De regering moet een minimum aan ondersteuning voor mantelzorgers vaststellen en een handleiding maken voor gemeenten. Het aantal mantelzorgers (mensen die onbetaald voor naasten zorgen) groeit. De hulp die zij krijgen verschilt nu echter te veel per gemeente.
Motie van het lid Van Brenk over een ondergrens voor de mantelzorgondersteuning door gemeenten
De kamer,
overwegende dat het aantal mantelzorgers in Nederland groeit en groeit;
overwegende dat gemeenten deze mantelzorgers moeten ondersteunen;
overwegende dat wij grote verschillen zien tussen gemeenten;
verzoekt de regering een ondergrens voor mantelzorgondersteuning door
gemeenten vast te stellen en daartoe een handleiding mantelzorgondersteuning te ontwikkelen.
Argumenten voor: De partij wil gelijke kansen op gezondheid garanderen, waarbij in elke wijk en elk dorp voldoende zorg moet zijn [1]. Daarnaast pleit de partij voor een wettelijke plicht voor de rijksoverheid om te zorgen voor een evenwichtige spreiding van toegankelijke zorgvoorzieningen in alle regio's [2]. Het bieden van passende hulp aan gezinnen om instabiele situaties te voorkomen [3] ondersteunt tevens het principe van het structureel ondersteunen van de directe leefomgeving van mensen.
Argumenten tegen: Er zijn in de verstrekte fragmenten geen argumenten te vinden die tegen het vaststellen van een ondergrens voor mantelzorgondersteuning of een handleiding door de regering pleiten.
Bronnen:
"We garanderen gelijke kansen op gezondheid. In elke wijk en dorp moet er voldoende zorg zijn. Toch zijn het vaak de wijken van de werkende klasse, de mensen die hun inkomen verdienen uit arbeid, uitkering, of pensioen, waar kil bezuinigd wordt op voorzieningen. Terwijl juist hier meer mensen wonen met zwaar werk, onregelmatige uren en andere systemische oorzaken van gezondheidsproblemen. In wijken waar gezondheidsproblemen zich opstapelen, investeren we extra in wijkverpleegkundigen, huisartsen, buurtzorg, jeugdgezondheidszorg en jeugdzorg. Zo brengen we de zorg naar de mensen toe en niet andersom."
"Iedere regio heeft recht op zorg. Ziekenhuizen, huisartsenposten en spoedeisende hulpafdelingen blijven behouden, óók in krimpregio's. Waar zorg verdween, brengen we die terug. De rijksoverheid krijgt de wettelijke plicht om te zorgen voor een evenwichtige spreiding van toegankelijke zorgvoorzieningen in alle regio's. Dat betekent dat we niet toestaan dat belangrijke zorg in de regio ons ontnomen wordt. Handen af van het Zuyderland in Heerlen, het Gelre ziekenhuis in Zutphen, en de bereikbare zorg op al die andere plekken in ons land.Specialisten gaan in loondienst en ziekenhuizen worden gefinancierd op basis van zorgbehoefte, niet per verrichting. We zorgen dat kraamzorg behouden blijft en schaffen de eigen bijdrage voor kraamzorg af."
"Stabiele en betrouwbare jeugdzorg. Uithuisplaatsingen worden zoveel mogelijk voorkomen, door gezinnen eerder passende hulp te bieden. Kinderen die toch (tijdelijk) niet thuis kunnen wonen horen een stabiele en veilige plek te krijgen. We gaan de enorme hoeveelheid doorplaatsingen daarom tegen, door onder andere te zorgen voor stabiele financiering van gezinshuizen en woonvoorzieningen. Daarmee voorkomen we dat jongeren om financiële redenen moeten verhuizen en zorgen we bovendien voor stabielere teams."