Onaangekondelde huisbezoeken voor kindveiligheid

De regering moet met jeugdbeschermingsinstanties praten over onaangekondelde huisbezoeken. Dit is nodig om de veiligheid van kinderen beter te waarborgen. De regering moet ook onderzoeken hoe hulpverleners daadwerkelijk binnen kunnen komen als ouders of voogden weigeren.

Motie van het lid Coenradie over onaangekondigde huisbezoeken bij gezinnen met een jeugdbeschermingsmaatregel

De kamer, constaterende dat jeugdbeschermers primair gericht zijn op samenwerking met (pleeg)ouders en vaak aangekondigd op bezoek komen; overwegende dat het om de veiligheid van kinderen beter te waarborgen juist van belang kan zijn om onaangekondigd op huisbezoek te gaan bij gezinnen met een jeugdbeschermingsmaatregel; verzoekt de regering nadrukkelijk in gesprek te gaan met jeugdbeschermingsinstanties over het onaangekondigd bezoeken van kinderen die nog thuis, in een pleeggezin of gezinshuis wonen en hiervoor tevens te bekijken wat nodig is om daadwerkelijk binnen te komen, mochten ouders/voogden weigeren.
24 juni | JA21 | Aangenomen: 150–0 |

Stemuitslag

Verkiezingsprogramma D66

Stemverwachting: tegen (vrij zeker, 70%)

Argumenten voor: De partij wil de aandacht richten op de omgeving van het kind, zoals de thuissituatie, om een brede aanpak van problemen te realiseren [2].

Argumenten tegen: De partij wil werken vanuit een principe van vertrouwen [1] en streeft naar het versterken van gezinnen, buurten en de sociale basis [3][4]. Daarnaast wil de partij dat de jeugdzorg zo licht mogelijk is en pas zwaar wordt ingezet als dat echt nodig is [2], wat strijdig kan zijn met de suggestie om methoden te onderzoeken om tegen de wil van ouders/voogden toch een woning binnen te treden.

Bronnen:

  1. "We organiseren zorg en financiering rondom het gezin, in plaats van uit te gaan van het aanbod. Professionals krijgen meer ruimte voor hun werk en minder registratiedruk. We gaan uit van vertrouwen."
  2. "De problemen in de jeugdzorg zijn ernstig en hardnekkig. Kinderen en jongeren krijgen te snel een stempel of een label. Daardoor groeit de vraag naar hulp. Er zijn te weinig professionals en er is te weinig geld om de wachtlijsten weg te werken. Ondertussen staan gezinnen onder steeds hogere druk door problemen rondom bestaanszekerheid, wonen en onderwijs. D66 kiest voor een andere koers: weg van de bestrijding van symptomen, naar een brede aanpak voor het hele, diepere probleem. Want niet het kind, maar het systeem moet veranderen. Daarom willen we niet alleen aandacht voor de problemen van het kind zelf, maar ook voor de omgeving van het kind, zoals de thuissituatie en de buurt. En we willen jeugdzorg die zo licht mogelijk is, en die alleen zwaar is als dat echt nodig is."
  3. "We versterken gezinnen, buurten en scholen, zodat zij hulp kunnen bieden voordat jeugdzorg nodig is. We kijken naar wat de omgeving van het kind nodig heeft en bieden stabiliteit, bestaanszekerheid, begeleiding, onderwijsondersteuning en vertrouwen. Pas daarna komt aanvullende zorg in beeld."
  4. "We versterken de sociale basis in wijken en dorpen door te investeren in toegankelijke opvoedondersteuning, ouder-kindcentra en andere buurtinitiatieven."