De regering moet met jeugdbeschermingsinstanties praten over onaangekondelde huisbezoeken. Dit is nodig om de veiligheid van kinderen beter te waarborgen. De regering moet ook onderzoeken hoe hulpverleners daadwerkelijk binnen kunnen komen als ouders of voogden weigeren.
Motie van het lid Coenradie over onaangekondigde huisbezoeken bij gezinnen met een jeugdbeschermingsmaatregel
De kamer,
constaterende dat jeugdbeschermers primair gericht zijn op samenwerking met (pleeg)ouders en vaak aangekondigd op bezoek komen;
overwegende dat het om de veiligheid van kinderen beter te waarborgen
juist van belang kan zijn om onaangekondigd op huisbezoek te gaan bij
gezinnen met een jeugdbeschermingsmaatregel;
verzoekt de regering nadrukkelijk in gesprek te gaan met jeugdbeschermingsinstanties over het onaangekondigd bezoeken van kinderen die nog
thuis, in een pleeggezin of gezinshuis wonen en hiervoor tevens te
bekijken wat nodig is om daadwerkelijk binnen te komen, mochten
ouders/voogden weigeren.
Argumenten voor: De partij streeft naar omgevingen waarin kinderen veilig opgroeien [3] en ziet de veiligheid van een kind als de doorslaggevende factor bij ingrijpende maatregelen zoals uithuisplaatsing [1]. Het vergroten van de veiligheid door middel van betere controle kan daarmee aansluiten bij het doel om de veiligheid van kinderen te waarborgen [1].
Argumenten tegen: De partij benadrukt dat het recht op gezinsleven verankerd is in mensenrechtenverdragen en wil de rechtsbescherming van zowel kinderen als ouders fors verbeteren [1]. Daarnaast zet de partij in op samenwerking met ouders en het versterken van pedagogische relaties [4072, 4074], en vindt zij dat de overheid families en gezinnen moet waarderen [2]. Het structureel onaangekondigd bezoeken of het dwingend binnentreden bij weigering van ouders kan in strijd zijn met de bescherming van het gezinsleven en de rechtsbescherming van ouders [1].
Bronnen:
"Uithuisplaatsing is een buitengewoon ingrijpende gebeurtenis, juist omdat die de bloedband en het diepe emotionele verbond tussen ouder en kind verbreekt. Niet voor niets is het recht op gezinsleven verankerd in mensenrechtenverdragen. Uithuisplaatsing is een allerlaatste optie wanneer de veiligheid van een kind op het spel staat. Samen met de jongere en de ouder(s) moet eerst alles op alles worden gezet om te voorkomen dat dit nodig is. Jeugdzorgorganisaties die hier succesvol werk van maken, worden beloond. Als uithuisplaatsing onvermijdelijk is, zijn pleeggezinnen en gezinshuizen te prefereren boven opvang in een instelling. Er wordt zo snel als mogelijk gewerkt aan wat er nodig is om een kind weer bij de eigen ouders op te laten groeien. De rechtsbescherming van kinderen en ouders wordt fors verbeterd. Gesloten jeugdzorg wordt zorgvuldig afgebouwd. Er komt passende aanvullende financiering voor het toekomstscenario Kind- en gezinsbescherming, waarbij professionals in de keten veel beter samenwerken rond een gezin. Een stelselwijziging is geen doel op zich."
"Gezinnen moeten voorop staan, maar worden te vaak vergeten in de visie en het beleid van de overheid. Terwijl het gezin en familie de plek is waar kinderen opgroeien en familieleden op elkaar terugvallen als iemand hulp nodig heeft. De overheid moet families en gezinnen waarderen in plaats van al het beleid op de mens als individu te richten. Dit begint met samenhang in de visie en beleid op wat de eerste leefomgeving is voor de meeste mensen. Er wordt beleid gemaakt om de positie van families te ondersteunen, bijvoorbeeld financieel. Ook wordt de positie en bescherming van het gezin verankerd in de Grondwet. Een minister wordt weer expliciet verantwoordelijk voor het realiseren van samenhangend gezinsbeleid. Er komt een jaarlijkse 'Staat van het gezin' waarin wordt gemonitord hoe gebruik wordt gemaakt van kind- en verlofregelingen, kinderopvang, het aanbod van GGD, Jeugdgezondheidszorg en lokale teams."
"De ChristenUnie wil bouwen aan liefdevolle omgevingen waarin meer kinderen gezond en veilig opgroeien, zodat zorg van buitenaf minder vaak nodig is. Vragen en twijfels horen bij opgroeien en opvoeden. Jeugdhulp heeft niet voor alle vragen van het leven een oplossing. Bovendien spelen er vaak ook andere vragen in en rond een gezin, bijvoorbeeld bij relatieproblemen, schulden of gebrek aan een netwerk. Daarom versterken we de pedagogische basis van ouders, school en buurt en lossen we de daadwerkelijke problemen (armoede, schulden, relatieproblemen) op, in plaats van kinderen de boodschap te geven dat het aan hen ligt."