De regering moet een plan maken voor voldoende woon-zorgplekken voor de 400 dakloze deelnemers van de Levensloopaanpak. Deze aanpak is bedoeld voor mensen met agressief of gevaarlijk gedrag. Het gebrek aan een stabiele woonplek verhoogt de risico's en maakt de hulp minder effectief.
Motie van het lid Westerveld over een plan voor de realisatie van voldoende woonzorgplekken voor de ongeveer 400 personen binnen de Levensloopaanpak die momenteel geen geschikte plek hebben
De kamer,
constaterende dat momenteel ongeveer 700 personen deelnemen aan de
Levensloopaanpak en ongeveer 400 mensen hiervan dakloos zijn;
overwegende dat de Levensloopaanpak bedoeld is voor mensen die
agressief of potentieel gevaarlijk gedrag vertonen of dreigen te tonen;
overwegende dat het ontbreken van stabiele huisvesting risicoverhogend
werkt en de effectiviteit van de aanpak ondermijnt;
verzoekt de regering om uiterlijk voor de begrotingsbehandeling van VWS
van 2027 een plan op te stellen voor de realisatie van voldoende
woon-zorgplekken voor de ongeveer 400 personen binnen de Levensloopaanpak die momenteel geen geschikte plek hebben, en de Kamer hierover
te informeren.
Argumenten voor: De partij heeft als doel om dakloosheid voor 2030 uit te bannen en hanteert hiervoor het 'Housing First'-principe, waarbij mensen eerst een woning krijgen en daarna pas de benodigde begeleiding [1]. Daarnaast zet de partij zich in voor het creëren van voldoende ggzopnameplekken in elke regio en het aanpakken van wachttijden in de geestelijke gezondheidszorg [5]. Ook vindt de partij dat kwetsbare groepen en mensen met een beperking recht hebben op een veilige plek met de juiste ondersteuning [2][3]. Tevens wil de partij leegstaande panden omzetten in woonruimte voor onder andere dakloze mensen [4].
Argumenten tegen:
Bronnen:
"Dakloosheid voorbij. Niemand kiest ervoor om op straat te slapen. Toch raken nog altijd tienduizenden mensen in Nederland dak- en thuisloos door een scheiding, schulden, het wegvallen van zorg of simpelweg een gebrek aan betaalbare woonruimte. Wij accepteren dat niet. Wonen is een mensenrecht. Dakloosheid is geen individueel falen, maar het gevolg van politieke keuzes. Wij kiezen wel voor een rechtvaardig en doortastend beleid met één helder doel: dakloosheid uitbannen voor 2030. We nemen het Housing First-principe als uitgangspunt: mensen krijgen éérst een woning en daarna passende begeleiding als dat nodig is. Dak- en thuisloosheid kent veel gezichten: niet alleen mensen die buiten slapen of in de opvang verblijven, maar ook mensen die noodgedwongen op de bank bij vrienden blijven, in auto's overnachten of tussen instellingen en tijdelijke plekken zwerven. Voor al deze mensen geldt: een dak is nu nodig. We maken daarom wettelijk mogelijk dat alle dakloze mensen, ongeacht hun situatie, voorrang krijgen bij de toewijzing van sociale huurwoningen. Want zolang je geen stabiele woonplek hebt, kun je ook geen werk vinden, geen zorg ontvangen, geen bestaan opbouwen. Daarnaast zorgen we voor betere preventie: we verbieden huisuitzettingen zonder alternatief, schaffen de kostendelersnorm en het zelfredzaamheidscriterium af en zorgen ervoor dat niemand vastloopt door kleine schulden of gebrek aan een briefadres. Zo krijgt iedereen een thuis."
"Veilig wonen voor kwetsbare jongeren. We zorgen ervoor dat kwetsbare jongeren altijd begeleid kunnen wonen met ondersteuning. Wonen is ook veiligheid, rust en zorg."
"Wonen met een beperking, zonder beperkingen. Jongeren en volwassenen met een beperking verdienen een veilige en betaalbare plek om te wonen, met de juiste ondersteuning dichtbij. Zo valt niemand buiten de boot en krijgt iedereen de kans om zelfstandig en met zekerheid te leven."
"Wij pakken de leegstand aan. Terwijl tienduizenden jongeren geen woning kunnen vinden, staan in Nederland 64 duizend woningen langer dan een jaar leeg. Daarnaast is er maar liefst 16 miljoen vierkante meter aan leegstaande kantoren en andere gebouwen verspreid over 226 duizend panden. Daar liggen kansen. Wij maken een einde aan langdurige leegstand. Leegstaande panden worden extra belast, zodat speculatie niet langer loont. Als eigenaren geen plannen hebben om de panden te gebruiken of geschikt te maken voor bewoning, kunnen gemeenten deze onteigenen. We zetten leegstand om in woonruimte. Gebouwen die nu leegstaan, worden zo snel mogelijk bewoonbaar gemaakt voor jongeren, starters, dak- en thuisloze mensen en andere woningzoekenden. Daarmee pakken we direct de woningnood aan, zonder te hoeven wachten op nieuwbouw. Wonen is belangrijker dan winst. Elk pand telt."
"De ggz hoort in de buurt. In elke regio zorgen we voor voldoende ggzopnameplekken en ambulante teams. Bij een crisis komt er altijd professionele opvang, niet gelijk de politie. De wachttijden worden aangepakt en er komt structurele versterking van personeel en voorzieningen. De wachttijden worden aangepakt en er komt structurele versterking voor (opleiding van) het) personeel en voorzieningen. We maken van ggzondersteuning een vast onderdeel van de zorg in de buurt. Met voldoende behandelcapaciteit en aandacht voor kinderen, jongeren en mensen met complexe problematiek. Zorg mag daarbij niet afhangen van bureaucratische regels of een label op basis van een handboek voor aandoeningen (zoals de DSM). Behandelaars krijgen de ruimte om passende zorg te bieden op basis van hun professionele oordeel. Daarnaast zal er op tal van plekken meer aandacht moeten komen voor de mentale gezondheid van mensen, van jongeren tot gepensioneerden."