Stop zorgfraude met een regeringscommissaris

De regering moet een regeringscommissaris zorgfraude aanstellen. Deze persoon moet de aanpak van zorgfraude over alle ministeries heen coördineren. Zorgfraude kost de samenleving namelijk jaarlijks naar schatting 10 miljard euro. Een landelijke aanpak is nodig om dit grote verlies van gemeenschapsgeld effectief te stoppen.

Motie van de leden Struijs en Van Brenk over een Regeringscommissaris Zorgfraude aanstellen

De kamer, constaterende dat zorgfraude naar schatting 10 miljard euro per jaar aan gemeenschapsgeld kost; overwegende dat de regering inzake het terugvorderen van zorggeld waarmee gefraudeerd wordt een ambitieus doel op tafel dient te leggen dat in verhouding staat tot de totale omvang van de fraude; overwegende dat de aanpak van zorgfraude meerdere ministeries bestrijkt en bovendien topprioriteit zou moeten zijn; overwegende dat de vandaag binnengekomen brief van de gemeentes Den Haag, Rotterdam en Utrecht pleit voor een landelijke regiefunctie op toezicht, handhaving en opsporing van de zorgfraude; verzoekt de regering een regeringscommissaris zorgfraude aan te stellen die fulltime met daadkracht en lef de aanpak van de zorgfraude over de ministeries heen coördineert en aanjaagt, en halfjaarlijks rapporteert aan de Kamer.
17 september | 50PLUS | Verworpen: 43–107 |

Stemuitslag

Verkiezingsprogramma Volt

Stemverwachting: voor (vrij zeker, 80%)

Argumenten voor: Volt wil zorgfraude effectiever aanpakken [1] en ziet fraudebestrijding als een essentiële taak van zorginkopers [4]. Daarnaast is de partij bereid om een regeringscommissaris aan te stellen om de samenwerking tussen verschillende ministeries en uitvoeringsorganisaties te verbeteren [3]. Ook wordt transparantie door middel van openbare jaarrekeningen ondersteund als onderdeel van de fraudebestrijding [2].

Argumenten tegen: Het programma geeft geen argumenten tegen de aanstelling van een regeringscommissaris.

Bronnen:

  1. "Volt wil zorgfraude beter aanpakken. Zorginkopers krijgen steun bij het weren van malafide zorgbedrijven met duidelijke instapvoorwaarden en afspraken. Daarbij wordt het voor zorginkopers makkelijker om laagdrempelig geanonimiseerde gegevens te delen en te vergelijken om fraudeurs te herkennen en aan te pakken."
  2. "Als onderdeel van de fraudebestrijding dienen kleine particuliere zorgorganisaties, net als grote (gesubsidieerde) zorgorganisaties, hun jaarrekeningen (inclusief de salarissen van bestuurders en raden van toezicht) openbaar te maken."
  3. "Om de stem van jongeren te laten horen en om de Nationale Jeugdstrategie goed uit te voeren, stellen we een regeringscommissaris Jeugd- en Jongerenparticipatie aan. Deze commissaris zorgt dat alle ministeries, uitvoeringsorganisaties en andere betrokkenen goed samenwerken en dezelfde doelen nastreven. De commissaris houdt overzicht over het gehele jeugdbeleid, waaronder de Nationale Jeugdstrategie."
  4. "Kennis van de resultaten van zorg is essentieel om zorg te verbeteren, van elkaar te leren en om patiënten met hun arts in staat te stellen de beste keuzes te maken. Uitkomsten dienen echter niet gebruikt te worden als grondslag voor betaling of externe kwaliteitscontrole. Het laatste zal de administratieve lasten doen toenemen en werkt wantrouwen tussen partijen in de hand. Om de administratieve lasten juist te verlagen, leggen we de verantwoordelijkheid voor het verbeteren van uitkomsten en daarmee de kwaliteit van zorg, veel meer bij de zorgverleners zelf. Zorginkopers hoeven alleen in te kopen, te betalen en fraude op te sporen. De waarborgen in het systeem, waar de Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd (IGJ), Nationale Zorgautoriteit (NZa), Zorginstituut Nederland (ZIN), Autoriteit Consument & Markt (ACM), voor verantwoordelijk zijn, blijven bestaan en worden indien nodig uitgebreid."