd goede hulp. We dringen de wachttijden in de GGZ terug door te investeren in voldoende omscholings- en opleidingsmogelijkheden, het verminderen van administratieve lasten en het stimuleren van loondienst voor zorgprofessionals. Tot het zover is zorgen we voor voldoende overbruggingszorg, waaronder digitale behandelopties zoals beeldbellen, e-health modules en online groepsbegeleiding."
  3. "Er komt een taskforce om verspilling in de zorg op alle fronten tegen te gaan - van onnodige medicatie en overbehandeling tot bureaucratie en inefficiënte organisatie. Ook pakken we de administratieve druk aan: registratielast en verantwoordingsverplichtingen slokken nu te veel tijd op die beter besteed kan worden aan zorg. De taskforce richt zich op het afschaffen van perverse financiële prikkels en op het versterken van de menselijke maat in de zorg."
  4. "Zorgverleners moeten de ruimte krijgen om hun werk goed te doen. We verlagen de administratieve lasten, zodat meer tijd over blijft voor de patiënt."
  5. "Zorgmedewerkers die met passie en voldoende tijd zorg kunnen geven aan mensen. Dat is ons ideaal. Daar zijn niet alleen patiënten bij gebaat, het houdt ook zorgprofessionals enthousiast voor hun vak. Zorgverleners besteden nog steeds te veel tijd aan digitale registratiesystemen, controles en vinklijstjes. Die tijd moet terug naar de patiënt en hun naasten. We geven zorgverleners het vertrouwen en de invloed op hun werk terug."
  6. "Huisartsen krijgen nu betaald naar het aantal ingeschreven patiënten, maar door de financiering nóg meer af te stemmen op wat een buurt of wijk nodig heeft aan zorg, kunnen huisartsenzorg, preventie en sociaal werk beter samenwerken. Er komen meer huisartsen, vooral in gebieden waar tekorten zijn. Huisartsen krijgen meer tijd voor patiënten. Het aantal patiënten per praktijk wordt niet zozeer leidend en durfinvesteerders worden geweerd."