De regering moet goede voorbeelden van asielopvang, zoals het initiatief Thuis in Oss, delen met alle gemeenten. Dit soort lokale plannen zorgen voor een betere verbinding tussen asielzoekers en de buurt. Dit helpt om meer steun in de samenleving te krijgen voor de opvang.
Motie van het lid Straatman c.s. over best practices rondom maatwerkopvang breder verspreiden om een zo breed mogelijk maatschappelijk draagvlak te creëren
De kamer,
constaterende dat iedere gemeente de verantwoordelijkheid heeft om
asielzoekers op te vangen en dat gemeenten van elkaar kunnen leren om
dit zo goed mogelijk vorm te geven;
constaterende dat er verschillende initiatieven zijn waarbij inwoners
worden betrokken bij de asielopvang en asielzoekers, zoals het initiatief
Thuis in Oss;
overwegende dat deze lokale initiatieven een goed voorbeeld zijn van hoe
de komst van een opvanglocatie goed kan verlopen en juist tot verbinding
kunnen leiden tussen asielzoekers en de lokale gemeenschap;
verzoekt de regering om best practices rondom maatwerkopvang, zoals
het initiatief Thuis in Oss, breder te verspreiden onder gemeenten om een
zo breed mogelijk maatschappelijk draagvlak te creëren.
Argumenten voor: De partij streeft naar kleinschalige en volwaardige opvang met een open uitstraling, waarbij buurtbewoners de mogelijkheid krijgen om deel te nemen aan activiteiten [1]. Er wordt ingezet op investeringen in de communicatie met buurtbewoners en het serieus nemen van hun zorgen [1]. Daarnaast wil de partij dat nieuwkomers en lokale bewoners elkaars achtergrond en gewoonten leren kennen om integratie te bevorderen [2]. Ook wordt het verminderen van overlast door middel van kleinschaligere opvang genoemd als doel [3]. Tot slot wordt gepleit voor gecoördineerde hulpverlening waarbij ook gemeenten een rol spelen [4].
Argumenten tegen: Het verkiezingsprogramma biedt geen argumenten om tegen het verspreiden van best practices voor maatwerkopvang of het vergroten van het maatschappelijk draagvlak te stemmen.
Bronnen:
"Efficiënte procedures en eerlijke opvang. We voeren de Spreidingswet uit en kiezen zo veel mogelijk voor kleinschalige en volwaardige opvang met een open uitstraling, waar anderen, zoals buurtbewoners de mogelijkheid krijgen om naar toe te kunnen om onder andere deel te nemen aan allerlei activiteiten. Ook Nederlanders, zoals studenten en spoedzoekers, krijgen de mogelijkheid om daar te kunnen wonen en te verblijven. We maken financieringsafspraken voor de lange termijn en vragen gemeenten een ijzeren voorraad aan opvangplekken te houden. Dat is duidelijker en goedkoper voor iedereen. De IND wordt langjarig versterkt. De minister moet gebruik maken van diens discretionaire bevoegdheid in schrijnende gevallen. We onderzoeken of betere inzet van de discretionaire bevoegdheid mogelijk is, bijvoorbeeld door een commissie van experts. We investeren in de communicatie met buurtbewoners en nemen hun zorgen serieus. We waarderen vrijwilligers die een onmisbaar steentje bijdragen aan de integratie van vluchtelingen in onze samenleving. Alle opvanglocaties moeten voldoen aan humane minimumvoorwaarden, waardoor mensen de ruimte hebben om te leven, en waarbij het recht op privacy en de toegang tot publieke voorzieningen wordt gewaarborgd. In opvanglocaties wordt extra bescherming gegarandeerd voor kwetsbare groepen zoals vrouwen, LHBTQIA+-personen, alleenstaande minderjarigen en mensen met een handicap. Indien nodig komen er aparte opvanglocaties om hun veiligheid te waarborgen. We staan voor een inclusieve samenleving waarin ieder kind zich veilig kan ontwikkelen. We willen onder voorwaarden een regeling maken om de kleine groep van mensen die al langdurig als ongedocumenteerde in Nederland verblijven en kinderen die zonder documenten in Nederland zijn opgegroeid, duurzaam perspectief te bieden in lijn met art. 3. 'Internationaal Verdrag van de Rechten van het Kind (IVRK)'."
"Snelle integratie. Mensen moeten al tijdens hun asielprocedure kunnen deelnemen aan de Nederlandse samenleving. Het huidige asielstelsel maakt dit onmogelijk door asielzoekers continu te laten verhuizen. We plaatsen asielzoekers daarom alvast in een azc in de gemeente waar ze, na inwilliging van hun asielverzoek, als statushouders zullen wonen. Inburgering is een gezamenlijke verantwoordelijkheid. Cursussen en examens worden volledig door de overheid bekostigd: de lening bij DUO wordt afgeschaft. De Onderwijsinspectie controleert de kwaliteit. We investeren in zinvolle dagbesteding en zelfontplooiing door snellere toegang tot taalonderwijs. We stimuleren daarnaast dat nieuwkomers en lokale bewoners elkaars achtergrond en gewoonten leren kennen."
"Overlast aanpakken. Overlastgevende asielzoekers, vaak mensen zonder perspectief op inwilliging, ondermijnen het draagvlak voor goede asielopvang. Ze moeten na afwijzing snel terugkeren naar het land van herkomst. We spreiden deze groep asielzoekers over het land om Ter Apel en Budel te ontlasten en openen procesbeschikbaarheidslocaties om hen van straat te halen. We verminderen overlast door kleinschaligere opvang, toegang tot werk en het openen van meer aanmeldcentra. We geven gemeenten met aanmeldcentra daarnaast een aparte status onder de Politiewet, om te zorgen voor voldoende politiecapaciteit."
"Een nieuw, effectief en menswaardig asielbeleid. Dat betekent allereerst ontstopping van de asielketen, het goed uitvoeren van de Spreidingswet, het versnellen van ellenlange procedures over wie mag blijven en wie niet, het beëindigen van het onmenselijke gesol met mensen. De IND gaat meer getraind personeel inzetten om overlevers van seksueel geweld te identificeren en adequaat te horen tijdens de asielprocedure. Daarnaast willen wij gecoördineerde hulpverlening voor en veilige opvang van deze groep, door het COA, gemeenten en andere relevante instanties. Tegelijkertijd pakken we overlastgevers aan. Nieuwkomers doen direct mee en leren de taal. We zijn tegen de beperkingen van gezinshereniging uit het wetsvoorstel Wet invoering tweestatusstelsel. Ook pleegkinderen en ongehuwde partners, bijvoorbeeld partners van hetzelfde geslacht uit landen waar voor hen geen huwelijk mogelijk is of waar homoseksualiteit is gecriminaliseerd, moeten veilig kunnen nareizen. Vluchtelingen die in Nederland komen, omdat ze in hun eigen land wegens hun seksuele gerichtheid of genderidentiteit niet veilig zijn, verdienen veilige opvang. We borgen dat elke COA-locatie een aparte LHBTIQA+ unit krijgt en dat alle medewerkers van het COA goed getraind zijn om hier sensitief mee om te gaan. De IND beoordeelt aanvragen van LHBTIQA+vluchtelingen op een rechtvaardige en eerlijke manier. Veilige landen zijn vaak voor deze groep niet veilig."