Spreidingswet intrekken en instemming inwoners

De regering moet de Spreidingswet intrekken. Deze wet bepaalt hoe asielzoekers over gemeenten worden verdeeld. Asielzoekers en statushouders mogen alleen in een gemeente wonen als een meerderheid van de inwoners dit wil. Politici houden zich niet aan hun beloften en ongekozen burgemeesters nemen besluiten zonder instemming van de burger.

Motie van het lid Markuszower over asielzoekers en statushouders alleen in gemeenten huisvesten waar een meerderheid van de inwoners ermee instemt

De kamer, constaterende dat heel veel Nederlanders het niet acceptabel vinden dat politici vóór de verkiezingen a beloven en na de verkiezingen b doen; constaterende dat heel veel Nederlanders geconfronteerd worden met onherroepelijke besluiten van ongekozen burgemeesters; verzoekt de regering de Spreidingswet in te trekken en, zolang er geen asielstop is, asielzoekers én statushouders uitsluitend in gemeenten te huisvesten indien een meerderheid van de inwoners van die gemeente daarmee instemt.
26 mei | Markusz | Verworpen |

Stemverwachting

Verkiezingsprogramma CU

Stemverwachting: tegen (erg zeker, 95%)

Argumenten voor: Er is in het verkiezingsprogramma weinig directe grond te vinden om voor de motie te stemmen. Hoewel de partij de druk op sociale voorzieningen, woningtekorten en overlast in bepaalde gebieden benoemt [2], biedt het programma geen argumenten om de Spreidingswet in te trekken of de huisvestingsplicht voor gemeenten op te heffen.

Argumenten tegen: De partij is expliciet tegen de kernpunten van de motie. In het programma staat dat de Spreidingswet van kracht blijft om te zorgen voor voldoende kleinschalige opvanglocaties die passen bij de omvang van een gemeente of buurt [1]. Daarnaast stelt de partij dat alle gemeenten verplicht blijven om statushouders te huisvesten [1]. Bovendien staat de partij sceptisch tegenover referenda, die zij bestempelt als 'schijninvloed' [3], wat tegen de suggestie van lokale stemrondes ingaat.

Bronnen:

  1. "We zorgen voor voldoende, kwalitatieve opvangcapaciteit die kan meebewegen met pieken en dalen in aantallen asielzoekers. Dit voorkomt geldverspilling aan dure noodlocaties, zoals in hotels of op cruiseschepen. IND en COA worden voldoende en stabiel gefinancierd voor hun taak en ondersteund bij de inrichting van een efficiëntere asielprocedure. Asielzoekers krijgen snel duidelijkheid of zij mogen blijven, zodat mensen kunnen starten met hun leven in Nederland, of terugkeren. Dit voorkomt ook dat (potentieel) afgewezenen zich hier wortelen en het daarna onmenselijk is om hen, of hun kinderen, uit te zetten. In Nederland gewortelde kinderen zetten we niet uit en krijgen recht op verblijf in Nederland. De spreidingswet blijft van kracht om te kunnen voorzien in voldoende kleinschalige opvanglocaties, passend bij de omvang van de gemeente of buurt. Ook blijven alle gemeenten verplicht om statushouders te huisvesten. Voorrang van huisvesting van statushouders kan alleen vervallen als een realistisch alternatief wordt geboden, waardoor de asielketen niet vastloopt. Overlast bij AZC's wordt bestreden, samen met gemeenten en politie. Afgewezen asielzoekers vertrekken zo snel mogelijk naar het land van herkomst. We verbeteren daarom de vertrekprocedure en de communicatie daarover met afgewezen asielzoekers. Hierover maken we afspraken met landen van herkomst. Wanneer deze landen niet in redelijkheid meewerken aan het terugnemen van hun afgewezen onderdanen, worden sancties (nationaal of in Europees verband) overwogen. We staan in voor menswaardige opvang en begeleiding van afgewezen asielmigranten, waarbij gewerkt wordt aan terugkeer. Waar dat niet mogelijk is werken we aan een duurzaam perspectief: doormigratie of legalisering van verblijf. We zijn tegen strafbaarstelling van illegaliteit en hulp aan ongedocumenteerden wordt nooit strafbaar."
  2. "Onze samenleving ondervindt de gevolgen van het falende (migratie)beleid: druk op sociale voorzieningen, woningtekorten en gebrekkige integratie. Arbeidsmigranten worden vaak ondergebracht in te kleine woningen. Vluchtelingen wachten te lang op een beslissing en worden met hun kinderen van de ene tijdelijke plek naar de andere verplaatst, met hoge kosten tot gevolg. Kwetsbare wijken in grote steden kampen met zware integratieproblemen en in Ter Apel en Budel is overlast van een kleine groep, vaak kansloze, asielzoekers. Ondertussen komt de regering niet met werkende en werkbare wetsvoorstellen, die recht doen aan migrant en samenleving. Terwijl deze er wel zijn."
  3. "Grootschalige politieke vernieuwing is geen oplossing voor het versterken van de relatie tussen burger en politiek. Referenda bieden schijninvloed en horen dus niet thuis in de grondwet. De Tweede Kamer wordt als gekozen volksvertegenwoordiging niet langer automatisch ontbonden als een regering valt. Het mandaat van de kiezers geldt voor vier jaar. We voeren geen districtenstelsel of kiesdrempel in. In een districtenstelsel gaat het meer over poppetjes en minder over inhoud. Een kiesdrempel en districtenstelsel zorgen er bovendien voor dat het moeilijker wordt voor kleinere groepen in de samenleving om een eigen politieke inbreng te hebben. Wij geloven dat je de kracht van een samenleving kunt afmeten aan de ruimte die meerderheden geven aan minderheden."