De regering moet 100 miljoen euro voor scholing ook inzetten voor werklozen en mensen met een arbeidsbeperking. Deze groep heeft extra steun nodig bij het vinden van werk. Mensen met een werkgever kunnen vaak al gebruikmaken van scholingsfondsen, maar voor mensen zonder werk zijn deze re-integratiemiddelen cruciaal voor hun toekomst.
Motie van de leden Tseggai en Patijn over 100 miljoen voor LLO mede oormerken voor doelgroepen van re-integratiemiddelen
De kamer,
constaterende dat het kabinet voornemens is om 100 miljoen te bezuinigen op re-integratiemiddelen van het UWV;
constaterende dat deze middelen essentieel zijn voor mensen die geen
werkgever meer hebben omdat ze bijvoorbeeld gedeeltelijk arbeidsongeschikt zijn of een WW-uitkering hebben;
overwegende dat hulp bij het vinden van werk en scholing voor deze
doelgroepen cruciaal is om duurzame uitstroom naar werk te realiseren
en de sociale zekerheid uit te stromen;
overwegende dat het stimuleren van Leven Lang Ontwikkelen een breed
maatschappelijk doel is, maar dat er voor de mensen die een werkgever
hebben, een beroep kan worden gedaan op cao-regelingen en op
opleidings- en ontwikkelfondsen;
verzoekt de regering om de 100 miljoen voor Leven Lang Ontwikkelen
mede te oormerken voor de doelgroepen van de re-integratiemiddelen en
dus mede te besteden aan mensen die werkloos zijn, die gedeeltelijk
arbeidsongeschikt zijn of een afstand tot de arbeidsmarkt hebben, zodat
scholing en hulp bij vinden van werk direct bijdraagt aan hun
re-integratieproces, en de Kamer voor de begrotingsbehandeling van
SZW te informeren over de vormgeving hiervan.
Argumenten voor: De partij stelt dat het essentieel is dat mensen zoveel mogelijk aan het werk gaan en wil daarvoor de juiste hulpmiddelen, begeleiding en ondersteuning bieden [3]. Daarnaast wil de partij sociale zekerheid meer activerend maken en mensen aan een baan helpen [2]. Omdat de motie beoogt middelen voor Leven Lang Ontwikkelen in te zetten ten behoeve van re-integratie en het vinden van werk voor mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt, sluit dit aan bij de visie dat werk het belangrijkste instrument is en de norm moet zijn [4][3].
Argumenten tegen: De partij streeft naar deregulering van de sociale zekerheid en wil het mes zetten in bureaucratische regels [2]. Het oormerken van middelen en het verplichten van de regering om hierover uitgebreid te rapporteren zou gezien kunnen worden als het toevoegen van meer instructies en bureaucratie in plaats van het geven van ruimte voor maatwerk [2][1].
Bronnen:
"Hervorming Wet verbetering poortwachter: Ondernemers krijgen meer zeggenschap in het re-integratieproces en kiezen vrijer hoe zij de begeleiding organiseren. We verminderen de verplichte bureaucratie en geven ondernemers de ruimte om samen met hun medewerkers te doen wat werkt."
"Een revolutie op de arbeidsmarkt en in de sociale zekerheid: Veel onderdelen van onze sociale zekerheid en ons arbeidsrecht zijn al decennia oud. De kleinste details zijn vastgelegd in wantrouwende bureaucratische regeltjes. Je moet als ondernemers een extra studie volgen om werkgever te kunnen worden. Cao's zijn niet zelden meer dan tientallen pagina's. En onenigheid wordt niet onderling opgelost maar eindigt door overregulering vaak in de rechtbank. Als we ook in de toekomst nog een welvarende en groeiende economie willen zijn, zullen we stappen moeten zetten om dit te hervormen. De VVD wil een totale deregulering van de arbeidsmarkt en sociale zekerheid. Werkgevers en werknemers moeten vertrouwen krijgen. De hervormingen moeten gericht zijn op werken meer lonend maken, mensen aan een baan helpen en nieuwe zekerheid creƫren. Dat betekent een nieuw belastingstelsel, zorgen dat de sociale zekerheid meer activerend wordt, langer doorwerken en het arbeidsrecht hervormen. We zetten het mes in bureaucratische regels, moderniseren de werkloosheidswet door hem meer activerend te maken en geven meer ruimte voor maatwerk in cao's, door de transitievergoeding niet langer verplicht te stellen. Zo zorgen we ervoor dat het makkelijker wordt om mensen in dienst te nemen, dat mensen sneller een baan vinden en dat er ruimte is voor afspraken die passen bij het bedrijf en de werknemer."
"Iedereen heeft talenten: We kijken te vaak naar de arbeidsongeschiktheid van mensen terwijl we zouden moeten kijken naar hun arbeidsgeschiktheid. We willen dat mensen zoveel mogelijk aan het werk gaan, ook als dat in deeltijd is. We bieden daarvoor de juiste hulpmiddelen, begeleiding en ondersteuning, zodat iedereen zijn of haar talenten kan benutten op de arbeidsmarkt."
"Integreren doe je het beste op de werkvloer. Werk is het allerbelangrijkste instrument om integratie voor elkaar te krijgen en te voorkomen dat mensen afglijden in de criminaliteit of het fundamentalisme. Daarom is het zo zorgelijk dat de meeste statushouders in een uitkering zitten en dat mensen met een migratieachtergrond fors oververtegenwoordigd zijn in de bijstand. We willen werk de norm maken."