Het kabinet moet sturende zones rond natuurgebieden afwijzen. In deze zones is alleen biologische landbouw verplicht. Dit beperkt de keuzevrijheid van boeren en tast hun recht op eigendom aan.
Motie van het lid Chris Jansen over het instrument van sturende zones definitief verwerpen
De kamer,
constaterende dat in het IBO Biodiversiteit wordt gesuggereerd om zones
rondom natuurgebieden aan te leggen waarbinnen alleen nog biologische
landbouw is toegestaan;
overwegende dat dit een onaanvaardbare inbreuk is op het eigendomsrecht en ondernemerschap van boeren;
verzoekt het kabinet om het instrument van sturende zones, waarbij
biologische landbouw wordt afgedwongen, definitief te verwerpen en de
keuzevrijheid van agrarische ondernemers te garanderen.
Argumenten voor: De partij streeft naar een overstap van middelsturing naar doelsturing, waarbij de overheid enkel heldere en meetbare normen stelt in plaats van de manier van werken voor te schrijven [4]. Daarnaast wil de partij dat maatregelen in gebieden zekerheid en ruimte bieden voor de uitvoering op het boerenerf [3].
Argumenten tegen: De partij pleit voor een robuuste zonering van landbouw-, natuur- en watergebieden [1] en wil regie voeren op de ontwikkeling van de agrarische sector [2].
Bronnen:
"Wij willen een robuuste zonering van landbouw-, natuur- en watergebieden waarmee rekening wordt gehouden met de regionale verschillen in bodem en natuurtype."
"Voedselzekerheid is een essentiële waarde in ons landbouwbeleid. Er komt regie op ontwikkeling van de sector. Gronden en bedrijfslocaties van boeren zonder bedrijfsopvolgers moeten met behulp van regie en stimulerende regelingen vanuit de overheid, worden verschoven naar de (jonge) boeren die door willen. Hierbij hoort langjarig structuurbeleid."
"Elk gebied is uniek en verdient een eigen aanpak, beleid en maatregelen, die werkelijk bijdragen aan betere natuur en uitvoerbaar zijn op het boerenerf. In samenwerking met de gehele sector en medeoverheden komen er geborgde maatregelenpakketten die zekerheid én ruimte bieden voor de uitwerking hiervan. Ook ketenpartijen - zoals supermarkten, verwerkers en banken - moeten hun verantwoordelijkheid nemen en boeren helpen bij de transitie naar duurzame landbouw, ook financieel. Zo werken we samen aan een gezonde, toekomstbestendige landbouwsector."
"In de wet- en regelgeving stappen we over naar langjarige, voorspelbare doelsturing in plaats van middelsturing. De overheid stelt alleen heldere en meetbare normen en investeert in handhaving daarvan."