Geen gedwongen opvangplekken aan gemeenten
De regering moet in een nieuw verdeelbesluit geen opvangplekken voor asielzoekers opleggen aan gemeenten die dit niet willen. De minister heeft onder de Spreidingswet (de wet die de verdeling van opvang regelt) namelijk de vrijheid om gemeenten niet te dwingen.
Motie van de leden Ceulemans en Diederik van Dijk over geen opvangplekken opleggen aan gemeenten
De kamer, overwegende dat de Minister onder de Spreidingswet de mogelijkheid heeft, maar niet verplicht is, om opvangplekken op te leggen aan gemeenten die deze niet willen aanbieden; verzoekt de regering in een nieuw verdeelbesluit geen opvangplekken aan gemeenten op te leggen indien zij deze zelf niet willen aanbieden.17 juni | JA21, SGP | Verworpen: 48–101 |
Stemuitslag
Verkiezingsprogramma JA21
Stemverwachting: voor (erg zeker, 100%)
Argumenten voor: De partij wil de Spreidingswet zo snel mogelijk intrekken om een nieuwe verplichte ronde te voorkomen [3]. Daarnaast is er de wens om geen sancties op te leggen aan gemeenten die niet voldoen aan de opgave uit de Spreidingswet [1]. De partij pleit voor de afschaffing van de voorrangsregeling en de wettelijke taakstellingen voor gemeenten met betrekking tot de huisvesting van statushouders [2]. Verder wordt gesteld dat de Spreidingswet de lokale democratie buitenspel zet, omdat de centrale overheid gemeenten kan dwingen een AZC te faciliteren, zelfs als de gemeenteraad dit niet wil [4].
Argumenten tegen: Het programma bevat geen argumenten die pleiten voor het behoud van de mogelijkheid om opvangplekken aan gemeenten op te leggen.
Bronnen:
- "Geen sancties tegen gemeenten die in de tussentijd niet voldoen aan de opgave uit de Spreidingswet."
- "Afschaffen voorrangsregeling en wettelijke taakstellingen voor gemeenten met betrekking tot de huisvesting van statushouders."
- "De Spreidingswet zo snel mogelijk, maar uiterlijk vóór 1 februari 2026 intrekken om zo een nieuwe verplichte ronde te voorkomen, conform de moties-Eerdmans."
- "Vanwege de grote negatieve impact op onze samenleving heeft het beperken van asielmigratie de hoogste prioriteit voor JA21. Nederland kent een van de hoogste inwilligings -percentages van Europa, met de afgelopen jaren een piek van 85%. Hiermee leidt een asielaanvraag in Nederland veel vaker tot een verblijfsvergunning dan in de ons omringende landen. Het verkeerde signaal dat hiervan uitgaat leidt tot een structureel hoge asielinstroom, die vervolgens weer leidt tot een chronisch tekort aan opvangplekken en overlast rond overvolle AZC's. In plaats van serieus werk te maken van instroombeperking koos het kabinet-Rutte IV ervoor om gemeenten wettelijk te verplichten tot asielopvang middels de Spreidingswet. De slechtst denkbare stap. Deze wet pakt niet de kern van het probleem aan, maar neemt juist ieder urgen -tiegevoel weg om de instroom in te perken. Bovendien wordt de lokale democratie ermee buitenspel gezet. De gemeenteraad wil geen AZC? Met een Haagse pennenstreek komt het er alsnog. Ondanks de belofte van het kabinet-Schoof om de Spreidingswet in te trekken, is hiermee nog geen be -gin gemaakt, waardoor nu overal in het land verplichte AZC's verrijzen. Vaak tegen de wil van de lokale bevolking in. Door het hoge inwilligingspercentage worden asielzoekers in de regel vervolgens statushouder, waarna zij op grond van ver -plichte taakstellingen voor gemeenten met voorrang worden gehuisvest, wat de woningnood verder doet oplopen en er -voor zorgt dat eigen inwoners langer op de wachtlijst voor een sociale huurwoning staan. Als klap op de vuurpijl keren uitgeprocedeerde asielzoekers die geen verblijfsvergunning krijgen veelal niet terug naar het land van herkomst. In plaats daarvan verdwijnen zij van de radar of blijven zij als illegaal in Nederland. Onacceptabel is daarnaast de ongekende overlast die asielzoekers uit veilige landen (spoor 2-asielzoekers) veroorzaken in plaatsen als Ter Apel en Budel. Voor hen wil JA21 een gebiedsverbod voor alle locaties buiten het AZCterrein en hen in afwachting van uitzetting in vreemdelingenbewaring plaatsen."