Verkiezingsprogramma CU

Stemverwachting: voor (vrij zeker, 80%)

Argumenten voor: De partij stelt dat er rond het innen van schulden een industrie is ontstaan met perverse prikkels in de huidige wetgeving, wat leidt tot een verdienmodel dat ten koste gaat van kwetsbare mensen ^[1]. Er wordt gepleit voor een andere rol voor deurwaarders, waarbij de focus niet enkel op executie ligt, maar op het vinden van duurzame oplossingen ^[1]. Daarnaast vindt de partij dat de overheid moet zorgen voor rechtvaardige regels rondom het nakomen van schulden ^[3] en dat commerciële kredietverleners niet bovenmatig mogen verdienen aan het verstrekken van kredieten ^[2].

Argumenten tegen: Het verkiezingsprogramma biedt geen argumenten om de huidige commerciële systematiek rondom schulden en incasso te behouden of om een publiek systeem van bewindvoering af te wijzen.

Bronnen:

1. "Rond het innen van schulden is een volledige industrie ontstaan van incassobureaus, deurwaarders en schuldopkopers. Perverse prikkels in huidige wetgeving rond schulden en incassodienstverlening leiden tot een verdienmodel ten koste van kwetsbare mensen. De gestarte aanpak om hier verandering in aan te brengen wordt met prioriteit voortgezet. Deurwaarders krijgen (met een zorg- en meldplicht) een andere rol die niet enkel gericht is op executie van het vonnis, maar gericht is op een duurzame oplossing. Het verdienmodel van deurwaarders wordt daarom geïnspireerd op het model uit België. De rente- en incassokosten worden voor consumenten gemaximeerd op een maximaal percentage van de oorspronkelijke vordering. Het"
2. "Om te voorkomen dat iemand opnieuw terugvalt in een problematische financiële situatie is nazorg van belang. Nazorg krijgt daarom een betere wettelijke verankering in de Wet gemeentelijke schuldhulpverlening, bijvoorbeeld door het betrekken van werkgevers. Gemeentelijke en commerciële kredietverleners mogen niet bovenmatig verdienen aan het verstrekken van kredieten. De maximale kredietrente moet omlaag. De kredietpercentages mogen voortaan maximaal 3% meer dan de kapitaalmarktrente bedragen."
3. "Voor veel mensen is de grens tussen rondkomen en in armoede belanden akelig dun. Een kapotte wasmachine of een onverwachte rekening kan al genoeg zijn om in de problemen te raken. Wie eenmaal schulden heeft, komt vaak terecht in een wirwar van aanmaningen, boetes en deurwaarders. Gelukkig staan er, aanvullend op de professionele hulpverlening, veel vrijwilligers klaar om mensen in nood bij te staan, bijvoorbeeld via de Voedselbank of SchuldHulpMaatje. Het betalen van een openstaande schuld is in principe een zaak tussen koper en verkoper, mensen zijn primair zelf verantwoordelijk. De overheid moet er wel voor zorgen dat de regels rond het nakomen van schulden rechtvaardig zijn en dat er adequate hulpverlening is voor wie de schulden niet zelfstandig kan aflossen."