Arrestantencomplexen open voor verwarde mensen
De regering moet zorgen dat arrestantencomplexen (plekken voor tijdelijke opvang) open blijven voor mensen die verward zijn. Nu zijn agenten te veel tijd kwijt aan het vervoeren van deze mensen. Door deze plekken open te houden, hebben agenten meer tijd voor hun belangrijkste werk op straat.
Motie van het lid Coenradie over bewerkstelligen dat arrestantencomplexen die zijn gesloten of op de nominatie staan om te sluiten beschikbaar blijven voor de tijdelijke opvang van personen met verward of onbegrepen gedrag
De kamer, constaterende dat op verschillende locaties arrestantencomplexen zijn gesloten of op de nominatie staan om te sluiten, waardoor politieagenten steeds meer tijd kwijt zijn aan het vervoeren en overdragen van arrestanten en personen met verward of onbegrepen gedrag; overwegende dat politiecapaciteit schaars is en agenten zo veel mogelijk beschikbaar moeten zijn voor hun kerntaken op straat; overwegende dat personen met verward of onbegrepen gedrag of personen onder invloed soms tijdelijk moeten worden opgevangen of geobserveerd voordat passende zorg of begeleiding beschikbaar is; verzoekt de regering te bewerkstelligen dat arrestantencomplexen die zijn gesloten of op de nominatie staan om te sluiten waar mogelijk beschikbaar blijven voor de tijdelijke opvang van personen met verward of onbegrepen gedrag, om onnodig politievervoer te voorkomen en de inzetbaarheid van agenten te vergroten.2 juli | JA21 | Verworpen: 49–101 |
Stemuitslag
Verkiezingsprogramma GL-PvdA
Stemverwachting: voor (vrij zeker, 70%)
Argumenten voor: De partij wil dat de politie wordt ontlast van de extra werkdruk die voortvloeit uit het omgaan met verward gedrag [1]. Daarnaast wil de partij voorkomen dat mensen die in de war zijn te vaak op straat belanden [2].
Argumenten tegen: De partij legt de nadruk op het uitbreiden van de crisisopvang [3] en het structureel beschikbaar maken van bemoizorg [2] als oplossing voor verward gedrag. Ook wordt aangegeven dat detentie of bewaring slechts als uiterste maatregel mag dienen [4].
Bronnen:
- "Verward gedrag. Politieagenten worden in hun werk vaak geconfronteerd met verward gedrag. Door te investeren in de juiste zorg en meer aandacht te besteden aan de oorzaken ervan, wordt het werk van de politie verlicht."
- "Hulp bij verward gedrag. Mensen die in de war zijn verdienen hulp. Het gaat vaak om kwetsbare mensen die de controle over hun eigen leven kwijt zijn. Nu belanden zij te vaak op straat of in de cel. Hulpverleners moeten meer mogelijkheden krijgen tot bemoeizorg. Dat is een vorm van hulpverlening die zich richt op mensen die zelf geen hulp zoeken, maar die dat volgens hun omgeving of hulpverleners wél nodig hebben. Bemoeizorg moet structureel beschikbaar zijn in alle gemeenten en landelijk worden bekostigd."
- "Aanpakken wachtlijsten ggz. We investeren in het terugdringen van de lange wachtlijsten in de ggz. We breiden plaatsen in de crisisopvang uit én maken van mentale volksgezondheid een gezamenlijke (maatschappelijke) verantwoordelijkheid met extra aandacht voor de meest kwetsbaren. We zetten in op gelijke kansen op werk, wonen, sporten, onderwijs en een gezonde omgeving en verleggen de focus van het medisch model naar een integraal perspectief. Veel mensen met complexe mentale problemen hebben immers uitdagingen op meerdere levensgebieden. We maken betere afspraken met zorgverzekeraars over de bekostiging en het terugdringen van marktwerking in de ggz, zodat mensen met een complexe hulpvraag eerder worden geholpen, en over het invoeren van vrije werkruimte voor hulpverleners om te werken zonder een individuele beschikking."
- "Eerste levensbehoeften en uitgeprocedeerden. Iedereen die in Nederland verblijft, heeft recht op eerste levensbehoeften als zorg (inclusief mondzorg), onderdak, voedsel en rechtsbijstand. Vreemdelingendetentie mag alleen als uiterste maatregel, onder strikte voorwaarden en in lijn met Europese regelgeving. Zoveel mogelijk wordt ingezet op alternatieven voor bewaring, zoals het opleggen van een meldplicht. Gezinnen en kinderen komen nooit in detentie, hiervoor komen open, gezinsvriendelijke locaties. Soms is terugkeer niet mogelijk, bijvoorbeeld wanneer het land van herkomst niet meewerkt. We voorkomen zo veel mogelijk dat deze mensen zonder papieren en perspectief op straat moeten leven. Dat doen we bijvoorbeeld door ruimere hantering van het buitenschuldcriterium of het koppelen van verblijfsrecht aan staatloosheid of begeleiding bij terugkeer als dit later toch nog mogelijk blijkt. We zetten alles op alles om zogenaamde illegaliteit niet strafbaar te stellen. Geen mens is illegaal."