De regering moet de regels in de Wet kinderopvang uiterlijk in 2028 verruimen. Hierdoor krijgen gemeenten meer ruimte om de kosten voor kinderopvang aan ouders te vergoeden. Dit is nodig om de verschillen met Belgiƫ in Zeeuws-Vlaanderen te verkleinen. Een pilot om dit eerder te doen is ook mogelijk.
Motie van de leden Biekman en Van Ark over de verruiming van artikel 1.13 van de Wet kinderopvang uiterlijk per 2028 toepassen
De kamer,
constaterende dat gemeenten momenteel alleen onder specifieke
voorwaarden de eigen bijdrage van ouders voor kinderopvang kunnen
vergoeden, wat voor Zeeuws-Vlaanderen betekent dat het de verschillen
met kinderopvang in Belgiƫ niet kan overbruggen;
constaterende dat het technisch mogelijk is de verruiming van artikel 1.13
van de Wet kinderopvang eerder in werking te laten treden, waardoor
gemeenten meer ruimte krijgen om de eigen bijdrage van ouders te
vergoeden, zonder dat daarmee de aanspraak op de landelijke kinderopvangtoeslag vervalt;
verzoekt de regering de verruiming van artikel 1.13 van de Wet kinderopvang uiterlijk per 2028 toe te passen;
verzoekt de regering te onderzoeken of het mogelijk is de verruiming
eerder praktisch toe te passen, bijvoorbeeld via een pilot, zodat
gemeenten meer ruimte krijgen voor lokaal maatwerk.
Argumenten voor: De partij streeft naar een overheid die naast de burger staat om vertrouwen te herstellen [1] en wil voorzieningen en ondersteuning naar de mensen toe brengen, met extra aandacht voor wijken of regio's met specifieke uitdagingen [2].
Argumenten tegen: Het programma bevat geen informatie die als argument tegen de motie kan dienen.
Bronnen:
"Als overheden schade veroorzaken, wordt die ruimhartig vergoed. Onder meer de jarenlange gaswinning in Groningen, de PFAS-problematiek, de mijnbouwschade in Limburg, de gevolgen van asbest en het toeslagenschandaal, maar ook de problemen bij het UWV hebben laten zien hoe mensen ernstig getroffen kunnen worden door een falende staat. De staat stopt met tot het uiterste procederen tegen slachtoffers. Om het vertrouwen van mensen te herstellen, bouwen wij aan een eerlijke overheid die niet tegenover maar naast de mensen staat."
"We garanderen gelijke kansen op gezondheid. In elke wijk en dorp moet er voldoende zorg zijn. Toch zijn het vaak de wijken van de werkende klasse, de mensen die hun inkomen verdienen uit arbeid, uitkering, of pensioen, waar kil bezuinigd wordt op voorzieningen. Terwijl juist hier meer mensen wonen met zwaar werk, onregelmatige uren en andere systemische oorzaken van gezondheidsproblemen. In wijken waar gezondheidsproblemen zich opstapelen, investeren we extra in wijkverpleegkundigen, huisartsen, buurtzorg, jeugdgezondheidszorg en jeugdzorg. Zo brengen we de zorg naar de mensen toe en niet andersom."