De regering moet de zaak-Van Wulfen snel buiten de rechter om oplossen. De heer Van Wulfen heeft recht op compensatie voor zijn materiële (financiële) en immateriële (geestelijke) schade. Defensie-artsen zijn namelijk veroordeeld voor het vervalsen van zijn medisch dossier. De Onderzoeksraad Integriteit Overheid (OIO) heeft ook al geoordeeld dat Defensie hem moet compenseren.
Motie van het lid Ten Hove over een buitengerechtelijke oplossing om de heer Van Wulfen te compenseren voor materiële en immateriële schade
De kamer,
constaterende dat er in de kwestie-Van Wulfen vier verschillende
Defensieartsen in vier verschillende rechtsplegingen tuchtrechtelijk zijn
veroordeeld, waarvan twee verschillende artsen in twee verschillende
rechtsplegingen met het wel gegrond verklaren van het klachtpunt
vervalsing van het medisch dossier;
gelet op het feit dat de Onderzoeksraad Integriteit Overheid (OIO) reeds
stelde dat Defensie zich verplicht dient te voelen tot het compenseren van
de door de heer Van Wulfen geleden en nog te lijden materiële schade;
spreekt uit dat de Staat onvoorwaardelijk volledige aansprakelijkheid
erkent jegens de heer Van Wulfen;
verzoekt de regering om de kwestie op korte termijn buitengerechtelijk tot
een oplossing te brengen die recht doet aan de door de heer Van Wulfen
geleden en nog te lijden materiële en immateriële schade en hem de
erkenning te geven die hij verdient.
Argumenten voor: De partij stelt dat de overheid verantwoordelijkheid moet nemen voor onrecht en excuses moet aanbieden [1][7]. Er wordt benadrukt dat de staat een morele plicht heeft om onrecht te erkennen en te herstellen [4]. Bovendien pleit de partij voor ruimhartige compensatie voor gedupeerden van overheidsfalen [2][6] en het voorkomen dat slachtoffers opnieuw moeten strijden voor hun recht [3], waarbij ook erkenning voor slachtoffers een belangrijk punt is [5].
Argumenten tegen:
Bronnen:
"De regering biedt excuses aan voor de wijze waarop de Q-koortsepidemie na 2007 is aangepakt, erkent haar verantwoordelijkheid voor het nalaten van adequate voorzorgsmaatregelen en vergoedt ruimhartig alle schade aan de slachtoffers."
"Gedupeerden van het toeslagenschandaal worden ruimhartig gecompenseerd. Naast financiële compensatie ligt de focus ook op emotioneel herstel, gelijkwaardigheid. In het hersteltraject wordt maatwerk geboden dat alle vijf sociale domeinen bestrijkt: zorg, werk, inkomen, wonen en onderwijs. Collectieve oplossingen worden voortaan in overleg met betrokkenen vormgegeven. Herstel mag geen nieuw schandaal worden. Uithuisgeplaatste kinderen en hun ouders worden, waar mogelijk, snel herenigd. Er komt een fonds waaruit slachtoffers van uithuisplaatsing (ouders en kinderen) hun afgebroken opleiding kunnen afmaken."
"Wat ons betreft worden de aanbevelingen van de parlementaire enquêtecommissie eindelijk uitgevoerd, samen met de mensen die er wonen. De gaskraan gaat definitief dicht in heel Groningen, ook onder de Waddenzee en Noordzee. De Waddenzee is UNESCO Werelderfgoed en blijft ongerept en beschermd tegen gaswinning en andere schadelijke ingrepen. De omkering van de bewijslast blijft, zodat slachtoffers niet opnieuw hoeven te strijden voor hun recht. We versterken én verduurzamen woningen, zodat Groningers veilig en comfortabel kunnen wonen."
"De Nederlandse staat heeft niet alleen een juridische maar ook een morele plicht om dit onrecht te erkennen en te herstellen. De genocide van Srebrenica is, mede door de aanwezigheid van 60.000 Bosnische Nederlanders, onderdeel geworden van onze geschiedenis. Het is van groot belang dat we leren van deze geschiedenis en van de verhalen van overlevenden en nabestaanden. Zij laten zien waartoe ultranationalisme, haatspraak en dehumanisering kunnen leiden. Want de geschiedenis herhaalt zich helaas nog steeds."
"De gaswinning heeft in Groningen een ramp veroorzaakt. Bewoners wachten nog steeds op veilige huizen, afgehandelde schades en echte erkenning."
"De schade veroorzaakt door mijnbouwactiviteiten in de steen- en bruinkoolmijnen van Limburg wordt vergoed door het Rijk."
"De overheid biedt financiële compensatie en excuses aan de afstandsmoeders die tussen de jaren '50 en '90 gedwongen hun kind hebben afgestaan."