Gespecialiseerde centra voor complexe jeugdhulp

De regering moet samen met jongeren en deskundigen werken aan gespecialiseerde centra voor kinderen met complexe psychische problemen. De huidige hulp via de Bovenregionale Expertisenetwerken (BEN’s) is nog steeds niet voldoende. De psychische problemen van deze jongeren worden alleen maar groter. Er is dringend behoefte aan centra waar kennis en behandeling samenkomen.

Motie van de leden Westerveld en Dobbe over gespecialiseerde centra voor kinderen en jongeren met complexe psychische problemen

De kamer, constaterende dat er al decennia te weinig gespecialiseerde hulp is voor kinderen en jongeren die complexe psychische problemen hebben of vastlopen op meerdere levensdomeinen; constaterende dat met het amendement-Klaver/Westerveld in 2019 structureel 26 miljoen is vrijgemaakt voor dit doel, en het kabinet dit heeft geïnvesteerd in Bovenregionale Expertisenetwerken (BEN’s); overwegende dat deze BEN’s voorzien in een relevante behoefte, maar het nog steeds ontbreekt aan adequate en passende hulp bij complexe psychische problemen en deze problemen alleen maar groter zijn geworden; verzoekt de regering om samen met ervaringsdeskundige jongeren, relevante veldpartijen en deskundigen te werken aan concrete gespecialiseerde centra, waar ook kennis en expertise worden gebundeld en waar behandelopties zijn.
11 juni | SP | Verworpen: 53–97 |

Stemuitslag

FVDMarkuszBBBDENKPvdDSGPSPKeijzerVolt50PLUS
D66VVDPVVCDAJA21CU

Verkiezingsprogramma PvdD

Stemverwachting: voor (erg zeker, 90%)

Argumenten voor: De partij wil investeren in mentale gezondheidsnetwerken om de samenwerking bij complexe psychische problemen structureel te versterken [1]. Ook is de partij van plan om zorg voor mensen met ernstige psychische aandoeningen weer structureel en toereikend te financieren [4]. Daarnaast zet de partij in op de participatie van jongeren en ervaringsdeskundigen, waarbij zij een gelijkwaardige plek aan de tafel willen krijgen om mee te praten en te beslissen over de organisatie van de jeugdzorg [5][3]. Tevens wordt het belang van (boven)regionale jeugdzorg erkend waar dat nodig is [2].

Argumenten tegen: Het programma bevat geen argumenten die tegen het oprichten van gespecialiseerde centra of de samenwerking met ervaringsdeskundigen en jongeren pleiten.

Bronnen:

  1. "Mentale gezondheidsnetwerken spelen een sleutelrol in de ondersteuning van mensen met complexe psychische problemen. We investeren in deze netwerken, zodat samenwerking tussen GGZ, het sociaal domein, ervaringsdeskundigen en gemeenten structureel wordt versterkt. Ook zorgen we voor een meer zorgvuldige overgang en begeleiding van jeugd-GGZ naar volwassen-GGZ."
  2. "Kinderen, gezinnen en scholen krijgen op een eerder moment ondersteuning om erger te voorkomen. Hiervoor komt extra geld beschikbaar. Verschillen tussen gemeenten in aanbod en kwaliteit van jeugdhulp zijn onaanvaardbaar. We zorgen dat elke gemeente voldoende middelen heeft voor een goed en gelijkwaardig georganiseerde lokale en bovenregionale jeugdzorg. De leeftijdsgrens gaat naar 21 jaar en de jeugdhulp wordt vanaf 18 jaar geleidelijk afgebouwd. Zorg wordt lokaal aangeboden waar dat kan en (boven)regionaal waar dat moet."
  3. "Jongeren krijgen meer inspraak en zeggenschap over de organisatie van de jeugdzorg. We pakken fraude met financiën en ook onterecht verkregen vakbekwaamheidseisen aan."
  4. "Door marktwerking in de zorg is het financieel onaantrekkelijk geworden om langdurige en complexe zorg te bieden aan mensen met ernstige psychische aandoeningen (EPA). We maken hier een einde aan: deze zorg wordt weer structureel en toereikend gefinancierd, zodat niemand buiten de boot valt. We bevorderen integrale zorg waarbij huisartsen, GGZ en somatische zorg samenwerken om toereikende zorg voor hun psychische en lichamelijke klachten, die vaak te laat worden herkend, te bieden."
  5. "Er wordt geïnvesteerd in organisaties die zich inspannen om jongerenparticipatie, ervaringsdeskundigheid en de ondersteuning van jongvolwassenen in kwetsbare omstandigheden mogelijk te maken, en om ze een vaste en gelijkwaardige plek aan de tafel te geven om mee te praten en mee te beslissen."