De regering moet een landelijk plan maken voor mentalegezondheidsnetwerken. In deze netwerken werken mentale zorg en welzijnsorganisaties samen. Veel mentale problemen ontstaan namelijk door sociale problemen. Nu hangt de hulp te veel af van lokale financiering en initiatieven. Een landelijk plan zorgt voor de nodige financiële middelen en capaciteit.
Motie van het lid Coenradie over een plan voor de brede landelijke uitrol van mentalegezondheidsnetwerken
De kamer,
constaterende dat in verschillende regio’s wordt gewerkt met mentalegezondheidsnetwerken, waar ggz-partijen gezamenlijk met welzijnspartijen
bekijken welke hulp er precies nodig is;
overwegende dat er vaak sociale problemen ten grondslag liggen aan
mentale problemen die middels de werkwijze van de mentalegezondheidsnetwerken binnen het sociaal domein opgepakt kunnen worden;
overwegende dat het succes en de uitrol van mentalegezondheidsnetwerken nu vaak afhankelijk zijn van lokale initiatieven en financiering;
verzoekt de regering een plan uit te werken voor de bredere landelijke
uitrol van mentalegezondheidsnetwerken, inclusief een overzicht van de
daarvoor benodigde financiële middelen, capaciteit en uitvoeringsvoorwaarden.
Argumenten voor: De partij wil de focus verleggen van een puur medisch model naar een integraal perspectief, waarbij mentale problemen worden gezien in samenhang met andere levensgebieden [1]. Er is een sterke voorkeur voor samenwerking tussen het sociaal domein en de zorg [4] en het wegnemen van barrières tussen verschillende zorgwetten voor integrale zorg [5]. Bovendien ondersteunt de partij het idee van landelijke actieplannen voor mentale gezondheid [2] en de behoefte aan structurele, landelijke financiering voor zorg die de sociale omgeving betreft [3][5].
Argumenten tegen: Het programma bevat geen argumenten om tegen de landelijke uitrol van integrale mentalegezondheidsnetwerken te stemmen.
Bronnen:
"Aanpakken wachtlijsten ggz. We investeren in het terugdringen van de lange wachtlijsten in de ggz. We breiden plaatsen in de crisisopvang uit én maken van mentale volksgezondheid een gezamenlijke (maatschappelijke) verantwoordelijkheid met extra aandacht voor de meest kwetsbaren. We zetten in op gelijke kansen op werk, wonen, sporten, onderwijs en een gezonde omgeving en verleggen de focus van het medisch model naar een integraal perspectief. Veel mensen met complexe mentale problemen hebben immers uitdagingen op meerdere levensgebieden. We maken betere afspraken met zorgverzekeraars over de bekostiging en het terugdringen van marktwerking in de ggz, zodat mensen met een complexe hulpvraag eerder worden geholpen, en over het invoeren van vrije werkruimte voor hulpverleners om te werken zonder een individuele beschikking."
"Gelukkige kinderen. Steeds meer jongeren en kinderen hebben mentale problemen. We starten een landelijk actieplan mentale gezondheid voor jongeren om de mentale problematiek onder jongeren terug te dringen. Ook gaan we meer personeel werven voor de GGZ, verminderen we de administratieve lasten en maken we het beroep aantrekkelijker."
"Hulp bij verward gedrag. Mensen die in de war zijn verdienen hulp. Het gaat vaak om kwetsbare mensen die de controle over hun eigen leven kwijt zijn. Nu belanden zij te vaak op straat of in de cel. Hulpverleners moeten meer mogelijkheden krijgen tot bemoeizorg. Dat is een vorm van hulpverlening die zich richt op mensen die zelf geen hulp zoeken, maar die dat volgens hun omgeving of hulpverleners wél nodig hebben. Bemoeizorg moet structureel beschikbaar zijn in alle gemeenten en landelijk worden bekostigd."
"Samenwerking in plaats van marktwerking. In de zorg is nog te vaak sprake van concurrentie in plaats van samenwerking. Dat is op termijn niet houdbaar, leidt tot bureaucratie en maakt preventie minder aantrekkelijk. We pakken de doorgeschoten marktwerking aan en passen het zorgstelsel aan zodat samenwerking loont. We stimuleren samenwerking tussen het sociaal domein, de zorg en zorgverzekeraars. Per regio krijgt één verzekeraar de regie en maakt afspraken met zorgaanbieders. Zij bieden één of twee overzichtelijke basisverzekeringen aan, in plaats van het huidige oerwoud aan zorgpolissen."
"Zorg in de wijk voor ouderen. De meeste ouderen willen het liefst zo lang mogelijk thuis blijven wonen. We gaan meer woningen bouwen waar je kan blijven wonen als je ouder wordt (levensloopbestendig) en waar we wonen en zorg goed kunnen combineren. We willen de verschillende regels en bekostiging van zorg voor ouderen simpeler maken waardoor het makkelijker wordt voor ouderen om thuis te blijven wonen. Financiering voor vrijwillige burgerinitiatieven voor zorgzame buurten wordt zowel landelijk als lokaal structureel verankerd. De wijkverpleegkundige krijgt een centrale rol. Bij complexe zorg kunnen ook specialisten bijspringen en de huisarts ontlasten. Ook vergroten we de kennis over dementie en zetten in op een dementievriendelijke omgeving. Belemmeringen in WLZ, ZVW en WMO voor integrale zorg op wijkniveau worden weggenomen."