Zwaardere straffen voor minderjarigen vanaf 14 jaar

De regering moet vanaf 14 jaar altijd het strafrecht voor volwassenen toepassen bij zeden- en geweldsdelicten. Criminelen ronselen jongeren steeds vaker omdat de huidige straffen te laag zijn.

Motie van het lid Faber over vanaf 14 jaar altijd het volwassenenstrafrecht toepassen bij zeden- en geweldsdelicten

De kamer, overwegende dat jongeren steeds vaker door criminelen worden geronseld, vanwege de lage straffen; constaterende dat Zweden kampt met vergelijkbare criminele problematiek en maatregelen neemt om minderjarigen zwaarder te straffen; verzoekt de regering vanaf 14 jaar altijd het volwassenenstrafrecht toe te passen bij zeden- en geweldsdelicten.
27 mei | PVV | Verworpen |

Stemverwachting

Verkiezingsprogramma D66

Stemverwachting: tegen (vrij zeker, 85%)

Argumenten voor: Er zijn in het verkiezingsprogramma geen fragmenten te vinden die direct pleiten voor het toepassen van het volwassenenstrafrecht op minderjarigen of voor zwaardere straffen voor jongeren.

Argumenten tegen: De partij stelt dat preventie de beste bescherming is en wil investeren in wijkgerichte aanpakken om jongeren kansen te bieden [1]. De partij wil juist weg van het bestrijden van symptomen en kiest voor een brede aanpak die zich richt op de diepere problemen en de omgeving van het kind, zoals de thuissituatie en de buurt [2]. Daarnaast wordt benoemd dat kinderen en jongeren momenteel te snel een stempel of een label krijgen [2].

Bronnen:

  1. "Preventie is de beste bescherming. Jongeren moeten kansen zien in plaats van de verleiding van het snelle criminele geld. Daarom investeren we in wijkgerichte aanpakken waarin veiligheid, zorg, werk, onderwijs en wonen samenkomen."
  2. "De problemen in de jeugdzorg zijn ernstig en hardnekkig. Kinderen en jongeren krijgen te snel een stempel of een label. Daardoor groeit de vraag naar hulp. Er zijn te weinig professionals en er is te weinig geld om de wachtlijsten weg te werken. Ondertussen staan gezinnen onder steeds hogere druk door problemen rondom bestaanszekerheid, wonen en onderwijs. D66 kiest voor een andere koers: weg van de bestrijding van symptomen, naar een brede aanpak voor het hele, diepere probleem. Want niet het kind, maar het systeem moet veranderen. Daarom willen we niet alleen aandacht voor de problemen van het kind zelf, maar ook voor de omgeving van het kind, zoals de thuissituatie en de buurt. En we willen jeugdzorg die zo licht mogelijk is, en die alleen zwaar is als dat echt nodig is."