Kosten en risico's van Tata Steel
De regering mag geen onomkeerbare afspraken maken met Tata Steel voordat zij de Kamer een volledig overzicht geeft van alle directe en indirecte kosten. De totale kosten kunnen namelijk veel hoger uitvallen dan de directe subsidie van 2 miljard euro. Denk aan extra kosten voor energie en infrastructuur, waardoor het totale bedrag tot 10,8 miljard euro kan oplopen.
Motie van het lid Kostić over geen onomkeerbare stappen zetten rondom Tata voordat er een integraal en onafhankelijk doorgerekend overzicht van alle verplichtingen en risico's is
De kamer, constaterende dat het kabinet voornemens is een maatwerkafspraak met Tata Steel Nederland te sluiten waarbij maximaal 2 miljard euro aan directe maatwerksteun beschikbaar is; constaterende dat meer dan honderden economen eerder de Kamer en het kabinet hebben gewaarschuwd voor het gevaar van een subsidiefuik, ambtenaren van Financiën ook negatief hadden geadviseerd over het geven van subsidie aan Tata Steel en recent onderzoek van Milieudefensie en SOMO stelt dat de totale publieke kosten die gedurende de looptijd van de voorgenomen maatwerkafspraak kunnen samenhangen met onder meer infrastructuur, biomethaan, nettarieven en CO2-opslag kunnen oplopen tot 10,8 miljard; overwegende dat het kabinet deze berekening betwist, maar de Kamer nog geen volledig en integraal overzicht heeft ontvangen van alle directe én indirecte financiële verplichtingen en risico’s voor de Staat die uit de voorgenomen maatwerkafspraak kunnen voortvloeien; verzoekt de regering om geen onomkeerbare stappen te zetten rondom Tata voordat de regering de Kamer een integraal en onafhankelijk doorgerekend overzicht verstrekt van alle directe, indirecte, voorwaardelijke en langjarige financiële verplichtingen en risico’s voor de Staat en de belastingbetaler die met de afspraak samenhangen, uitgesplitst naar maatwerksteun, energie-infrastructuur, netkosten, biomethaan, CO2-opslag en overige publieke voorzieningen.9 september | PvdD |
Stemverwachting
Verkiezingsprogramma SP
Stemverwachting: voor (vrij zeker, 70%)
Argumenten voor: De partij stelt dat zij geen steun wil verlenen aan cruciale sectoren zonder volledige zeggenschap [3]. Om voorwaarden te kunnen stellen aan zaken als verduurzaming of arbeidsomstandigheden, is een helder inzicht in de financiële implicaties en risico's noodzakelijk [3]. Daarnaast is een stabiel beleid voor de lange termijn gewenst [2].
Argumenten tegen: De partij benadrukt dat de staalindustrie een cruciale sector is voor een sterke, innovatieve en schone economie in Nederland [1]. Investeringen in dergelijke sectoren zijn essentieel voor de continuïteit van de maakindustrie [1].
Bronnen:
- "Schone industrie in eigen hand en eigen land. Industrie moet blijven in Nederland. Voor investeringen zijn cruciale sectoren nodig. Denk hierbij aan de productie van staal, chemie, de winning van schaarse grondstoffen en de opwekking van energie. We investeren in een sterke, innovatieve en schonere economie. Dit doen we onder andere bij Tata Steel in IJmuiden, bedrijven op Chemelot in Limburg of in de Rotterdamse Haven. Maar uiteraard ook op zoveel andere plekken in het land, denk bijvoorbeeld aan plekken als de Eemshaven, Twente, Moerdijk en Zeeland. De maakindustrie in Nederland is belangrijk. Ook schept de overheid goede randvoorwaarden en heldere regels met betekenisvolle boetes."
- "Stabiel beleid boven privatiseringen. Een sterke economie is gebaat bij een overheid die een stabiel beleid voert voor de lange termijn, zodat burgers en bedrijven die investeringen doen de zekerheid hebben dat ze deze op termijn kunnen terugverdienen. We accepteren daarom geen privatiseringen. Die maken op de lange termijn de veiligheid en leveringszekerheid van cruciale producten en diensten onzeker, waardoor de schokbestendigheid van onze economie onder druk komt te staan. Waar nodig pakken we zeggenschap weer terug. Zo zorgen we voor een stabiele economie waar je op kunt rekenen. Nu en in de toekomst."
- "Strategische autonomie versterken, geen steun zonder zeggenschap. Om vrij te zijn van dictatoriale regimes en minder vatbaar te zijn voor handelsoorlogen moeten we onafhankelijke industrie hebben voor producten en diensten waar we als land niet zonder kunnen. Onze industrie en medicijn- en voedselproductie zijn onmisbaar. In ruil voor het steunen van cruciale sectoren krijgen wij zeggenschap. Hierdoor hebben we directe invloed op de prijzen en stellen we voorwaarden aan arbeidsomstandigheden en verduurzaming. Zo kunnen we tekorten en woekerwinsten voorkomen en vervuiling tegengaan."