De regering moet de bevolkingsgroei beperken en het migratiesaldo zo dicht mogelijk naar nul brengen. Dit is nodig om grip te houden op de toekomstige bevolking. De regering moet hiervoor de adviezen van de Staatscommissie Demografische Ontwikkelingen 2050 opvolgen en een overzicht uitbrengen: de Staat van de Demografie.
Motie van het lid Flach over hoge prioriteit geven aan de opvolging van het rapport van de Staatscommissie Demografische Ontwikkelingen
De kamer,
constaterende dat de Staatscommissie Demografische Ontwikkelingen
2050 heeft aangedrongen op effectieve maatregelen om de forse
bevolkingsgroei te beperken;
constaterende dat conform de aangenomen motie-Stoffer c.s. (36 800, nr.
52) bij de plannen rond demografie dient te worden ingezet op een
migratiesaldo dat zo dicht mogelijk bij nul ligt;
verzoekt de regering:
– hoge prioriteit te geven aan de opvolging van het rapport van de
Staatscommissie Demografische Ontwikkelingen 2050;
– een Staat van de Demografie uit te brengen, conform de aangenomen
motie-Omtzigt (36 410, nr. 122), met daarin maatregelen om grip te
krijgen op de demografische ontwikkelingen;
– aanvullende maatregelen voor te bereiden om actief te sturen op
vermindering van het migratiesaldo;
– voorstellen te doen voor bandbreedtes voor de onderscheiden
migratietypen, waaronder arbeidsmigratie;
– voor het einde van dit jaar monitorings- en bijsturingsinstrumenten
operationeel te hebben die zicht geven op de realisatie van doelstellingen;
– de Kamer halfjaarlijks te informeren over de actuele stand van zaken
ten aanzien van de gerealiseerde en geprognotiseerde demografische
ontwikkelingen.
Argumenten voor: De partij wil op basis van het advies van de Staatscommissie kiezen voor gematigde groei door middel van gecontroleerde migratie [1]. Zij streven naar een maximaal migratiesaldo dat binnen de door de commissie geschetste bandbreedte valt [1]. Daarnaast stelt de partij dat de overheid momenteel nauwelijks sturing geeft aan de bevolkingsgroei die door migratie wordt veroorzaakt [2] en dat het huidige beleid leidt tot druk op de woningmarkt en sociale voorzieningen [3].
Argumenten tegen: Het programma biedt geen argumenten om tegen de motie te stemmen; de gevraagde sturing en het volgen van de staatscommissie sluiten aan bij de standpunten van de partij.
Bronnen:
"Op basis van het advies van de Staatscommissie kiest de ChristenUnie voor gematigde groei door gecontroleerde migratie, inclusief de nodige keuzes voor de economie en de ruimtelijke inrichting van Nederland. In het verlengde van dit advies wil de ChristenUnie (over een tijdsperiode van tien jaar gezien) streven naar een maximaal migratiesaldo binnen de bandbreedte zoals geschetst door de staatscommissie. De ChristenUnie streeft naar een menswaardig en toekomstbestendig migratiebeleid, zoals uitgewerkt in haar migratievisie."
"De bevolkingsgroei in Nederland wordt de laatste jaren uitsluitend veroorzaakt door migratie (studie-, arbeids-, en asielmigratie). De overheid heeft hier nauwelijks sturing aan gegeven. Waar er al beleid was, betrof dat vaak stimulerende maatregelen, zoals verengelsing van het onderwijs of het aantrekken van goedkope arbeidskrachten. Het politieke debat over migratie blijft ondertussen steken in patstellingen, oneliners en verkiezingsretoriek, zonder echte oplossingen. Migranten zijn in dat debat een economische factor, een bedreiging of een object van mededogen. De ChristenUnie ziet hen als een schepsel van God. Een mens op zoek naar een betere toekomst, werk of studie willen we recht doen. Dat kan betekenen dat iemand zich hier - al dan niet tijdelijk - mag vestigen. Maar wie geen blijvende plek heeft in de Nederlandse samenleving en ook terug kan, moet terugkeren."
"Onze samenleving ondervindt de gevolgen van het falende (migratie)beleid: druk op sociale voorzieningen, woningtekorten en gebrekkige integratie. Arbeidsmigranten worden vaak ondergebracht in te kleine woningen. Vluchtelingen wachten te lang op een beslissing en worden met hun kinderen van de ene tijdelijke plek naar de andere verplaatst, met hoge kosten tot gevolg. Kwetsbare wijken in grote steden kampen met zware integratieproblemen en in Ter Apel en Budel is overlast van een kleine groep, vaak kansloze, asielzoekers. Ondertussen komt de regering niet met werkende en werkbare wetsvoorstellen, die recht doen aan migrant en samenleving. Terwijl deze er wel zijn."