Hulp bij het vinden van een huisarts

De regering moet afspraken maken met zorgverzekeraars over proactieve zorgbemiddeling. Dat betekent dat verzekeraars actief helpen bij het zoeken naar een arts. Dit is nodig omdat veel mensen geen huisarts kunnen vinden. Zo kan het tekort aan huisartsen worden aangepakt.

Motie van het lid Diederik van Dijk over proactieve zorgbemiddeling voor patiënten die geen huisarts kunnen vinden

De kamer, overwegende dat zorgverzekeraars via zorgbemiddeling verzekerden kunnen helpen bij het vinden van een huisarts; overwegende dat de afspraken in het AZWA over proactieve zorgbemiddeling in de medisch-specialistische zorg en de ggz betrekking hebben op patiënten die op een wachtlijst staan voor een behandeling in een polikliniek; overwegende dat proactieve zorgbemiddeling ook ingezet zou kunnen worden om het huisartsentekort tegen te gaan; verzoekt de regering om afspraken te maken met zorgverzekeraars over proactieve zorgbemiddeling als patiënten geen huisarts kunnen vinden.
24 juni | SGP | Aangenomen: 150–0 |

Stemuitslag

Verkiezingsprogramma CU

Stemverwachting: voor (vrij zeker, 75%)

Argumenten voor: De partij ziet het tekort aan huisartsen als een nijpend probleem dat de toegankelijkheid van de zorg bedreigt [2]. Daarnaast wordt gepleit voor een gezamenlijke aanpak door de overheid en maatschappelijke organisaties om structurele tekorten op de arbeidsmarkt, waaronder in de zorg, aan te pakken [4]. Ook in andere zorgsectoren wordt de noodzaak benadrukt dat patiënten ondersteund moeten worden bij de zoektocht naar passende zorg [1].

Argumenten tegen: De partij uit kritiek op de aanwezigheid van marktwerking in de zorg [3].

Bronnen:

  1. "Ongeveer 1 op de 13 Nederlanders maakt jaarlijks gebruik van GGZ. Deze zorg is hard nodig, zeker voor de meest kwetsbare cliënten. Tegelijkertijd zijn de wachtlijsten fors en is er een gebrek aan capaciteit. Dat vraagt een andere benadering van omgaan met GGZvraagstukken om onnodige medicalisering van levensvragen tegen te gaan. Er komen meer praktijkondersteuners GGZ bij de huisarts om verergering van mentale gezondheidsproblemen en inzet van zwaardere gespecialiseerde zorg te voorkomen. Herstelacademies gerund voor en door mensen met een psychische kwetsbaarheid krijgen prioriteit in de financiering. Voor ernstig psychiatrische patiënten komt er een adequaat en landelijk dekkend systeem waarvan de financiering op beschikbaarheid wordt geregeld. Er komt een einde aan de cherry-picking door GGZinstellingen. Zorgaanbieders blijven patiënten ondersteunen in hun zoektocht naar passende zorg, ook als de zorgaanbieder zelf niet de beste zorg kan bieden."
  2. "De huisarts blijft waar hij voor is bedoeld: dichtbij en toegankelijk. Meer tijd voor de patiënt bij de huisarts levert betere zorg op en voorkomt meer specialistische zorg. Het dreigend tekort aan huisartsen is een nijpend probleem als fundamentele schakel in de geneeskundige zorg. We maken er prioriteit van om de overnames van huisartsenpraktijken door investeringsmaatschappijen te stoppen. We beperken de winstuitkering tot het gebruikelijk loon voor eigenaren."
  3. "Marktwerking hoort niet thuis in de zorg. Het leidt tot prikkels die niet passen bij een samenleving waarin we omzien naar elkaar. Afnemende bereikbaarheid in combinatie met winstuitkeringen geeft een toenemend ongemak. Dit betekent ook dat we de aanbestedingsregels uit Brussel voor de zorg loslaten. Aanbestedingen en concurrentie leiden zelden tot betere zorg. Gespecialiseerde privéklinieken die hoogrenderende inkomsten bij de publieke zorgketen weghouden worden afgebouwd, doordat zorgverzekeraars alleen behandeling in ziekenhuizen vergoeden."
  4. "De krimpende beroepsbevolking, bestaande arbeidsmarktkrapte, grote maatschappelijke uitdagingen (bijvoorbeeld verduurzaming) en groeiende vraag naar personeel in publieke sectoren zoals defensie en zorg, is een grote puzzel voor de arbeidsmarkt en economie. Deze structurele krapte vraagt om een gezamenlijke, met 'de polder' gedragen, aanpak. Werkgevers, werknemers, overheid en maatschappelijke organisaties maken samen de arbeidsmarkt toekomstbestendig. In goed polderoverleg maken we eerlijke keuzes over hoe we arbeid anders organiseren, arbeid eerlijker verdelen en welke prioriteiten we stellen in publieke dienstverlening. Arbeidsmigratie is daarbij geen eenvoudig antwoordvoor de oplossing van onze structurele tekorten."