Verantwoordelijkheid bij grote crises vastleggen

De regering moet in de Wet veiligheidsregio’s vastleggen wie welke verantwoordelijkheden en bevoegdheden heeft bij grote crises die meerdere regio's raken. Bij zulke rampen moet van tevoren namelijk duidelijk zijn wie wat doet.

Motie van het lid Van der Plas over wettelijk vastleggen wie welke verantwoordelijkheden en bevoegdheden heeft bij regio-overstijgende rampen en crises

De kamer, overwegende dat bij bovenregionale crises vooraf duidelijk moet zijn wie welke verantwoordelijkheden heeft; verzoekt de regering in de Wet veiligheidsregio’s duidelijk vast te leggen wie welke verantwoordelijkheden en bevoegdheden heeft bij regiooverstijgende rampen en crises.
8 september | BBB | Aangenomen: 150–0 |

Stemuitslag

D66VVDPROPVVCDAJA21FVDMarkuszBBBCUDENKPvdDSGPSPKeijzerVolt50PLUS

Verkiezingsprogramma CU

Stemverwachting: voor (vrij zeker, 75%)

Argumenten voor: De partij streeft naar subsidiariteit, waarbij besluiten op het laagst mogelijke niveau moeten worden genomen [2]. Hierbij is het essentieel dat er duidelijkheid is over bevoegdheden om ruimte te laten voor de eigenheid van regio's [2]. Daarnaast wordt gesteld dat burgers bij een crisis naar de overheid kijken [1] en dat de krijgsmacht in staat moet zijn om nationale bijstand te verlenen bij rampen en crises [4]. Ook vindt de partij dat de Rijksoverheid gemeenten de ruimte, het vertrouwen en het budget moet geven om hun taken uit te voeren [3].

Argumenten tegen: Er zijn geen fragmenten in het programma die een argument vormen tegen een duidelijke wettelijke vastlegging van verantwoordelijkheden bij crises.

Bronnen:

  1. "In dit tijdperk van hybride oorlogsvoering is het niet de vraag of, maar wanneer een crisis plaatsvindt. Burgers kijken hiervoor terecht naar de overheid. Maar een crisissituatie vraagt ook iets van de samenleving zelf. Bijvoorbeeld doordat kerken functioneren als hulppunten, of doordat buurten of lokale gemeenschappen zorgdragen voor kwetsbaren."
  2. "Europese samenwerking begint met duidelijkheid over bevoegdheden. Het moet helder zijn waar lidstaten zelf verantwoordelijk voor zijn en waar de Europese Unie wel of niet over gaat. Voor de ChristenUnie is subsidiariteit het uitgangspunt: besluiten worden genomen op het laagst mogelijke niveau, zo dicht mogelijk bij mensen. Wij verzetten ons tegen Europese bemoeizucht op terreinen waar de EU geen mandaat heeft, zoals gezondheidszorg, medische ethiek, onderwijs of woningbouw. Zelfs wanneer Europese besluitvorming wenselijk of noodzakelijk is, blijft ruimte voor eigenheid en verschillen tussen lidstaten en regio's essentieel. Bij wijzigingen in de EU-verdragen besluit de Tweede Kamer met tweederdemeerderheid."
  3. "De Rijksoverheid moet recht doen aan gemeenten als eerste overheid. Van alle overheden krijgen burgers vaak het meest te maken met de eigen gemeente, van de wieg tot het graf. Het Rijk geeft gemeenten daarom ruimte, vertrouwen en voldoende geld om hun werk te kunnen doen. De Rijksoverheid stopt met het overhevelen van taken aan gemeenten zonder toereikend budget en herstelt waar dit de afgelopen jaren is misgegaan: geen taken zonder knaken. Gemeenten worden beter gefinancierd zodat ze ruimte hebben voor eigen beleid."
  4. "De basisgereedheid van onze krijgsmacht moet op orde zijn, zodat de krijgsmacht aan de hoofdtaken kan blijven voldoen. Daarbij moet prioriteit liggen bij het verdedigen van het grond gebied van Nederland en bondgenoten. Verder moet de krijgsmacht in staat blijven nationale bijstand te verlenen bij rampen en crises (zoals langdurige stroomuitval of watersnood). Ook investeren we in luchtverdediging en veilige communicatie, en zorgen we ervoor dat eenheden van de krijgsmacht in staat zijn gevechtstaken uit te voeren en zich hierop voor te bereiden. Daarnaast zet Nederland in op hoogtechnologische capaciteiten, om te kunnen optreden tegen dreigingen vanuit het cyberdomein en hybride dreigingen. Hiermee beschikt onze krijgsmacht over unieke capaciteiten die het verschil maken bij bondgenootschappelijk optreden."