Stop de bezuinigingen op de jeugdzorg

De regering moet de geplande bezuinigingen op de jeugdzorg opschorten. De Deskundigencommissie Hervormingsagenda Jeugd concludeert dat de besparingen niet haalbaar zijn. Hierdoor lopen wachtlijsten op en krijgt de hulp voor kinderen minder snel de juiste kwaliteit. De bezuinigingen mogen pas doorgaan als onafhankelijk is bewezen dat de kwaliteit van de zorg behouden blijft.

Motie van het lid El Abassi over de voorgenomen bezuinigingen op de jeugdzorg opschorten

De kamer, constaterende dat de Deskundigencommissie Hervormingsagenda Jeugd onder voorzitterschap van Van Ark heeft geconcludeerd dat de ingeboekte besparingen op de jeugdzorg niet realistisch zijn; overwegende dat wachtlijsten oplopen en de beschikbaarheid van passende hulp verder onder druk komt te staan; verzoekt de regering de voorgenomen bezuinigingen op de jeugdzorg op te schorten totdat onafhankelijk is vastgesteld dat deze niet ten koste gaan van de beschikbaarheid en kwaliteit van zorg voor kinderen.
11 juni | DENK | Verworpen: 58–92 |

Stemuitslag

Verkiezingsprogramma CU

Stemverwachting: voor (vrij zeker, 80%)

Argumenten voor: De partij stelt dat gemeenten structureel voldoende financiële middelen moeten krijgen voor de inzet van jeugdhulp [3]. Ook is het een doel om specialistische jeugdhulp beter beschikbaar te maken voor jongeren met ernstige problematiek [3] en is er behoefte aan passende aanvullende financiering voor de kind- en gezinsbescherming [4]. Daarnaast wil de partij investeren in de sociale basis en de pedagogische ondersteuning [1][5][6].

Argumenten tegen: De partij wil het terugdringen van "zinloze zorg" [1] en wil stoppen met "over-diagnostisering" [6]. Daarnaast is de visie dat niet elk maatschappelijk probleem met professionele hulp moet worden opgelost [2][5], wat zou kunnen duiden op een focus op efficiëntie en het anders inrichten van de zorg in plaats van enkel het verhogen van de budgetten.

Bronnen:

  1. "De hervormingsagenda, die samen met het veld is opgesteld en breed gesteund wordt, is leidend voor het verbeteren van de jeugdzorg. Dit betekent sterke lokale teams, die de ruimte hebben om lokale steunstructuren te versterken en zinloze zorg terug te dringen. Ook vraagt dit investeren in de sociale basis, samenwerking met het onderwijs en duidelijke keuzes welke behandelingen wel en niet onder de Jeugdwet vallen."
  2. "De druk in onze samenleving is hoog, ook voor kinderen en jongeren. Onder invloed van de prestatiecultuur en sociale media lijkt alles goed en snel te moeten. In veel situaties is de boodschap dat afwijken van de norm niet oké is. Zo leggen we elkaar en vooral kinderen en jongeren veel druk op. En als het even niet gaat, kijken we al gauw naar professionele hulp. Daarmee geven we kinderen ten onrechte de boodschap dat zij het probleem zijn en worden steeds meer kinderen afhankelijk van professionele zorg. De vraag naar jeugdhulp neemt al jaren toe. Dat is geen goed teken en is niet vol te houden. Als 1 op de 7 kinderen jeugdhulp nodig heeft om op te groeien, is er wat aan de hand in de samenleving."
  3. "We organiseren de jeugdhulp beter door slimmere regionale (en waar nodig landelijke) inkoop en minder papierwerk. Daardoor wordt juist de specialistische jeugdhulp beter beschikbaar, zodat jongeren met bijvoorbeeld suïcidale gedachten, trauma of een eetstoornis sneller geholpen worden. Gemeenten krijgen structureel voldoende financiële middelen krijgen voor passende inzet van jeugdhulp. Daarbij wordt heroverwogen of de huisarts en de jeugdbescherming zonder overleg met de gemeente jeugdzorg kunnen inzetten. De ChristenUnie is tegen de invoering van een eigen bijdrage in de jeugdzorg."
  4. "Uithuisplaatsing is een buitengewoon ingrijpende gebeurtenis, juist omdat die de bloedband en het diepe emotionele verbond tussen ouder en kind verbreekt. Niet voor niets is het recht op gezinsleven verankerd in mensenrechtenverdragen. Uithuisplaatsing is een allerlaatste optie wanneer de veiligheid van een kind op het spel staat. Samen met de jongere en de ouder(s) moet eerst alles op alles worden gezet om te voorkomen dat dit nodig is. Jeugdzorgorganisaties die hier succesvol werk van maken, worden beloond. Als uithuisplaatsing onvermijdelijk is, zijn pleeggezinnen en gezinshuizen te prefereren boven opvang in een instelling. Er wordt zo snel als mogelijk gewerkt aan wat er nodig is om een kind weer bij de eigen ouders op te laten groeien. De rechtsbescherming van kinderen en ouders wordt fors verbeterd. Gesloten jeugdzorg wordt zorgvuldig afgebouwd. Er komt passende aanvullende financiering voor het toekomstscenario Kind- en gezinsbescherming, waarbij professionals in de keten veel beter samenwerken rond een gezin. Een stelselwijziging is geen doel op zich."
  5. "De ChristenUnie wil bouwen aan liefdevolle omgevingen waarin meer kinderen gezond en veilig opgroeien, zodat zorg van buitenaf minder vaak nodig is. Vragen en twijfels horen bij opgroeien en opvoeden. Jeugdhulp heeft niet voor alle vragen van het leven een oplossing. Bovendien spelen er vaak ook andere vragen in en rond een gezin, bijvoorbeeld bij relatieproblemen, schulden of gebrek aan een netwerk. Daarom versterken we de pedagogische basis van ouders, school en buurt en lossen we de daadwerkelijke problemen (armoede, schulden, relatieproblemen) op, in plaats van kinderen de boodschap te geven dat het aan hen ligt."
  6. "Op school ontwikkelen kinderen en jongeren zich en doen ze belangrijke vaardigheden op voor het leven. Maar niet elk maatschappelijk probleem wordt opgelost door het onderwijs. We stoppen met over-diagnostisering en geven het onderwijs ruimte voor brede persoonsontwikkeling. Gemeenten, scholen en samenwerkingsverbanden werken samen aan een goede pedagogische basis, waarin pedagogische relaties worden aangegaan en op elkaar afgestemd. De pedagogische ondersteuning is binnen de school beschikbaar en wordt op een collectieve manier aangeboden en gefinancierd. Zo halen we zorg erbij in de eigen omgeving van het kind, in plaats van dat we kinderen verwijzen naar individuele zorgtrajecten buiten de school."