De regering moet de psychische en medische gevolgen van lockdowns in de vreemdelingenbewaring onafhankelijk laten onderzoeken. Vreemdelingenbewaring is het tijdelijk vastzetten van migranten. Langdurige opsluiting en beperkte bewegingsvrijheid veroorzaken ernstige psychische schade.
Motie van de leden Van Baarle en Westerveld over een onafhankelijke evaluatie van lockdownmaatregelen en uitzonderingsregimes in de vreemdelingenbewaring
De kamer,
constaterende dat langdurige opsluiting en beperking van bewegingsvrijheid ernstige psychische gevolgen kunnen hebben;
verzoekt de regering de psychische en medische gevolgen van toepassing
van lockdownmaatregelen en uitzonderingsregimes binnen de vreemdelingenbewaring altijd onafhankelijk te laten evalueren, en de Kamer
hierover te informeren.
Argumenten voor: De partij stelt dat het huidige migratiebeleid faalt [2]. Zij merken specifiek op dat vluchtelingen te lang moeten wachten op een beslissing en vaak van de ene tijdelijke plek naar de andere worden verplaatst [2]. Daarnaast hecht de partij veel waarde aan adequate zorg en begeleiding voor mensen met psychische kwetsbaarheden of ernstige psychiatrische zorgvragen [1][3].
Argumenten tegen: Er zijn geen fragmenten in het verkiezingsprogramma die redenen geven om tegen de motie te stemmen.
Bronnen:
"Een persoon met verward of onbegrepen gedrag kan voor buren of omgeving veel overlast veroorzaken. De politie is te veel capaciteit kwijt aan overlastgevende of verwarde personen, terwijl de oorzaak voor dit lijden veelal bij tekorten in de GGZ ligt. Adequate begeleiding vanuit de GGZ of persoonlijke begeleiders is nodig om iemand zelfstandig te kunnen laten wonen. Wanneer zelfstandig wonen een brug te ver is, is een plek in een intramurale instelling noodzakelijk."
"Onze samenleving ondervindt de gevolgen van het falende (migratie)beleid: druk op sociale voorzieningen, woningtekorten en gebrekkige integratie. Arbeidsmigranten worden vaak ondergebracht in te kleine woningen. Vluchtelingen wachten te lang op een beslissing en worden met hun kinderen van de ene tijdelijke plek naar de andere verplaatst, met hoge kosten tot gevolg. Kwetsbare wijken in grote steden kampen met zware integratieproblemen en in Ter Apel en Budel is overlast van een kleine groep, vaak kansloze, asielzoekers. Ondertussen komt de regering niet met werkende en werkbare wetsvoorstellen, die recht doen aan migrant en samenleving. Terwijl deze er wel zijn."
"Ongeveer 1 op de 13 Nederlanders maakt jaarlijks gebruik van GGZ. Deze zorg is hard nodig, zeker voor de meest kwetsbare cliënten. Tegelijkertijd zijn de wachtlijsten fors en is er een gebrek aan capaciteit. Dat vraagt een andere benadering van omgaan met GGZvraagstukken om onnodige medicalisering van levensvragen tegen te gaan. Er komen meer praktijkondersteuners GGZ bij de huisarts om verergering van mentale gezondheidsproblemen en inzet van zwaardere gespecialiseerde zorg te voorkomen. Herstelacademies gerund voor en door mensen met een psychische kwetsbaarheid krijgen prioriteit in de financiering. Voor ernstig psychiatrische patiënten komt er een adequaat en landelijk dekkend systeem waarvan de financiering op beschikbaarheid wordt geregeld. Er komt een einde aan de cherry-picking door GGZinstellingen. Zorgaanbieders blijven patiënten ondersteunen in hun zoektocht naar passende zorg, ook als de zorgaanbieder zelf niet de beste zorg kan bieden."