Eén verantwoordelijke bij kindermishandeling

De regering moet ervoor zorgen dat er bij ernstige kindermishandeling of huiselijk geweld altijd één eindverantwoordelijke professional is. Nu is het vaak onduidelijk wie de leiding neemt en de signalen opvolgt, ook als verschillende instanties hulp zien aankomen. Deze professional moet het veiligheidsplan regelen en zorgen dat alle instanties goed samenwerken.

Motie van de leden Moinat en Coenradie over bij ernstige signalen van acute onveiligheid van kinderen één eindverantwoordelijke professional aanwijzen

De kamer, constaterende dat in ernstige zaken van kindermishandeling meerdere instanties signalen van onveiligheid ontvingen; overwegende dat daarbij niet altijd duidelijk is wie verantwoordelijk is voor de regie en opvolging; verzoekt de regering te bevorderen dat bij ernstige signalen van kindermishandeling, huiselijk geweld of andere acute onveiligheid één eindverantwoordelijke professional wordt aangewezen die verantwoordelijk is voor de coördinatie van het veiligheidsplan, de opvolging van signalen en de afstemming tussen betrokken instanties.
11 juni | Markusz, JA21 |

Stemverwachting

Verkiezingsprogramma CU

Stemverwachting: voor (vrij zeker, 85%)

Argumenten voor: De partij wil dat professionals in de keten veel beter samenwerken rondom een gezin [1] en wil het voor instanties eenvoudiger maken om gegevens uit te wisselen om de veiligheid te bevorderen, bijvoorbeeld bij huiselijk geweld [2]. Daarnaast streeft de partij naar meer samenhang in het gezinsbeleid en wil zij dat er een expliciete verantwoordelijkheid komt voor het realiseren van dit samenhangende beleid [3].

Argumenten tegen: Het programma bevat geen argumenten tegen het aanwijzen van een eindverantwoordelijke professional of tegen verbeterde coördinatie bij signalen van onveiligheid.

Bronnen:

  1. "Uithuisplaatsing is een buitengewoon ingrijpende gebeurtenis, juist omdat die de bloedband en het diepe emotionele verbond tussen ouder en kind verbreekt. Niet voor niets is het recht op gezinsleven verankerd in mensenrechtenverdragen. Uithuisplaatsing is een allerlaatste optie wanneer de veiligheid van een kind op het spel staat. Samen met de jongere en de ouder(s) moet eerst alles op alles worden gezet om te voorkomen dat dit nodig is. Jeugdzorgorganisaties die hier succesvol werk van maken, worden beloond. Als uithuisplaatsing onvermijdelijk is, zijn pleeggezinnen en gezinshuizen te prefereren boven opvang in een instelling. Er wordt zo snel als mogelijk gewerkt aan wat er nodig is om een kind weer bij de eigen ouders op te laten groeien. De rechtsbescherming van kinderen en ouders wordt fors verbeterd. Gesloten jeugdzorg wordt zorgvuldig afgebouwd. Er komt passende aanvullende financiering voor het toekomstscenario Kind- en gezinsbescherming, waarbij professionals in de keten veel beter samenwerken rond een gezin. Een stelselwijziging is geen doel op zich."
  2. "Teveel volwassenen en kinderen zijn jaarlijks slachtoffer van ernstig geweld in huiselijke kring, straatintimidatie, seksueel geweld, femicide of van eerwraak. Ook worden in Nederland veel vrouwen vermoord door vaak - hun (ex-)partner. Dit is onverteerbaar. Om het tij te keren, verlagen we drempels om geweld of stalking te melden, zorgen we voor gezinsgerichte ondersteuning en opvangplaatsen voor slachtoffers, maken het voor instanties eenvoudiger om gegevens uit te wisselen ter bevordering van de veiligheid en versterken we de Centra voor Seksueel Geweld. We leren van de aanpak uit andere landen om femicide te voorkomen. Daders van huiselijk geweld en eerwraak worden streng gestraft en met begeleiding en therapie willen we spiralen en patronen van geweld, die soms van generatie op generatie worden doorgegeven, doorbreken."
  3. "Gezinnen moeten voorop staan, maar worden te vaak vergeten in de visie en het beleid van de overheid. Terwijl het gezin en familie de plek is waar kinderen opgroeien en familieleden op elkaar terugvallen als iemand hulp nodig heeft. De overheid moet families en gezinnen waarderen in plaats van al het beleid op de mens als individu te richten. Dit begint met samenhang in de visie en beleid op wat de eerste leefomgeving is voor de meeste mensen. Er wordt beleid gemaakt om de positie van families te ondersteunen, bijvoorbeeld financieel. Ook wordt de positie en bescherming van het gezin verankerd in de Grondwet. Een minister wordt weer expliciet verantwoordelijk voor het realiseren van samenhangend gezinsbeleid. Er komt een jaarlijkse 'Staat van het gezin' waarin wordt gemonitord hoe gebruik wordt gemaakt van kind- en verlofregelingen, kinderopvang, het aanbod van GGD, Jeugdgezondheidszorg en lokale teams."