De regering moet nog dit jaar plannen maken om de landelijke schuldpauzeknop te verbeteren. Deze knop zorgt ervoor dat incasso's tijdelijk worden stopgezet. Dit geeft mensen met schulden de rust om hun financiële situatie te stabiliseren. De regeling moet beter bekend zijn en meer schuldeisers moeten meedoen.
Motie van het lid Flach c.s. over nog dit jaar voorstellen doen om de vindbaarheid, effectiviteit en reikwijdte van de schuldpauzeknop te vergroten
De kamer,
constaterende dat de landelijke schuldpauzeknop momenteel wordt
ingevoerd;
overwegende dat een tijdelijke pauze op incasso en kostenoploop rust kan
bieden om schulden te stabiliseren;
verzoekt de regering nog dit jaar voorstellen te doen om de vindbaarheid,
effectiviteit en reikwijdte van de pauzeknop te vergroten, en hier de
volgende maatregelen bij te betrekken:
– het verbeteren van de bekendheid en toegankelijkheid van de
pauzeknop voor gemeenten en erkende schuldhulp- en vrijwilligersorganisaties;
– het versneld vergroten van het aantal aangesloten publieke en private
schuldeisers;
– de pauzeknop steviger te positioneren en een minder vrijblijvend
karakter te geven;
– het brede moratorium te vereenvoudigen, zodat burgers in een vroeg
stadium van schuldhulpverlening meer zekerheid hebben over de
tijdelijke opschorting van incassomaatregelen.
Argumenten voor: De partij wil dat mensen met schulden sneller en in een eerder stadium geholpen worden [2]. Daarnaast pleit de partij voor 'sociaal incasseren' als de norm en bekritiseert de huidige harde incassopraktijken van de overheid [4]. Een versterkte pauzeknop, die rust biedt en de wirwar van aanmaningen, boetes en deurwaarders kan beperken [1], sluit aan bij de wens om de focus te verleggen van louter executie naar duurzame oplossingen [3].
Argumenten tegen: De partij stelt dat het betalen van een openstaande schuld in principe een zaak is tussen koper en verkoper, waarbij mensen primair zelf verantwoordelijk zijn [1]. Er zijn echter geen fragmenten die direct een argument vormen tegen het vergroten van de reikwijdte of effectiviteit van de pauzeknop.
Bronnen:
"Voor veel mensen is de grens tussen rondkomen en in armoede belanden akelig dun. Een kapotte wasmachine of een onverwachte rekening kan al genoeg zijn om in de problemen te raken. Wie eenmaal schulden heeft, komt vaak terecht in een wirwar van aanmaningen, boetes en deurwaarders. Gelukkig staan er, aanvullend op de professionele hulpverlening, veel vrijwilligers klaar om mensen in nood bij te staan, bijvoorbeeld via de Voedselbank of SchuldHulpMaatje. Het betalen van een openstaande schuld is in principe een zaak tussen koper en verkoper, mensen zijn primair zelf verantwoordelijk. De overheid moet er wel voor zorgen dat de regels rond het nakomen van schulden rechtvaardig zijn en dat er adequate hulpverlening is voor wie de schulden niet zelfstandig kan aflossen."
"De kwaliteitsverschillen van de schuldhulpverlening tussen gemeenten zijn groot, in sommige gevallen te groot. Er komt daarom een uitbreiding van het kwaliteitskader waarin minimumeisen worden vastgelegd. Dit wordt verankerd in de Wet Gemeentelijke schuldhulpverlening. Mensen met schulden moeten sneller (en in een eerder stadium) geholpen worden met een duidelijk plan met perspectief op een schuldenvrije toekomst. Het sociaal minimum wordt de absolute ondergrens voor beslagleggingen. Samen met de schuldhulpverlener wordt het beste instrument (bijvoorbeeld een saneringskrediet) gezocht dat mensen met schulden zo snel mogelijk rust en perspectief biedt."
"Rond het innen van schulden is een volledige industrie ontstaan van incassobureaus, deurwaarders en schuldopkopers. Perverse prikkels in huidige wetgeving rond schulden en incassodienstverlening leiden tot een verdienmodel ten koste van kwetsbare mensen. De gestarte aanpak om hier verandering in aan te brengen wordt met prioriteit voortgezet. Deurwaarders krijgen (met een zorg- en meldplicht) een andere rol die niet enkel gericht is op executie van het vonnis, maar gericht is op een duurzame oplossing. Het verdienmodel van deurwaarders wordt daarom geïnspireerd op het model uit België. De rente- en incassokosten worden voor consumenten gemaximeerd op een maximaal percentage van de oorspronkelijke vordering. Het"
"De overheid geeft nu té vaak een slecht voorbeeld met harde incassopraktijken. Sociaal incasseren wordt de norm. Alle overheidsvorderingen worden centraal geïnd met altijd de mogelijkheid tot een betalingsregeling. Overheidsorganisaties, waaronder de Belastingdienst, zijn vaak de grootste schuldeisers en een sta-in-de-weg bij het oplossen van schulden. Door een einde te maken aan hun preferente positie is een schuldenregeling eerder mogelijk."