De regering moet samen met lokale zorgverleners een plan maken om kraamzorg beschikbaar te stellen op Saba, Sint-Eustatius en Bonaire. De huidige situatie voldoet niet aan de Regeling aanspraken zorgverzekering BES, waardoor gezinnen geen 24 uur kraamzorg krijgen. Deze zorg is essentieel voor de veiligheid en gezondheid van moeder en kind.
Motie van het lid Vliegenthart over een plan van aanpak voor passende kraamzorg op de BES-eilanden
De kamer,
constaterende dat op Saba en Sint-Eustatius geen structureel kraamzorgaanbod beschikbaar is en dat het aanbod op Bonaire beperkt is;
constaterende dat in de Regeling aanspraken zorgverzekering BES is
opgenomen dat gezinnen recht hebben op minimaal 24 uur kraamzorg,
wat op dit moment niet daadwerkelijk wordt gerealiseerd;
overwegende dat kraamzorg een essentiële vorm van zorg is voor de
gezondheid en veiligheid van moeder en kind, waaronder het bieden van
ondersteuning bij de verzorging, het signaleren van gezondheidsproblemen en het tijdig inschakelen van medische hulp;
overwegende dat de kleinschaligheid en geografische ligging van de
eilanden aanleiding kunnen geven tot een andere wijze van organisatie;
verzoekt de regering om samen met de openbare lichamen en lokale
zorgaanbieders een plan van aanpak te maken zodat kraamzorg passend
beschikbaar wordt gesteld, overeenkomstig de Regeling aanspraken
zorgverzekering BES;
verzoekt de regering tevens om de Kamer vóór 1 juli 2027 over de
uitkomsten en vervolgstappen te informeren.
Argumenten voor: De partij stelt dat zorg een mensenrecht is en dat iedereen, ongeacht de woonplaats, recht heeft op toegankelijke, betaalbare en passende zorg [2]. Daarnaast wil de partij investeren in de basisvoorzieningen in de landen binnen het Koninkrijk [1] en pleit zij voor betaalbare en liefdevolle zorg voor iedereen [3].
Argumenten tegen:
Bronnen:
"Komt er een fatsoenlijk sociaal minimum op de BES-eilanden en meer investeringen in basisvoorzieningen. Wij investeren ook meer in het tegengaan van armoede in de landen binnen het Koninkrijk."
"Zorg hoort geen luxe te zijn, zorg is een mensenrecht. Of je nu jong of oud bent, in een dorp woont of in een stad: iedereen moet kunnen rekenen op toegankelijke, betaalbare en passende zorg. Dat staat in Nederland onder druk. Veel mensen mijden de zorg, omdat ze het niet kunnen betalen. Het eigen risico en de zorgpremie drukken enorm op de portemonnee. In steeds meer wijken, dorpen en stadsdelen is onvoldoende zorg te vinden. Het personeelstekort is zo nijpend dat mensen soms géén zorg kunnen krijgen."