De regering moet mensen met ervaring met armoede en schulden structureel betrekken bij het evalueren van het beleid. Dit maakt het beleid effectiever en mensgerichter. Mensen die zelf met deze problemen te maken hebben, zien namelijk goed waar de knelpunten zitten in de hulp en de uitvoering van regels.
Motie van de leden Biekman en Bolhuis over ervaringskennis structureel betrekken bij evaluaties van armoede- en schuldenbeleid
De kamer,
constaterende dat armoede- en schuldenbeleid grote invloed heeft op het
dagelijks leven van mensen die hiermee te maken hebben;
constaterende dat mensen met ervaringskennis vaak goed zicht hebben
op knelpunten in beleid, uitvoering en toegang tot hulp;
constaterende dat ervaringskennis nog niet altijd structureel wordt
meegenomen bij evaluaties van armoede- en schuldenbeleid;
overwegende dat beleid effectiever en mensgerichter wordt wanneer de
ervaringen van betrokken burgers zichtbaar worden meegewogen;
verzoekt de regering ervaringskennis structureel te betrekken bij evaluaties van armoede- en schuldenbeleid en inzichtelijk te maken voor de
Kamer.
Argumenten voor: De partij streeft naar een sociaal zekerheidsstelsel dat menselijker en eenvoudiger is, waarbij vertrouwen centraal staat en het systeem gebaseerd is op een realistisch mensbeeld [4]. Daarnaast wil de partij armoede structureel terugdringen [3] en de kwaliteit van de schuldhulpverlening en het armoedebeleid verbeteren [1][2]. Het structureel betrekken van ervaringskennis sluit aan bij de wens om de complexiteit van het huidige systeem te verminderen [4].
Argumenten tegen: Het programma biedt geen argumenten tegen het structureel betrekken van burgers of het gebruik van ervaringskennis bij het evalueren van beleid.
Bronnen:
"Het aantal mensen en kinderen dat in armoede leeft moet sterk omlaag. Voor een beter armoedebeleid is het advies van de Commissie Sociaal Minimum de leidraad. Het sociaal minimum moet voldoende zijn om van rond te kunnen komen. Periodiek wordt getoetst of het sociaal minimum nog voldoende is. Ook wordt het niet-gebruik van regelingen teruggedrongen (bijvoorbeeld via gegevensuitwisseling). De verschillen in armoederegelingen tussen gemeenten zijn nu te groot en een aantal verschillende regelingen te ingewikkeld. Dit moet eenvoudiger. Gemeenten moeten adequate financiële middelen hebben om goed, lokaal toegespitst armoedebeleid te voeren. De Rijksoverheid gaat weer werken met een doelstelling om de (kinder)armoede te verlagen in plaats van armoede niet te laten toenemen."
"De kwaliteitsverschillen van de schuldhulpverlening tussen gemeenten zijn groot, in sommige gevallen te groot. Er komt daarom een uitbreiding van het kwaliteitskader waarin minimumeisen worden vastgelegd. Dit wordt verankerd in de Wet Gemeentelijke schuldhulpverlening. Mensen met schulden moeten sneller (en in een eerder stadium) geholpen worden met een duidelijk plan met perspectief op een schuldenvrije toekomst. Het sociaal minimum wordt de absolute ondergrens voor beslagleggingen. Samen met de schuldhulpverlener wordt het beste instrument (bijvoorbeeld een saneringskrediet) gezocht dat mensen met schulden zo snel mogelijk rust en perspectief biedt."
"Nederland is een welvarend land. Het is onacceptabel dat veel kinderen in armoede, met schaamte en tekorten, opgroeien. Veel gezondheidsklachten komen voort uit zorgen over de kosten van het dagelijks leven. Het is bovendien onrechtvaardig dat er in Nederland werkenden zijn die nauwelijks rond kunnen komen. De ChristenUnie wil armoede structureel terugdringen. Met eerlijke lonen, een rechtvaardiger belastingstelsel en goede schuldhulpverlening."
"Ons sociale zekerheidsstelsel is bedoeld als vangnet voor momenten waarop het leven tegenzit: bij werkloosheid, ziekte, arbeidsongeschiktheid of ouderdom. In theorie is dat vangnet stevig, met voor elke situatie een passende regeling. Maar in de praktijk blijkt het systeem vaak complex en bureaucratisch. Het veronderstelt dat mensen in kwetsbare situaties de regels volledig kunnen overzien en doorgronden. De koerswijziging die is ingezet om het systeem menselijker en eenvoudiger te maken, moet worden doorgezet. Naar een sociale zekerheid gebaseerd op een realistisch mensbeeld, waarin niet wantrouwen, maar vertrouwen centraal staat."