De regering moet geen eigen bijdrage invoeren voor de wijkverpleging. Een eigen bijdrage maakt de zorg aan huis minder toegankelijk. Dit kan leiden tot verwaarlozing en onnodige ziekenhuisopnames.
Motie van het lid Dobbe over geen eigen bijdrage in de wijkverpleging
De kamer,
constaterende dat het kabinet van plan is om een eigen bijdrage in te
voeren in de wijkverpleging;
overwegende dat zorgverleners waarschuwen dat dit zou leiden tot meer
administratieve lasten en een slechtere toegankelijkheid van de zorg, en
daarmee tot meer verwaarlozing en voorkombare ziekenhuisopnames;
verzoekt de regering om geen eigen bijdrage in te voeren in de
wijkverpleging.
Argumenten voor: De partij streeft naar betaalbare zorg [1] en wil dat zorg toegankelijk blijft [3]. Daarnaast wil de partij de administratieve lasten drastisch verminderen [2]. Een eigen bijdrage in de wijkverpleging kan de toegankelijkheid voor de burger bemoeilijken [3] en de betaalbaarheid van zorg onder druk zetten [1].
Argumenten tegen: De verstrekte fragmenten bieden geen argumenten om het invoeren van een eigen bijdrage te steunen; de focus ligt op betaalbaarheid [1] en toegankelijkheid [3].
Bronnen:
"6.1 Naar betaalbare zorg"
"Drastisch snijden in administratieve lasten om daarmee zorgpersoneel vrij te spelen."
"Om de patiënt centraal te kunnen stellen moet zorg toegankelijk zijn. Dat betekent: dichtbij wat dichtbij kan, verder weg als het moet. De huisarts speelt hierin een cruciale rol en zijn positie moet dus versterkt worden. Hij of zij is immers de persoonlijke dokter met wie je een vertrouwensband hebt. Door specialisten uit het ziekenhuis in wijkposten te laten samenwerken met huisart -sen kan veel relatief eenvoudige zorg snel en buiten het ziekenhuis geleverd worden. Zo voorkomen we onnodige wachttijden en wordt zorg toegankelijker. Bovendien scheelt het kosten."