Verkiezingsprogramma CU over dit onderwerp

Stemverwachting: voor (erg zeker, 95%)

Waarom voor? De partij stelt dat kerken en maatschappelijke organisaties volwaardige partners zijn van de overheid en een cruciale rol spelen in het ondersteunen van mensen in armoede ^[2]. Zij willen hun rol niet bemoeilijken, maar juist 'ruim baan' geven en hun rol beter verankeren in het beleid ^[1]. Daarnaast erkent de partij dat in tijden van crisis kerken fungeren als essentiële hulppunten en dat lokale gemeenschappen zorgdragen voor kwetsbaren ^[3].

Waarom tegen? Er zijn geen directe argumenten in het verkiezingsprogramma te vinden die de ondersteuning van maatschappelijke initiatieven tegenwerken. De enige kanttekening is dat het betalen van schulden primair een zaak tussen koper en verkoper is waarbij mensen zelf verantwoordelijk zijn, maar dit sluit niet uit dat de overheid maatschappelijke hulpverlening ondersteunt ^[4].

Bronnen:

1. "Kerken zijn al eeuwen actief om armoede te bestrijden. In plaats van hun rol te bemoeilijken geven we ruim baan aan kerken en maatschappelijke organisaties (zoals voedselbanken en Schuldhulpmaatje). Hun rol wordt beter verankerd in het beleid en er komt een duidelijkere rolverdeling tussen de overheid en vrijwilligers." (0.736)
2. "Kerken en geloofsgemeenschappen zijn volwaardige partners van de overheid. Ze spelen een cruciale rol in het ondersteunen van mensen in armoede en het voorkomen van eenzaamheid en sociale uitsluiting, juist op plekken waar de overheid vaak geen rol heeft. De overheid voert regelmatig overleg met kerken en andere geloofsgemeenschappen. Daarbij is aandacht voor praktische belemmeringen zoals huisvesting. Nu is de overheid hier vaak (soms vanuit religieus analfabetisme, soms vanwege gebrek aan samenlevingsvisie) een sta-in-deweg, terwijl het haar taak is om mee te denken. Bij woningbouwprojecten moet vanaf het begin ruimte worden gereserveerd voor ontmoeting: kerken, buurthuizen, verenigingsgebouwen en maatschappelijk vastgoed zoals huisarts- en hulpverleningspraktijken. Deze voorzieningen zijn essentieel voor een sterke samenleving." (0.707)
3. "In dit tijdperk van hybride oorlogsvoering is het niet de vraag of, maar wanneer een crisis plaatsvindt. Burgers kijken hiervoor terecht naar de overheid. Maar een crisissituatie vraagt ook iets van de samenleving zelf. Bijvoorbeeld doordat kerken functioneren als hulppunten, of doordat buurten of lokale gemeenschappen zorgdragen voor kwetsbaren." (0.689)
4. "Voor veel mensen is de grens tussen rondkomen en in armoede belanden akelig dun. Een kapotte wasmachine of een onverwachte rekening kan al genoeg zijn om in de problemen te raken. Wie eenmaal schulden heeft, komt vaak terecht in een wirwar van aanmaningen, boetes en deurwaarders. Gelukkig staan er, aanvullend op de professionele hulpverlening, veel vrijwilligers klaar om mensen in nood bij te staan, bijvoorbeeld via de Voedselbank of SchuldHulpMaatje. Het betalen van een openstaande schuld is in principe een zaak tussen koper en verkoper, mensen zijn primair zelf verantwoordelijk. De overheid moet er wel voor zorgen dat de regels rond het nakomen van schulden rechtvaardig zijn en dat er adequate hulpverlening is voor wie de schulden niet zelfstandig kan aflossen." (0.683)