Hulp bij internationale kindontvoering

De regering moet zorgen voor hulp aan ouders na internationale kindontvoering. Hiervoor moet een landelijke werkwijze komen. Deze hulp zorgt voor minder spanning en een veiligere terugkeer van de kinderen.

Motie van de leden Kröger en Mutluer over borgen dat hulpverlening wordt geboden na internationale kinderontvoering en hiervoor een landelijke werkwijze hanteren

De kamer, constaterende dat na internationale kindontvoering adequate hulp moet worden geboden aan de ouder; overwegende dat juist voortdurende hulpverlening kan bijdragen aan de-escalatie, schadebeperking en veilige terugkeer van kinderen; constaterende dat landelijke duidelijkheid hierover ontbreekt; verzoekt de regering te borgen dat hulpverlening wordt geboden na internationale kindontvoering en hiervoor een landelijke werkwijze te hanteren.
13 mei | GL-PvdA | Aangenomen: 149–0 |

Stemuitslag

Verkiezingsprogramma CU

Stemverwachting: voor (vrij zeker, 85%)

Argumenten voor: De partij hecht grote waarde aan de bloedband tussen ouder en kind en ziet het recht op gezinsleven als een mensenrecht [1]. Om problemen bij echtscheidingen te voorkomen en ouderverstoting tegen te gaan, wil de partij ouders hulp, advies en begeleiding bieden [3]. Daarnaast pleit de partij voor gezinsgerichte ondersteuning in situaties van geweld [4] en wil ze dat er zo snel mogelijk wordt gewerkt aan wat nodig is om een kind weer bij de eigen ouders te laten opgroeien [1]. Verder streeft de partij in andere dossiers naar harmonisering van ondersteuning en het verminderen van verschillen tussen gemeenten [2][5], wat aansluit bij het verzoek om een landelijke werkwijze.

Argumenten tegen: De partij uit haar zorgen over de toenemende afhankelijkheid van professionele zorg voor kinderen en jongeren [6].

Bronnen:

  1. "Uithuisplaatsing is een buitengewoon ingrijpende gebeurtenis, juist omdat die de bloedband en het diepe emotionele verbond tussen ouder en kind verbreekt. Niet voor niets is het recht op gezinsleven verankerd in mensenrechtenverdragen. Uithuisplaatsing is een allerlaatste optie wanneer de veiligheid van een kind op het spel staat. Samen met de jongere en de ouder(s) moet eerst alles op alles worden gezet om te voorkomen dat dit nodig is. Jeugdzorgorganisaties die hier succesvol werk van maken, worden beloond. Als uithuisplaatsing onvermijdelijk is, zijn pleeggezinnen en gezinshuizen te prefereren boven opvang in een instelling. Er wordt zo snel als mogelijk gewerkt aan wat er nodig is om een kind weer bij de eigen ouders op te laten groeien. De rechtsbescherming van kinderen en ouders wordt fors verbeterd. Gesloten jeugdzorg wordt zorgvuldig afgebouwd. Er komt passende aanvullende financiering voor het toekomstscenario Kind- en gezinsbescherming, waarbij professionals in de keten veel beter samenwerken rond een gezin. Een stelselwijziging is geen doel op zich."
  2. "Gedupeerde ouders van het kinderopvangtoeslagschandaal snakken naar een einde van hun hersteltraject, dat al vele jaren voortduurt. De ChristenUnie wil daadkrachtige uitvoering van een uniform schadekader, snellere schikkingen op basis van onafhankelijke schade-expertise en harmonisering van de brede ondersteuning voor ouders bij de gemeenten."
  3. "Kinderen en partners bloeien op in een liefdevolle relatie. Verdrietig genoeg zijn er veel echtscheidingen met grote gevolgen voor kinderen, waar niet zelden jeugdhulp voor nodig is. Om dit te voorkomen en de trend van het toenemend aantal echtscheidingen te keren, willen we ouders hulp, advies en begeleiding bieden om relaties te herstellen en problemen te voorkomen. Relatietherapie wordt daarom voortaan vergoed. Er moet meer aandacht en beleid komen om ouderverstoting tegen te gaan."
  4. "Teveel volwassenen en kinderen zijn jaarlijks slachtoffer van ernstig geweld in huiselijke kring, straatintimidatie, seksueel geweld, femicide of van eerwraak. Ook worden in Nederland veel vrouwen vermoord door vaak - hun (ex-)partner. Dit is onverteerbaar. Om het tij te keren, verlagen we drempels om geweld of stalking te melden, zorgen we voor gezinsgerichte ondersteuning en opvangplaatsen voor slachtoffers, maken het voor instanties eenvoudiger om gegevens uit te wisselen ter bevordering van de veiligheid en versterken we de Centra voor Seksueel Geweld. We leren van de aanpak uit andere landen om femicide te voorkomen. Daders van huiselijk geweld en eerwraak worden streng gestraft en met begeleiding en therapie willen we spiralen en patronen van geweld, die soms van generatie op generatie worden doorgegeven, doorbreken."
  5. "Het aantal mensen en kinderen dat in armoede leeft moet sterk omlaag. Voor een beter armoedebeleid is het advies van de Commissie Sociaal Minimum de leidraad. Het sociaal minimum moet voldoende zijn om van rond te kunnen komen. Periodiek wordt getoetst of het sociaal minimum nog voldoende is. Ook wordt het niet-gebruik van regelingen teruggedrongen (bijvoorbeeld via gegevensuitwisseling). De verschillen in armoederegelingen tussen gemeenten zijn nu te groot en een aantal verschillende regelingen te ingewikkeld. Dit moet eenvoudiger. Gemeenten moeten adequate financiële middelen hebben om goed, lokaal toegespitst armoedebeleid te voeren. De Rijksoverheid gaat weer werken met een doelstelling om de (kinder)armoede te verlagen in plaats van armoede niet te laten toenemen."
  6. "De druk in onze samenleving is hoog, ook voor kinderen en jongeren. Onder invloed van de prestatiecultuur en sociale media lijkt alles goed en snel te moeten. In veel situaties is de boodschap dat afwijken van de norm niet oké is. Zo leggen we elkaar en vooral kinderen en jongeren veel druk op. En als het even niet gaat, kijken we al gauw naar professionele hulp. Daarmee geven we kinderen ten onrechte de boodschap dat zij het probleem zijn en worden steeds meer kinderen afhankelijk van professionele zorg. De vraag naar jeugdhulp neemt al jaren toe. Dat is geen goed teken en is niet vol te houden. Als 1 op de 7 kinderen jeugdhulp nodig heeft om op te groeien, is er wat aan de hand in de samenleving."