Zorgovergang voor jongeren met beperking

De regering moet een plan maken om de overgang van kindzorg naar volwassenenzorg (van 18-min naar 18-plus) voor jongeren met een ziekte of beperking te verbeteren. Een slechte overgang zorgt namelijk voor onderbrekingen in de zorg en veel extra stress voor gezinnen. Een goed plan helpt om de zorg en de juiste hulp zonder problemen voort te zetten.

Motie van het lid Bikker c.s. over een plan van aanpak voor het versoepelen van de overgang van 18-min naar 18-plus voor jongeren met een ernstige ziekte of beperking

De kamer, constaterende dat de overgang van 18-min naar 18-plus voor jongeren met een ernstige ziekte of beperking extra uitdagingen met zich meebrengt, onder andere door de overgang van medische kindzorg naar volwassenenzorg, veranderingen in financieringsstromen en -ondersteuning, en de toename van administratieve verantwoordelijkheden; overwegende dat een onvoldoende begeleide overgang kan leiden tot discontinuïteit van zorg en extra belasting voor gezinnen; verzoekt de regering om bij de begrotingsbehandeling met een plan van aanpak te komen om de overgang van 18-min naar 18-plus voor jongeren met een ernstige ziekte of beperking te versoepelen, waaronder voorstellen voor betere begeleiding, afstemming tussen betrokken instanties en het voorkomen van onnodige onderbrekingen in zorg en ondersteuning.
22 juni | CU, PRO, SP | Aangenomen: 150–0 |

Stemuitslag

Verkiezingsprogramma GL-PvdA

Stemverwachting: voor (erg zeker, 95%)

Argumenten voor: De partij erkent dat veel jongeren in de problemen komen bij de overgang van jeugdzorg naar volwassenenzorg [1]. Om dit te verhelpen, willen zij de leeftijdsgrens versoepelen, zodat jongeren tot minstens 21 jaar gebruik kunnen blijven maken van de jeugdhulp die zij al hebben [1]. Daarnaast streeft de partij naar voldoende middelen voor kinderen met een beperking [2][5] en wil zij de financiering van zorginitiatieven voor mensen met een ernstige beperking verbeteren [3]. Tevens wordt ingezet op meer samenwerking om de kwaliteit van de zorg te waarborgen [4].

Argumenten tegen: Het programma biedt geen aanknopingspunten om tegen een plan van aanpak te stemmen dat de overgang naar volwassenenzorg voor jongeren met een beperking moet versoepelen; de partij wil juist de ondersteuning in deze fase versterken.

Bronnen:

  1. "Hulp na 18 jaar. Veel jongeren komen in de problemen bij de overgang van jeugdzorg naar volwassenzorg. Daarom versoepelen we de leeftijdsgrens van 18 jaar, zodat jongeren nog tot minstens 21 jaar gebruik kunnen maken van jeugdhulp die ze al hebben, als ze dat zelf willen."
  2. "Een plan voor betere jeugdzorg en jeugdbescherming. We stellen voldoende middelen beschikbaar voor kinderen met een beperking, en voor kinderen en jongeren die hulp nodig hebben, in lijn met de adviezen van de deskundigencommissie. Die kosten betalen we samen. Jongeren krijgen meer zeggenschap over hun behandeling en krijgen recht op een vertrouwenspersoon. De inspectie krijgt voldoende middelen en wordt daarmee in staat gesteld om zowel aangekondigd als onaangekondigd voldoende controles uit te voeren."
  3. "Aanpakken knelpunten voor mensen met een beperking. De zorg voor mensen met een ernstige (meervoudige) beperking dreigt helemaal vast te lopen. GroenLinks-PvdA vindt het onacceptabel dat zorg aan de meest kwetsbare mensen in de samenleving verwaarloosd dreigt te worden. Daarom verbeteren we de financiering van zorginitiatieven voor deze groep. Ouderinitiatieven, waarbij familieleden zorg inkopen en huisvesting regelen, krijgen meer ruimte. Er komen gespecialiseerde vertrouwenspersonen en meer inspectiecapaciteit om misbruik en mishandeling van mensen die niet zelf aan de bel kunnen trekken, te herkennen."
  4. "Wachtlijsten worden langer, personeelstekorten zijn nijpend en door vergrijzing neemt die druk alleen maar toe. Bovendien liggen commerciële kapers op de kust die misbruik maken van ons zorgsysteem. Voor hen staat niet het leveren van goede zorg op de eerste plaats, maar het maken van zoveel mogelijk winst. Om onze zorg van topkwaliteit te houden, moeten we nu ingrijpen. We moeten de jeugdzorg hervormen om onze kinderen recht te doen. Om ieders gezondheid te verbeteren, zetten we in op preventie, vroegsignalering en samenwerking. En we zorgen voor voldoende personeel om de werkdruk behapbaar te maken. We werken toe naar een stelsel waarin we zorg breder bezien en meer leunen op samenwerking en solidariteit. Dat is een sterke publieke zorg, waarin iedereen toegang heeft tot goede zorg, betaalbaar en dichtbij."
  5. "Voldoende geld voor jeugdzorg. Gemeenten zijn verantwoordelijk voor de jeugdzorg, maar krijgen daar nu onvoldoende geld voor. We stellen structureel voldoende geld beschikbaar voor kinderen die hulp nodig hebben en nemen het advies van de deskundigencommissie volledig over."