De regering moet voorkomen dat kinderen en kwetsbare mensen buiten moeten slapen in Ter Apel. Het COA (Centrale Opvang Organisatie) waarschuwt dat het steeds moeilijker wordt om iedereen direct een onderdak te bieden.
Motie van de leden Westerveld en Bushoff over voorkomen dat kinderen en kwetsbare mensen buiten moeten slapen
De kamer,
constaterende dat het COA waarschuwt dat het steeds moeilijker wordt
om kwetsbare mensen direct onderdak te bieden in Ter Apel;
verzoekt de Minister verantwoordelijkheid te nemen en te voorkomen dat
kinderen en kwetsbare mensen buiten moeten slapen;
verzoekt de regering de Kamer wekelijks op de hoogte te stellen zolang de
gecontroleerde toegang duurt van de ontwikkelingen in Ter Apel met
aantallen mensen die dagelijks overdag en ’s nachts buiten moeten
verblijven.
Argumenten voor: De partij wil een einde maken aan de opvangcrisis en stelt dat de huidige situatie voor kinderen vreselijk is [1]. Zij streven naar een menselijke maat in de opvang [5], voldoende financiering voor het COA [3] en willen voorkomen dat kinderen de dupe worden van falend overheidsbeleid [2]. Daarnaast willen zij de chaos in de opvang aanpakken [4].
Argumenten tegen: Het programma bevat geen argumenten om tegen de motie te stemmen.
Bronnen:
"We maken een einde aan de opvangcrisis en het continue verplaatsen van mensen. Zeker voor kinderen is dat vreselijk. We kiezen voor opvang die past bij de wijk of de buurt, met open deuren en voorzieningen waarvan ook de buurt profiteert."
"We stellen een wettelijk kinderpardon in: gewortelde kinderen die langer dan vijf jaar in Nederland verblijven, zijn thuis in Nederland. Zij mogen niet de dupe worden van falend overheidsbeleid."
"We zorgen voor stabiele en voldoende financiering van het Centraal Orgaan opvang Asielzoekers (COA), de Immigratie- en Naturalisatiedienst (IND) en organisaties die vluchtelingen ondersteunen bij procedures."
"Het huidige asielbeleid schiet tekort, voor vluchtelingen en voor mensen in de landen waar zij hun toevlucht zoeken. Mensen wagen hun leven op onveilige routes. Ze geven hun lot uit handen aan mensensmokkelaars die goud geld verdienen aan dit menselijk leed. Juist de mensen in de meest kwetsbare situaties hebben nauwelijks toegang tot internationale bescherming, zoals slachtoffers van verkrachtingen in conflictgebieden als Sudan, LHBTIQA+-activisten in extreem conservatieve landen of vervolgde minderheden in bijvoorbeeld Myanmar. In Nederland zien we chaos in de opvang. Er is druk op de voorzieningen, mensen moeten te lang wachten en kunnen niet meedoen aan onze samenleving. Ook zet overlast van kleine groepen het draagvlak voor opvang onder druk. D66 vindt dat we de mensen op de vlucht een veilig thuis moeten bieden."
"We investeren in opvang met een menselijke maat, eerlijk verdeeld over ons land. De Spreidingswet blijft."