De regering moet mensen met ervaring met armoede en schulden structureel betrekken bij het evalueren van het beleid. Dit maakt het beleid effectiever en mensgerichter. Mensen die zelf met deze problemen te maken hebben, zien namelijk goed waar de knelpunten zitten in de hulp en de uitvoering van regels.
Motie van de leden Biekman en Bolhuis over ervaringskennis structureel betrekken bij evaluaties van armoede- en schuldenbeleid
De kamer,
constaterende dat armoede- en schuldenbeleid grote invloed heeft op het
dagelijks leven van mensen die hiermee te maken hebben;
constaterende dat mensen met ervaringskennis vaak goed zicht hebben
op knelpunten in beleid, uitvoering en toegang tot hulp;
constaterende dat ervaringskennis nog niet altijd structureel wordt
meegenomen bij evaluaties van armoede- en schuldenbeleid;
overwegende dat beleid effectiever en mensgerichter wordt wanneer de
ervaringen van betrokken burgers zichtbaar worden meegewogen;
verzoekt de regering ervaringskennis structureel te betrekken bij evaluaties van armoede- en schuldenbeleid en inzichtelijk te maken voor de
Kamer.
Argumenten voor: De partij wil dat beleidsmakers de praktijk niet uit het oog verliezen [2] en dat er naar de echte levens van mensen wordt gekeken in plaats van alleen naar systemen of cijfers [3]. De partij pleit voor een overheid die actief zoekt naar burgerparticipatie, waarbij mensen invloed kunnen uitoefenen door bijvoorbeeld het delen van hun ervaring [4]. Ook vindt de partij dat mensen die hulp nodig hebben een luisterend oor verdienen [5] en dat ervaringsdeskundigen nadrukkelijk bij beleid betrokken moeten worden [1].
Argumenten tegen: Het programma geeft geen specifieke argumenten om tegen het structureel betrekken van ervaringskennis te stemmen.
Bronnen:
"Ervaringsdeskundigen betrekken. Inspraak en ondersteuning voor mensen met een beperking wordt geregeld door ervaringsdeskundigen nadrukkelijk te betrekken bij al het beleid. Mensen met een beperking blijven nadrukkelijk betrokken bij de uitvoering en opvolging van de werkagenda VN-verdrag handicap."
"De overheid is te groot geworden en bemoeit zich met te veel. Beleidsmakers verliezen de praktijk uit het oog en zien mensen als kostenpost, niet als dragers van de samenleving. BBB kiest voor beleid dat aansluit bij het dagelijks leven - of je nu werkt op het land, in de fabriek, in de klas of in een familiebedrijf."
"In beleid betekent dit dat we niet blindstaren op systemen of cijfers, maar kijken naar mensen in hun echte leven. Bijvoorbeeld de alleenstaande moeder die tussen twee banen in valt en tijdelijk hulp nodig heeft. Of de oudere die verdwaalt in het digitale zorgsysteem en daardoor geen hulp krijgt. De ondernemer die net buiten een regeling valt en daardoor zijn personeel moet ontslaan. Of een hardwerkend gezin dat door de bomen het bos niet meer ziet met het invullen van hun belastingaangifte. Beleid moet ruimte bieden voor dit soort situaties - niet als uitzondering, maar als uitgangspunt. Niet uitgaan van kwade opzet, maar vertrouwen hebben in mensen."
"We streven naar een overheid die dichtbij bestuurt. Dat is een overheid die beseft dat democratie méér is dan alleen een stem uitbrengen. Mensen moeten ook na de verkiezingen invloed kunnen uitoefenen, zoals door inspraak, advies of het delen van hun ervaring. Mensen moeten een zwaarwegende stem hebben over ontwikkelingen in hun eigen omgeving. De overheid moet dan ook actief zoeken naar aanvullende vormen van burgerparticipatie."
"In de politiek moet dat uitgangspunt weer centraal staan. Iedereen telt mee, niemand wordt vergeten. Niet de groep die het hardste schreeuwt krijgt aandacht, maar wie hulp nodig heeft, verdient het eerst een luisterend oor. Beleid moet worden ingericht op wederzijds respect en betrokkenheid. Niet uit verplichting, maar uit overtuiging."