De regering moet een landelijk plan maken voor mentalegezondheidsnetwerken. In deze netwerken werken mentale zorg en welzijnsorganisaties samen. Veel mentale problemen ontstaan namelijk door sociale problemen. Nu hangt de hulp te veel af van lokale financiering en initiatieven. Een landelijk plan zorgt voor de nodige financiële middelen en capaciteit.
Motie van het lid Coenradie over een plan voor de brede landelijke uitrol van mentalegezondheidsnetwerken
De kamer,
constaterende dat in verschillende regio’s wordt gewerkt met mentalegezondheidsnetwerken, waar ggz-partijen gezamenlijk met welzijnspartijen
bekijken welke hulp er precies nodig is;
overwegende dat er vaak sociale problemen ten grondslag liggen aan
mentale problemen die middels de werkwijze van de mentalegezondheidsnetwerken binnen het sociaal domein opgepakt kunnen worden;
overwegende dat het succes en de uitrol van mentalegezondheidsnetwerken nu vaak afhankelijk zijn van lokale initiatieven en financiering;
verzoekt de regering een plan uit te werken voor de bredere landelijke
uitrol van mentalegezondheidsnetwerken, inclusief een overzicht van de
daarvoor benodigde financiële middelen, capaciteit en uitvoeringsvoorwaarden.
Argumenten voor: De partij streeft naar meer samenwerking tussen de ggz en andere sectoren, zoals huisartsen, wijkteams en het onderwijs, om de mentale gezondheid te verbeteren [1]. Daarnaast benadrukt de partij dat de huidige 'lappendeken' van de zorg, met verschillende organisaties en financieringsstromen, de noodzakelijke ketensamenwerking en innovatie belemmert [2].
Argumenten tegen: De verstrekte fragmenten bieden geen specifieke argumenten om tegen de landelijke uitrol van mentalegezondheidsnetwerken te stemmen.
Bronnen:
"Geestelijke gezondheidszorg: We zorgen ervoor dat de wachtlijsten in de ggz afnemen. Hiervoor blijven we inzetten op meer inzicht in de zorgvraag en dat mensen die het meest nodig hebben, het eerst worden geholpen. We versterken de aanpak van suïcidepreventie en mentale gezondheid, door ggz, huisartsen, onderwijs, wijkteams, sportverenigingen en andere partijen meer samen te laten werken. 24/7-crisiszorg is hierin een belangrijke schakel."
"Onderzoek naar betere samenwerking in de zorg: De lappendeken van de zorg met vier organiserende principes (wijk, gemeente, regio, landelijk), vijf verschillende financieringsstromen (Zvw, Wlz, Wmo, Jeugdwet en de Wet publieke gezondheid) en acht sectoren (publieke gezondheid, welzijn, huisartsen, gehandicaptenzorg, ggz, ouderenzorg en algemene ziekenhuizen, revalidatiecentra en academische ziekenhuizen) moet worden opgeschud, omdat deze historisch gegroeide indeling ketensamenwerking en innovatie onmogelijk maakt."