De regering moet rekening houden met de druk op Nederland als er nieuwe landen bij de Europese Unie (EU) komen. De komst van meer migranten zorgt voor extra problemen op de woningmarkt, het stroomnet en de beperkte ruimte in het land.
Motie van het lid Diederik van Dijk over de effecten van EU-uitbreiding op de binnenlandse draagkracht expliciet meewegen inzake toetreding van nieuwe lidstaten
De kamer,
constaterende dat het Centraal Planbureau de toename van het aantal
migranten naar Nederland op 3.600 per jaar schat bij EU-toetreding van
Albanië, Montenegro en Servië;
overwegende dat dit aantal ten opzichte van het jaarlijkse migratiesaldo
en eerdere uitbreidingsrondes weliswaar beperkt is, maar toch extra druk
geeft op de binnenlandse draagkracht, onder meer op de oververhitte
woningmarkt, een overbelast stroomnet en de schaarse ruimte;
verzoekt de regering de effecten van EU-uitbreiding op de binnenlandse
draagkracht expliciet mee te laten wegen bij de Nederlandse positie ten
aanzien van toekomstige toetreding van nieuwe lidstaten, en de Kamer
hierover op gezette tijden te informeren.
Argumenten voor: De partij stelt dat de hoge instroom van migranten heeft geleid tot een fors toegenomen druk op de woningmarkt, de verzorgingsstaat en sociale voorzieningen [1]. Zij betogen dat het huidige migratiebeleid sociaal en economisch onhoudbaar is vanwege de immense kosten [2]. Om Nederland weer beheersbaar te maken voor toekomstige generaties, streeft de partij naar een negatief migratiesaldo [6]. Daarnaast wil de partij dat Nederland weer 'baas in eigen huis' wordt om de eigen cultuur, welvaart en veiligheid te beschermen [2].
Argumenten tegen: De partij is kritisch over de doorrekeningssystematiek van het Centraal Planbureau (CPB) en ziet dit als een ambtelijk rekenmodel dat ongeschikt is voor het bepalen van de hoofdrichting van het land [3]. Zij vinden de zelfbeperking van het CPB problematisch [4] en stellen dat het CPB te weinig oog heeft voor de samenstelling en herkomst van migranten in hun berekeningen [5].
Bronnen:
"De afgelopen decennia heeft Nederland een ongekend hoge instroom van migranten en asielzoekers te verduren gekregen. Dit heeft diepe sporen nagelaten in onze samenleving. Niet alleen is de druk op onze verzorgingsstaat, sociale voorzieningen en woningmarkt fors toegenomen, ook de veiligheid, culturele identiteit en sociale cohesie zijn ernstig ondermijnd. Het straatbeeld in veel steden en dorpen is ingrijpend veranderd; Nederlandse tradities, waarden en gewoontes zijn steeds minder vanzelfsprekend. Waar immigratie vaak als verrijking wordt gepresenteerd, laat de praktijk zien dat de sociale en financiële kosten immens zijn. Volgens ramingen van CBS en NIDI heeft bij ongewijzigd beleid in 2050 tot 40% van de Nederlandse bevolking een migratieachtergrond."
"Van 1995 tot 2015 bedroegen de kosten van deze migratie gemiddeld zo'n 19 miljard euro per jaar; in het afgelopen decennium zijn die zelfs toegenomen tot 27 miljard per jaar. Alles bij elkaar komt dit neer op honderden miljarden euro's - geld dat beter ingezet had kunnen worden voor zorg, onderwijs, veiligheid en het verlagen van belastingen. Met name migratie uit niet-westerse landen legt een onevenredig grote druk op de samenleving. De berekende kosten per niet-Westerse migrant bedragen tussen de 400.000 en 600.000 euro. Dit toont aan dat het huidige beleid onhoudbaar is - zowel sociaal als economisch. Het is tijd om het roer radicaal om te gooien: Nederland moet weer baas in eigen huis worden, met een migratiebeleid dat gericht is op bescherming van onze cultuur, welvaart en veiligheid."
"Je kunt hetzelfde ook anders zeggen: de doorrekeningssystematiek van het CPB is een ambtelijk rekenmodel dat geschikt is om op korte termijn te becijferen hoeveel overheidsgeld beschikbaar komt voor bepaalde acute maatregelen. Het laat (bij benadering) zien wat er morgen gebeurt met de zorgkosten als je vandaag de orthodontist in het basispakket opneemt. Het is een vorm van huishoudkunde die nuttig kan zijn wanneer je de kwartaalbegroting opstelt - maar die we niet moeten verwarren met de visie, de hoofdrichting die we als land op willen."
"Deze zelfbeperking van het CPB vinden wij problematisch. Want het gaat ons er nu juist om, een aantal hoofdlijnen van het huidige beleid - zoals het klimaatbeleid en het sluiten van het Groninger gasveld - te heroverwegen. Wij vinden dat we ons bij verkiezingen met zijn allen moeten afvragen: was datgene wat we tot nu toe hebben gedaan eigenlijk wel zo verstandig? Of moeten we ons beleid wellicht fundamenteel herzien? Als dat soort vragen buiten de reikwijdte van het CPB vallen - wat héb je dan aan een ' doorrekening'?"
"Nog een voorbeeld: de immigratie. Uit onderzoek onder meer van dr. Jan van de Beek - blijkt dat de ene immigrant de andere niet is. Een hoogopgeleide IT-er uit Toronto heeft een netto positief effect op onze welvaart, een analfabeet uit Nigeria een negatief effect. Cultuurverschillen doen ertoe. Wanneer je zegt: wij willen een volledige stop op immigratie uit Afrika en het Midden-Oosten en een aanzienlijke remigratie tot stand brengen van - zeg - 100.000 laagopgeleiden, maar tegelijkertijd willen we ruimte laten voor hoogopgeleide, Westerse migranten met specifieke vaardigheden waaraan wij behoefte hebben - dan zijn de economische implicaties daarvan voor het CPB 'te speculatief'. Zij willen louter kijken naar de 'beroepsbevolking' als zodanig, naar het 'nettomigratiecijfer' - maar niet naar de samenstelling van die beroepsbevolking of de herkomst van de migranten."
"Negatief migratiesaldo We streven naar meer mensen die terugkeren dan dat er binnenkomen, zodat Nederland weer beheersbaar wordt voor de komende generaties."