De regering moet extra maatregelen, tussendoelen en een tijdpad naar de Kamer sturen. Het aantal dakloze mensen stijgt, vooral onder vrouwen en jongeren. Zonder extra acties wordt het doel uit het Nationaal Actieplan Dakloosheid niet gehaald. Dit plan wil dat er in 2030 niemand meer dakloos is. Ook moeten regio's worden gesteund bij het maken van plannen voor wonen en preventie.
Motie van het lid Westerveld over aanvullende maatregelen om de doelstelling van het Nationaal Actieplan Dakloosheid in 2030 te halen
De kamer,
constaterende dat het Nationaal Actieplan Dakloosheid de ambitie heeft
dat in 2030 niemand meer dakloos is;
constaterende dat het aantal dakloze mensen stijgt en steeds meer
vrouwen door geweld achter de voordeur, scheiding, gebrek aan
economische zelfredzaamheid en zorg voor kinderen dakloos worden;
constaterende dat dakloosheid onder kinderen en jongvolwassenen stijgt
door de 18-min/18-plusproblematiek in combinatie met wachtlijsten voor
de GGZ en begeleid wonen als ook een gebrek aan passende woonvoorzieningen;
constaterende dat het Nationaal Actieplan Dakloosheid stelt dat voor
groepen mensen in een kwetsbare situatie moet worden «bezien welke
extra acties hierop mogelijk aanvullend nodig zijn»;
overwegende dat met spoed extra acties nodig zijn omdat anders de
doelstelling in 2030 niet wordt gehaald;
verzoekt de regering om voor het commissiedebat in november aanvullende maatregelen, een beschrijving van concrete tussendoelen, waar
mogelijk kwantitatief, en een tijdpad tot 2030 naar de Kamer te sturen;
verzoekt de regering ook om actief regio’s te ondersteunen, zodat «wonen
eerst» en preventie van dakloosheid onderdeel wordt van regionale
huisvestingsplannen.
Argumenten voor: De partij erkent dat het aantal daklozen toeneemt en dat gezinnen in onmogelijke situaties zoals garageboxen leven [1]. Er is een duidelijke visie dat de woningcrisis nationale sturing vereist en dat het Rijk provincies en gemeenten moet ondersteunen om actie te ondernemen [2]. Bovendien is er aandacht voor de toenemende problematiek rondom geweld tegen vrouwen [4][6] en de noodzaak van landelijke regeling voor jongeren met complexe problematiek [5], wat aansluit bij de problematiek die de motie aanstipt.
Argumenten tegen: De partij stelt dat er minder regels moeten zijn en dat er meer vertrouwen moet worden gegeven in plaats van alles dicht te regelen vanuit Den Haag [3]. Dit zou kunnen leiden tot kritiek op de motie als de gevraagde kwantitatieve tussendoelen en extra maatregelen worden gezien als extra bureaucratische regeldruk.
Bronnen:
"Ook het aantal daklozen in ons land neemt steeds verder toe. Gezinnen die met kinderen in een garagebox wonen, lijkt ondertussen de normaalste zaak van de wereld. Terwijl zij jarenlang op een wachtlijst staan, neemt de druk op de woningmarkt steeds verder toe. Ook migratie speelt een rol in de woningopgave: opvanglocaties nemen woonruimte in beslag en de toestroom vergroot de druk op gemeenten, voorzieningen en de leefomgeving."
"Na jaren van stilstand komt er eindelijk beweging. In een nationale woningcrisis is nationale sturing nodig. Er staat weer een ministerie dat wonen serieus neemt. Provincies en gemeenten kunnen alleen verder als het Rijk helpt om door te pakken. Met Mona Keijzer als minister van Volkshuisvesting en Ruimtelijke Ordening pakt BBB door waar anderen bleven steken. Denk aan tijdelijke doorstroomwoningen voor starters, gescheiden mensen en statushouders. Aan kleine woningen in de achtertuin die families bij elkaar houden. Aan commissie STOER (Schrappen Tegenstrijdige en Overbodige Regelgeving) die korte metten maakt met onnodige regels. Aan nieuwe uitbreidingsen versnellingslocaties die echt helpen. De koers is ingezet. BBB levert, nu en in de komende jaren. Want de woningcrisis vraagt om lef én gezond verstand."
"Jong of oud, starter of doorstromer, iedereen moet kunnen wonen in zijn eigen dorp, stad of regio. Dat vraagt om nieuwbouw én om slimmer gebruik van bestaande woningen en gebouwen. Nu zijn huizen vaak onnodig duur. Minder regels en meer ruimte ontstaan als we vertrouwen geven, in plaats van alles dicht te regelen vanuit Den Haag. Want bouwen doe je samen: met bouwers, woningcorporaties, gemeenten, marktpartijen én woningzoekenden. Samen bouwen is samen leven. Iedereen verdient een thuis."
"Vrijheid en veiligheid voor vrouwen. In Nederland horen vrouwen zich vrij te kunnen bewegen, ongeacht wat ze dragen of waar ze wonen. Toch neemt het aantal meldingen van intimidatie en geweld tegen vrouwen toe. Femicide (het doden van vrouwen omdat ze vrouw zijn) is een groeiend probleem. Dat kunnen, willen en mogen we niet negeren."
"Landelijke hulp jongeren met complexe multiproblematiek. Jongeren die ernstige psychische problemen hebben, kunnen vaak niet goed in de gemeente terecht. Onderzocht moet daarom worden of dit uit de Jeugdwet kan worden gehaald en het weer landelijk kan worden geregeld."
"Maar het gaat niet alleen om spanningen tussen groepen of om publieke veiligheid. Het gaat ook om de positie van vrouwen in onze samenleving. In Nederland horen vrouwen zich vrij te kunnen bewegen, ongeacht wat ze dragen of waar ze wonen. Toch neemt het aantal meldingen van intimidatie en geweld tegen vrouwen toe. Femicide (het doden van vrouwen omdat ze vrouw zijn) is een groeiend probleem. Dat kunnen, willen en mogen we niet negeren."