De regering moet onafhankelijk advies vragen over de toekomst van zorgakkoorden (afspraken over veranderingen in de zorg). De huidige afspraken werken niet goed. Ze bieden te weinig zekerheid voor gemeenten en zorgverleners. Ook gaat er te veel tijd en geld verloren aan het controleren van de resultaten. De regering moet daarom onderzoeken of er betere manieren zijn om de zorg te veranderen.
Motie van het lid Diederik van Dijk over onafhankelijk advies over het gebruik van zorgakkoorden voor veranderingen in de zorg
De kamer,
constaterende dat opeenvolgende kabinetten via meerjarige zorgakkoorden financiële en inhoudelijke afspraken hebben gemaakt om
veranderingen in de zorg te bewerkstelligen;
constaterende dat adviesorganen zoals de Algemene Rekenkamer (2016,
2020 en 2025) en de Raad voor Volksgezondheid & Samenleving (2021)
zich al diverse keren kritisch hebben uitgelaten over de aard, effectiviteit
en doelmatigheid van dergelijke akkoorden;
overwegende dat incidentele akkoorden en middelen weinig zekerheid
bieden voor gemeenten en zorgpartijen bij het doorvoeren van de
gewenste structurele veranderingen, waardoor het risico groot is dat de
effecten van de akkoorden op lange termijn tegenvallen;
overwegende dat uit de praktijk blijkt dat veel tijd en geld verloren gaan
aan de verantwoordings-, monitorings- en evaluatiestructuur van de
zorgakkoorden;
overwegende dat de Tweede Kamer moeilijk grip krijgt op de resultaten
van de zorgakkoorden;
verzoekt de regering om zich onafhankelijk te laten adviseren of zorgakkoorden in de toekomst nog steeds de meest passende vorm zijn om
gewenste veranderingen in de zorg te bewerkstelligen, welke alternatieven hiervoor denkbaar zijn, en de Kamer hierover te informeren.
Argumenten voor: De partij wil het zorgstelsel hervormen om het toekomstbestendig te houden [1] en streeft naar een systeem met minder administratieve lasten [4]. De motie, die vraagt om onderzoek naar de effectiviteit van de huidige vorm van zorgakkoorden, sluit aan bij de algemene behoefte om naar betere structuren te zoeken voor de zorg [1].
Argumenten tegen: De partij geeft expliciet aan dat zij wil doorgaan met het gebruik van zorgakkoorden met het brede middenveld [2]. Daarnaast wordt er gepleit voor het vastleggen van structurele financiering voor deze akkoorden [2] en voor het nakomen van de financiële afspraken binnen bestaande akkoorden, zoals de Hervormingsagenda Jeugd [3].
Bronnen:
"Wij willen ons zorgstelsel toekomstbestendig houden en waar nodig op onderdelen hervormen. De Staatscommissie Zorg komt daarom op korte termijn met concrete voorstellen om de zorg betaalbaar, van hoge kwaliteit en beschikbaar te houden. We vragen de Staatscommissie Zorg te kijken naar:
* de balans tussen collectieve en individuele verantwoordelijkheid;
* de effecten van en balans tussen marktwerking en publieke sturing;
* welke zorg door welke wet geregeld moet worden (met name de Wlz versus de Zvw) en/ of populatiebekostiging binnen delen van de zorg hieraan kan bijdragen);
* hoe preventieve zorg en welzijn structureel gefinancierd kunnen worden, waardoor minder curatieve zorg nodig is."
"We willen doorgaan met zorgakkoorden met het brede middenveld, waaronder een Nationaal Zorg en Welzijnsakkoord. Er dient hiervoor structurele financiering vastgelegd te worden."
"Het Rijk en de gemeenten houden zich aan de (financiële) afspraken van de Hervormingsagenda Jeugd. We monitoren en sturen op adviezen van de Commissie Van Ark, en grijpen in wanneer de afspraken niet worden gehaald."
"De kern van ons zorgstelsel blijft solidariteit. Tegelijk vragen we van mensen om meer bij te dragen aan de kosten van hun gezondheid en zorg. Het CDA wil stevige keuzes maken om goed voorbereid te zijn op de toekomst. Gezond blijven begint bij voorkomen. We willen een sterke eerstelijnszorg, waarin de mens centraal staat. Curatieve zorg van hoge kwaliteit, waar nodig geconcentreerd. Langdurige zorg inbedden in gemeenschappen, met minder administratieve lasten. Een beweging van zorg naar gezondheid."