Landelijke aanpak mentalegezondheidsnetwerken

De regering moet een landelijk plan maken voor mentalegezondheidsnetwerken. In deze netwerken werken mentale zorg en welzijnsorganisaties samen. Veel mentale problemen ontstaan namelijk door sociale problemen. Nu hangt de hulp te veel af van lokale financiering en initiatieven. Een landelijk plan zorgt voor de nodige financiële middelen en capaciteit.

Motie van het lid Coenradie over een plan voor de brede landelijke uitrol van mentalegezondheidsnetwerken

De kamer, constaterende dat in verschillende regio’s wordt gewerkt met mentalegezondheidsnetwerken, waar ggz-partijen gezamenlijk met welzijnspartijen bekijken welke hulp er precies nodig is; overwegende dat er vaak sociale problemen ten grondslag liggen aan mentale problemen die middels de werkwijze van de mentalegezondheidsnetwerken binnen het sociaal domein opgepakt kunnen worden; overwegende dat het succes en de uitrol van mentalegezondheidsnetwerken nu vaak afhankelijk zijn van lokale initiatieven en financiering; verzoekt de regering een plan uit te werken voor de bredere landelijke uitrol van mentalegezondheidsnetwerken, inclusief een overzicht van de daarvoor benodigde financiële middelen, capaciteit en uitvoeringsvoorwaarden.
18 juni | JA21 | Aangenomen: 122–27 |

Stemuitslag

D66VVDPVVCDAJA21MarkuszBBBCUDENKPvdDSGPSPVolt50PLUS
FVD

Verkiezingsprogramma CDA

Stemverwachting: voor (erg zeker, 90%)

Argumenten voor: De partij vindt betere samenwerking tussen huisartsen, ggz-aanbieders en sociale ondersteuning in de wijk essentieel [1]. Zij pleiten voor een menselijke ggz die gebaseerd is op nabijheid en gemeenschap [2] en willen de ggz rondom mensen organiseren [5]. Daarnaast wordt gesteld dat sociale factoren zoals een adequaat inkomen en een veilige thuishaven cruciaal zijn voor het oplossen van problemen [2], en wordt een integrale aanpak voor gezinnen en het gebruik van lokale samenwerkingsafspraken ondersteund [3][4].

Argumenten tegen: In de verstrekte fragmenten worden geen argumenten gevonden die tegen de landelijke uitrol van mentalegezondheidsnetwerken of de samenwerking tussen de ggz en het sociaal domein zijn.

Bronnen:

  1. "Betere samenwerking tussen huisartsen, ggz-aanbieders en sociale ondersteuning in de wijk is essentieel. Zeker bij complexe problemen moeten zorgtrajecten niet stilvallen bij een verjaardag of postcodegrens."
  2. "Zonder een veilige thuishaven of adequaat inkomen raakt niemand echt uit de problemen. Voor mensen met complexe problemen staat de zorg onder druk. Daarom maken wij werk van een menselijke ggz die uitgaat van vertrouwen, gemeenschap en nabijheid."
  3. "Personen met verward en onbegrepen gedrag moeten niet terechtkomen bij de politie maar via de meldkamer direct doorverwezen worden naar organisaties die passende hulp kunnen bieden. Dat vraagt lokale en regionale samenwerkingsafspraken."
  4. "Op dit moment maakt één op de zeven jongeren gebruik van jeugdzorg en de mentale gezondheid van onze jongeren en jongvolwassenen staat breed onder druk. Het CDA wil een integrale aanpak bij hulp voor gezinnen, waarbij aandacht is voor een stabiele basis, zoals huisvesting, goed onderwijs, de impact van social media en het gezin. In het vangnet om kinderen heen zijn ouders, gemeenschappen en verenigingen cruciaal. Jeugdzorg moet aanvullend zijn, niet het startpunt. We zetten het kind centraal, niet de zorgaanbieder. Jongeren moeten zoveel als mogelijk mee kunnen praten over wat zij denken dat nodig is en wie hun daarbij kan steunen. De zorgprofessionals geven we meer ruimte en vertrouwen."
  5. "We organiseren de ggz rondom mensen. We dringen wachttijden terug, onder andere door een beter gemixte samenstelling tussen zwaardere en lichtere patiënten, wachtlijstbemiddeling, innovatieve vormen van behandeling en ervaringsdeskundigen."