Controle op lozingen van schadelijke stoffen

De regering moet zorgen dat instanties zoals Rijkswaterstaat en waterschappen genoeg mensen hebben voor hun werk. De overheid heeft nu te weinig zicht op welke schadelijke stoffen, zoals PFAS en ZZS (zeer zorgwekkende stoffen), bedrijven in het water lozen. Zo blijven vergunningen voor deze lozingen maximaal vijf jaar oud.

Motie van de leden Zalinyan en Kostić over voldoende capaciteit voor uitvoeringsinstanties als Rijkswaterstaat, omgevingsdiensten en waterschappen

De kamer, overwegende dat sinds 2016 een landelijke minimalisatieplicht geldt voor lozingen van zeer zorgwekkende stoffen (ZZS) en pfas, waarbij bedrijven verplicht zijn om elke vijf jaar een vermijdings- en reductieprogramma (VRP) op te stellen; overwegende dat in 2020 in de Delta-aanpak Waterkwaliteit bestuurlijk is bekrachtigd dat vergunningen en lozingen minimaal iedere vijf jaar kritisch tegen het licht worden gehouden; overwegende dat het rapport Focus op industriële lozingen van de Algemene Rekenkamer uit maart 2026 constateert dat de overheid ondanks deze afspraken geen goed zicht heeft op wat bedrijven in het oppervlaktewater lozen; verzoekt de regering om te borgen dat uitvoeringsinstanties als Rijkswaterstaat, omgevingsdiensten en waterschappen voldoende capaciteit hebben om hun wettelijke taken uit te voeren, zodat vergunningen voor lozingen van ZZS en pfas hooguit vijf jaar oud zijn.
17 juni | PvdD |

Stemverwachting

D66VVDPVVCDAJA21FVDMarkuszBBBCUDENKPvdDSGPSP50PLUSKeijzerVolt

Verkiezingsprogramma SP

Stemverwachting: voor (erg zeker, 90%)

Argumenten voor: De partij streeft naar een gezonde leefomgeving met schoon water en wil dat er harder wordt opgetreden tegen het lozen van giftige stoffen, waarbij zij specifiek een verbod op PFAS voorstelt [1]. Daarnaast pleit de partij voor eerlijk toezicht en harde handhaving door te investeren in inspectiediensten, zodat toezichthouders gerespecteerd worden en bedrijven de regels niet aan hun laars lappen [2]. Verder wil de partij de eigen kennis en kunde van ambtenaren vergroten door te investeren in de expertise binnen de overheid [3].

Argumenten tegen: Het verkiezingsprogramma biedt geen argumenten om tegen het versterken van de toezichtscapaciteit of tegen het controleren van lozingen van schadelijke stoffen te stemmen.

Bronnen:

  1. "Een gezonde leefomgeving: schoon water, schone lucht, schone bodem. Iedereen heeft recht op een gezonde leefomgeving. Daarom maken we een einde aan het gebruik van microplastics en komt er per direct een verbod op het uitstoten van PFAS. We dwingen vervuilende industrieën om het gebruik van plastic af te bouwen. De normen voor luchtkwaliteit en geluidsbelasting worden aangescherpt. We treden harder op tegen het lozen en storten van giftige stoffen, inclusief asbest. Het gebruik van bouwstoffen zoals staalslakken wordt verboden, zolang niet is aangetoond dat het onschadelijk is voor mens en milieu. De overheid helpt bij sanering, waarbij de vervuiler betaalt."
  2. "Eerlijk toezicht, harde handhaving. Bedrijven die de regels aan hun laars lappen, pakken we hard aan. Bedrijven die eerlijk zaken doen, geven wij ruimte. We investeren in inspectiediensten zoals de ILT. Toezichthouder en handhaver worden weer gerespecteerde beroepen waar bedrijven naar moeten luisteren."
  3. "Kappen met consultants. Overheden investeren in de eigen kennis en kunde van medewerkers waardoor het beleid beter wordt. Ook specialistische kennis moet de overheid gewoon in huis hebben. De afhankelijkheid van allerlei dure consultants en adviseurs stopt en we gaan de Roemernorm handhaven en aanscherpen. We organiseren een flexibel inzetbare groep ambtenaren die piek en ziek kunnen opvangen."