Woon-zorg voor mensen met verward gedrag
De regering moet in kaart brengen hoeveel woon-zorgplekken er nodig zijn voor mensen met verward gedrag, verslaving of psychische problemen. Er is nu een tekort aan passende plekken. Hierdoor komen mensen tussen wal en schip, wat zorgt voor extra druk op de politie en de spoedzorg. Ook moet de financiering worden geregeld zodat deze groep de juiste zorg krijgt.
Motie van het lid Diederik van Dijk over landelijk in kaart brengen hoeveel capaciteit aan passende woonzorgvoorzieningen er nodig is voor de doelgroep met verward en onbegrepen gedrag
De kamer, constaterende dat het probleem rond mensen met een combinatie van psychische problematiek, verslaving en ernstig ontregelend gedrag toeneemt; constaterende dat het tekort aan passende voorzieningen voor beschermd wonen en intensieve woon-zorg ertoe leidt dat deze mensen tussen wal en schip raken en de druk op opvang, politie, spoedzorg en buurten verder toeneemt; verzoekt de regering om landelijk in kaart te brengen hoeveel capaciteit aan passende woon-zorgvoorzieningen er nodig is voor de doelgroep met verward en onbegrepen gedrag, daarbij toe te werken naar landelijke richtgetallen voor de benodigde capaciteit, en de Kamer te informeren hoe de bekostiging zodanig kan worden ingericht dat ook mensen met de meest complexe problematiek passende zorg en huisvesting kunnen krijgen.2 juli | SGP | Aangenomen: 150–0 |
Stemuitslag
Verkiezingsprogramma GL-PvdA
Stemverwachting: voor (erg zeker, 90%)
Argumenten voor: De partij stelt dat mensen met verward gedrag hulp verdienen en dat zij nu te vaak op straat of in de cel belanden [1]. Er wordt expliciet aangegeven dat investeren in de juiste zorg de druk op de politie kan verlichten [2]. Daarnaast wil de partij de crisisopvang uitbreiden en de bekostiging in de ggz verbeteren, zodat mensen met complexe hulpvragen beter geholpen worden [3]. Ook het belang van passende huisvesting (zoals 'Wonen Eerst') met begeleiding wordt benadrukt [4].
Argumenten tegen: Het programma bevat geen argumenten om tegen het in kaart brengen van de benodigde zorgcapaciteit of het verbeteren van de bekostiging voor deze doelgroep te stemmen.
Bronnen:
- "Hulp bij verward gedrag. Mensen die in de war zijn verdienen hulp. Het gaat vaak om kwetsbare mensen die de controle over hun eigen leven kwijt zijn. Nu belanden zij te vaak op straat of in de cel. Hulpverleners moeten meer mogelijkheden krijgen tot bemoeizorg. Dat is een vorm van hulpverlening die zich richt op mensen die zelf geen hulp zoeken, maar die dat volgens hun omgeving of hulpverleners wél nodig hebben. Bemoeizorg moet structureel beschikbaar zijn in alle gemeenten en landelijk worden bekostigd."
- "Verward gedrag. Politieagenten worden in hun werk vaak geconfronteerd met verward gedrag. Door te investeren in de juiste zorg en meer aandacht te besteden aan de oorzaken ervan, wordt het werk van de politie verlicht."
- "Aanpakken wachtlijsten ggz. We investeren in het terugdringen van de lange wachtlijsten in de ggz. We breiden plaatsen in de crisisopvang uit én maken van mentale volksgezondheid een gezamenlijke (maatschappelijke) verantwoordelijkheid met extra aandacht voor de meest kwetsbaren. We zetten in op gelijke kansen op werk, wonen, sporten, onderwijs en een gezonde omgeving en verleggen de focus van het medisch model naar een integraal perspectief. Veel mensen met complexe mentale problemen hebben immers uitdagingen op meerdere levensgebieden. We maken betere afspraken met zorgverzekeraars over de bekostiging en het terugdringen van marktwerking in de ggz, zodat mensen met een complexe hulpvraag eerder worden geholpen, en over het invoeren van vrije werkruimte voor hulpverleners om te werken zonder een individuele beschikking."
- "Niemand slaapt op straat. Het aantal mensen dat noodgedwongen op straat, bij vrienden op de bank, of in een caravan of tentje slaapt, is de afgelopen jaren fors gestegen. Dakloosheid is primair een woonprobleem, veroorzaakt door een tekort aan betaalbare woningen en onzekere woonconstructies. We houden vast aan de afspraak om dakloosheid in 2030 te beëindigen. Om dit doel te verwezenlijken zorgen corporaties ervoor dat in elk nieuw project minstens 40% sociaal wordt gebouwd, zodat er ook voldoende aanbod beschikbaar is voor 'Wonen Eerst' beleid. Ook starten we met pilots zodat gemeenten een grotere rol krijgen in sociale huisvesting. Mensen die op zoek zijn naar een woning noemen we 'urgent woningzoekenden', om de stigmatisering die de huidige term 'daklozen' met zich meebrengt tegen te gaan. We zorgen ervoor dat mensen allereerst een betaalbaar dak boven het hoofd krijgen (Wonen Eerst) - met waar nodig extra begeleiding zodat mensen weer zelfstandig kunnen wonen."