De regering moet duidelijke doelen stellen voor de strafrechtketen (de keten van politie, justitie en rechtbanken). De samenwerking verloopt nu niet goed en er is te weinig inzicht in de resultaten. Zonder doelen is het onmogelijk om de keten goed aan te sturen. De regering moet ook jaarlijks laten zien wat de gevolgen zijn als deze doelen niet worden gehaald.
Motie van het lid Coenradie over meetbare en afrekenbare doelstellingen voor de gehele strafrechtketen
De kamer,
constaterende dat de Rekenkamer de coördinatie van de strafrechtketen
als een ernstige onvolkomenheid aanmerkt en concludeert dat onvoldoende inzicht bestaat in de prestaties van de keten als geheel;
overwegende dat effectieve sturing niet mogelijk is zonder meetbare
doelen en afrekenbare resultaten;
verzoekt de regering om voor de gehele strafrechtketen meetbare en
afrekenbare doelstellingen vast te stellen en jaarlijks inzichtelijk te maken
welke consequenties worden verbonden aan het niet behalen van deze
doelstellingen.
Argumenten voor: De partij geeft aan dat de overheid moet sturen op doelen in plaats van op middelvoorschriften [2]. Daarnaast wordt in andere sectoren gesteld dat sturen op doelen effectiever is [1]. De motie vraagt om het vaststellen van meetbare en afrekenbare doelstellingen, wat aansluit bij deze voorkeur voor doelsturing [2].
Argumenten tegen: De tekst bevat geen argumenten die zich uitspreken tegen het stellen van doelen of het vergroten van de verantwoording binnen de strafrechtketen.
Bronnen:
"De stikstofuitstoot wordt de komende tien jaar gehalveerd ten opzichte van 2019, zowel de uitstoot van stikstofoxiden in de mobiliteit en industrie als ammoniakuitstoot in de landbouw. Alle sectoren dragen naar rato bij. We stappen af van ingewikkelde berekeningen over waar stikstof precies terechtkomt en richten ons op het verminderen van de daadwerkelijke uitstoot. Ondernemers en dus ook boeren benaderen we vanuit vertrouwen in hun vakmanschap. Daarom stappen we zo veel mogelijk over van sturen op middelen naar sturen op doelen. Elk boerenbedrijf krijgt een bindend bedrijfsspecifiek doel dat is afgeleid van de landelijke opgave en sectorale emissieplafonds. Er komt daarmee veel minder nadruk in het beleid op opkoop van boerenbedrijven. De nadruk op emissie- en doelsturing is effectiever, zorgt ervoor dat er minder boerenbedrijven verdwijnen en vergt ook minder belastinggeld. Immers, met managementmaatregelen, slimme innovaties en een gunstige extensiveringsregeling in kwetsbare gebieden, zodat een bedrijf met minder vee uit kan, is aanzienlijke ammoniakreductie mogelijk. Er komt een agrarische hoofdstructuur, waar ruimte blijft voor hoogproductieve landbouw, en overgangszones rond natuurgebieden, waarin sprake is van extensivering van veehouderij en landgebruik. Grondgebondenheid in de melkveehouderij is een randvoorwaarde en gaan we na decennia van discussie eindelijk wettelijk vastleggen."
"Deze onnodige regeldruk moet minder, of het nu om mkb-bedrijven, financiële instellingen of beursgenoteerde ondernemingen gaat. Wat de ChristenUnie betreft stuurt de overheid op doelen in plaats van middelvoorschriften, waarbij ondernemers zelf aan het stuur zitten om deze te bereiken, en niet voorgeschreven krijgen op welke wijze ze deze doelen moeten halen."